asticoter

VER — épicène

/astikote/

Syllabes : as.ti.ko.te Orthocode : as.ti.co.ter

Fréquence

1.9 composite /M
1.2 OpenSubtitles
2.9 Frantext
0.5 LM10
0.1 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. familier Contrarier, tracasser quelqu’un sur de petites choses, taquiner, agacer.
    Il ne cesse d’asticoter ces enfants, cela les rebute.
    Il est toujours à m’asticoter.
    La directrice m’a laissé complètement les petits, devenus hargneux et qui n’arrêtaient pas de s’asticoter, de se tortiller sur leurs bancs.

Étymologie

Altération du moyen français dasticoter (« parler allemand ») perçu comme undérivé de astiquer, avec le suffixe -oter qui explique la déglutination de la consonne initiale. Dasticoter dérive de dasticot, juron introduit par les lansquenets allemands d’après le juron Dass dich Gott… ! « Que Dieu te……

Antonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
asticota /astikota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier as.ti.ko.ta as.ti.co.ta
asticotai /astikotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier as.ti.ko.tɛ as.ti.co.tai
asticotaient /astikotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel as.ti.ko.tɛ as.ti.co.taie°n°t°
asticotais /astikotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier as.ti.ko.tɛ as.ti.co.tais°
asticotais /astikotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier as.ti.ko.tɛ as.ti.co.tais°
asticotait /astikotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier as.ti.ko.tɛ as.ti.co.tait°
asticotant /astikotɑ̃/ participe, present as.ti.ko.tɑ̃ as.ti.co.tant°
asticotas /astikota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier as.ti.ko.ta as.ti.co.tas°
asticotasse /astikotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier as.ti.ko.tas as.ti.co.tasse°
asticotassent /astikotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel as.ti.ko.tas as.ti.co.tasse°n°t°
asticotasses /astikotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier as.ti.ko.tas as.ti.co.tasse°s°
asticotassiez /astikotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel as.ti.ko.ta.sje as.ti.co.ta.ssiez
asticotassions /astikotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel as.ti.ko.ta.sjɔ̃ as.ti.co.ta.ssions°
asticote /astikɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier as.ti.kɔt as.ti.cote°
asticote /astikɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier as.ti.kɔt as.ti.cote°
asticote /astikɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier as.ti.kɔt as.ti.cote°
asticote /astikɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier as.ti.kɔt as.ti.cote°
asticote /astikɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier as.ti.kɔt as.ti.cote°
asticotent /astikɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel as.ti.kɔt as.ti.cote°n°t°
asticotent /astikɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel as.ti.kɔt as.ti.cote°n°t°
asticoter /astikote/ infinitif as.ti.ko.te as.ti.co.ter
asticotera /astikɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier as.ti.kɔ.tə.ʁa as.ti.co.te.ra
asticoterai /astikɔtəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier as.ti.kɔ.tə.ʁɛ as.ti.co.te.rai
asticoteraient /astikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel as.ti.kɔ.tə.ʁɛ as.ti.co.te.raie°n°t°
asticoterais /astikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier as.ti.kɔ.tə.ʁɛ as.ti.co.te.rais°
asticoterais /astikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier as.ti.kɔ.tə.ʁɛ as.ti.co.te.rais°
asticoterait /astikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier as.ti.kɔ.tə.ʁɛ as.ti.co.te.rait°
asticoteras /astikɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier as.ti.kɔ.tə.ʁa as.ti.co.te.ras°
asticoterez /astikɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel as.ti.kɔ.tə.ʁe as.ti.co.te.rez
asticoteriez /astikɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel as.ti.kɔ.tə.ʁje as.ti.co.te.riez
asticoterions /astikɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel as.ti.kɔ.tə.ʁjɔ̃ as.ti.co.te.rions°
asticoterons /astikɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel as.ti.kɔ.tə.ʁɔ̃ as.ti.co.te.rons°
asticoteront /astikɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel as.ti.kɔ.tə.ʁɔ̃ as.ti.co.te.ront°
asticotes /astikɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier as.ti.kɔt as.ti.cote°s°
asticotes /astikɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier as.ti.kɔt as.ti.cote°s°
asticotez /astikote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel as.ti.ko.te as.ti.co.tez
asticotez /astikote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel as.ti.ko.te as.ti.co.tez
asticotiez /astikɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel as.ti.kɔ.tje as.ti.co.tiez
asticotiez /astikɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel as.ti.kɔ.tje as.ti.co.tiez
asticotions /astikɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel as.ti.kɔ.tjɔ̃ as.ti.co.tions°
asticotions /astikɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel as.ti.kɔ.tjɔ̃ as.ti.co.tions°
asticotons /astikotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel as.ti.ko.tɔ̃ as.ti.co.tons°
asticotons /astikotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel as.ti.ko.tɔ̃ as.ti.co.tons°
asticotâmes /astikotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel as.ti.ko.tam as.ti.co.tâme°s°
asticotât /astikota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier as.ti.ko.ta as.ti.co.tât°
asticotâtes /astikotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel as.ti.ko.tat as.ti.co.tâte°s°
asticotèrent /astikotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel as.ti.ko.tɛʁ as.ti.co.tère°n°t°
asticoté /astikote/ participe, passe_simple, singulier, masculin as.ti.ko.te as.ti.co.té
asticotée /astikote/ participe, passe_simple, singulier, feminin as.ti.ko.te as.ti.co.tée°
asticotées /astikote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin as.ti.ko.te as.ti.co.tée°s°
asticotés /astikote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin as.ti.ko.te as.ti.co.tés°