VER:pron — épicène
/ɑ̃nɥije/
Syllabes : ɑ̃.nɥi.je
Orthocode : en.nuy².er
Fréquence
173.4
composite /M
210.1
OpenSubtitles
151.2
Frantext
26.9
LM10
29.5
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Causer de l’ennui, fatiguer l’esprit par quelque chose d’insignifiant, de monotone, de déplaisant, ou de trop long.
Nous étions tous possédés d’une inquiétude lente qui nous faisait languir. Personne ne s’ennuyait, mais cette sensation poignante était cent fois pire que l’ennui. Il paraissait d’avance que cette nuit n’aurait pas de fin.Je craignais que toutes mes lettres ne l’ennuyassent. Je faisais ce que je pouvais pour qu'elles ne fussent pas longues. J'y réussissais rarement; elle me plaignait; elle m'écrivait souvent, cela est vrai; je vivais de ses lettres.— Il m’ennuie d’être si longtemps séparé de vous. — J’ai cessé de les fréquenter, il m’ennuyait d’entendre toujours déraisonner.
-
2.
Causer du désarroi, contrarier quelqu’un.
Sa défaite l’ennuie beaucoup.
-
3.
Éprouver de l’ennui, se morfondre, ne pas savoir s’occuper.
Vous vous ennuierez bien ici.
-
4.
Éprouver de la contrariété à cause d'une absence.
Revenez au plus vite : je m’ennuie de vous.
-
5.
Être ennuyé, avoir du souci.
— Le petit est malade. Je ne sais pas ce qu’il a… Je m’ennuie.
Étymologie
De l’ancien français enoïer, enuier, anoïer, anuier « être odieux », issu du bas latin inodiāre, de même sens, formé sur l’expression in odio esse « être un objet de haine » ^([1]).
Synonymes
enquiquiner VER:pron
escagasser VER
excéder VER
fatiguer VER:pron
fâcher VER:pron
gaver VER:pron
gonfler VER:pron
gêner VER
harceler VER
impatienter VER:pron
importuner VER
indifférer VER
inquiéter VER:pron
irriter VER:pron
lasser VER:pron
morfondre VER:pron
mécontenter VER
navrer VER
obséder VER
persécuter VER
peser VER:pron
piquer VER:pron
provoquer VER
préoccuper VER:pron
raser VER:pron
rebuter VER
saouler VER:pron
seriner VER
soucier VER:pron
soûler VER:pron
tanner VER
tarabuster VER
tarauder VER
tarter VER
tourmenter VER:pron
tracasser VER:pron
turlupiner VER
énerver VER:pron
étourdir VER:pron
barber VER:pron
canuler VER
contrarier VER
embêter VER:pron
emmerder VER:pron
agacer VER
déranger VER
désobliger VER
affliger VER:pron
chiffonner VER
assourdir VER
bassiner VER
attrister VER:pron
embâter VER
emmieller VER
assassiner VER
chagriner VER:pron
désoler VER:pron
déplaire VER
barbifier VER:pron
enkikiner VER:pron
asticoter VER
dégoûter VER
cramponner VER:pron
endormir VER:pron
empoisonner VER:pron
embarrasser VER
claquer VER
accabler VER
assommer VER
briser VER:pron
abattre VER:pron
défriser VER
embarasser VER
décevoir VER
aiguillonner VER
emmouscailler VER:pron
assombrir VER:pron
Antonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (m') ennuie | /ɑ̃nɥi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.nɥi | en.nuie° |
| (s') ennuie | /ɑ̃nɥi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.nɥi | en.nuie° |
| (t') ennuie | /ɑ̃nɥi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.nɥi | en.nuie° |
| (m') ennuie | /ɑ̃nɥi/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.nɥi | en.nuie° |
| (s') ennuie | /ɑ̃nɥi/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.nɥi | en.nuie° |
| (s') ennuient | /ɑ̃nɥi/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi | en.nuie°n°t° |
| (s') ennuient | /ɑ̃nɥi/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi | en.nuie°n°t° |
| (s') ennuiera | /ɑ̃nɥiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.ʁa | en.nuie°.ra |
| (m') ennuierai | /ɑ̃nɥiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.ʁɛ | en.nuie°.rai |
| (s') ennuieraient | /ɑ̃nɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.ʁɛ | en.nuie°.raie°n°t° |
| (m') ennuierais | /ɑ̃nɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.ʁɛ | en.nuie°.rais° |
| (t') ennuierais | /ɑ̃nɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.ʁɛ | en.nuie°.rais° |
| (s') ennuierait | /ɑ̃nɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.ʁɛ | en.nuie°.rait° |
| (t') ennuieras | /ɑ̃nɥiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.ʁa | en.nuie°.ras° |
| (vous) ennuierez | /ɑ̃nɥiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.ʁe | en.nuie°.rez |
| (vous) ennuieriez | /ɑ̃nɥiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.ʁje | e(nn).nn°uie°.riez |
| (nous) ennuierions | /ɑ̃nɥiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.ʁjɔ̃ | e(nn).nn°uie°.rions° |
| (nous) ennuierons | /ɑ̃nɥiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.ʁɔ̃ | en.nuie°.rons° |
| (s') ennuieront | /ɑ̃nɥiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.ʁɔ̃ | en.nuie°.ront° |
| (t') ennuies | /ɑ̃nɥi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.nɥi | en.nuie°s° |
| (t') ennuies | /ɑ̃nɥi/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.nɥi | en.nuie°s° |
| (s') ennuya | /ɑ̃nɥija/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.ja | en.nuy².a |
| (m') ennuyai | /ɑ̃nɥijɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.jɛ | en.nuy².ai |
| (s') ennuyaient | /ɑ̃nɥijɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.jɛ | en.nuy².aie°n°t° |
| (m') ennuyais | /ɑ̃nɥijɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.jɛ | en.nuy².ais° |
| (t') ennuyais | /ɑ̃nɥijɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.jɛ | en.nuy².ais° |
| (s') ennuyait | /ɑ̃nɥijɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.jɛ | en.nuy².ait° |
| (s') ennuyant | /ɑ̃nɥijɑ̃/ | participe, present | ɑ̃.nɥi.jɑ̃ | en.nuy².ant° |
| (t') ennuyas | /ɑ̃nɥija/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.ja | en.nuy².as° |
| (m') ennuyasse | /ɑ̃nɥijas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.jas | e(nn).nn°uy².asse° |
| (s') ennuyassent | /ɑ̃nɥijas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.jas | e(nn).nn°uy².asse°n°t° |
| (t') ennuyasses | /ɑ̃nɥijas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.jas | e(nn).nn°uy².asse°s° |
| (vous) ennuyassiez | /ɑ̃nɥijasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.ja.sje | e(nn).nn°uy².ass.iez |
| (nous) ennuyassions | /ɑ̃nɥijasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.ja.sjɔ̃ | e(nn).nn°uy².ass.ions° |
| (s') ennuyer | /ɑ̃nɥije/ | infinitif | ɑ̃.nɥi.je | en.nuy².er |
| (vous) ennuyez | /ɑ̃nɥije/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.je | en.nuy².ez |
| (vous) ennuyez | /ɑ̃nɥije/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.je | en.nuy².ez |
| (vous) ennuyiez | /ɑ̃nɥije/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.je | en.nuy.iez |
| (vous) ennuyiez | /ɑ̃nɥije/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.je | en.nuy.iez |
| (nous) ennuyions | /ɑ̃nɥijjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɑ̃.nɥij.jɔ̃ | e(nn).nn°uy²i.ons° |
| (nous) ennuyions | /ɑ̃nɥijjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.nɥij.jɔ̃ | e(nn).nn°uy²i.ons° |
| (nous) ennuyons | /ɑ̃nɥijɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.jɔ̃ | en.nuy².ons° |
| (nous) ennuyons | /ɑ̃nɥijɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.jɔ̃ | en.nuy².ons° |
| (nous) ennuyâmes | /ɑ̃nɥijam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.jam | e(nn).nn°uy².âme°s° |
| (s') ennuyât | /ɑ̃nɥija/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɑ̃.nɥi.ja | en.nuy².ât° |
| (vous) ennuyâtes | /ɑ̃nɥijat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.jat | e(nn).nn°uy².âte°s° |
| (s') ennuyèrent | /ɑ̃nɥijɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɑ̃.nɥi.jɛʁ | e(nn).nn°uy².ère°n°t° |
| (s') ennuyé | /ɑ̃nɥije/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɑ̃.nɥi.je | en.nuy².é |
| (s') ennuyée | /ɑ̃nɥije/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ɑ̃.nɥi.je | en.nuy².ée° |
| (s') ennuyées | /ɑ̃nɥije/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ɑ̃.nɥi.je | en.nuy².ée°s° |
| (s') ennuyés | /ɑ̃nɥije/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ɑ̃.nɥi.je | en.nuy².és° |