VER:pron — épicène
/iʁite/
Syllabes : i.ʁi.te
Orthocode : i.rri.ter
Fréquence
27.7
composite /M
18.5
OpenSubtitles
39.8
Frantext
21.9
LM10
7.2
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Mettre en colère, provoquer l'agacement, la contrariété, l'impatience de quelqu’un.
Rien ne m’irrite plus que de pareils discours.C’est un homme qui s’irrite facilement.Pourquoi vous irriter ainsi ?
-
2.
Agacer, importuner.
Vos provocations commencent à m’irriter.Chaque soir, la tentation la reprenait dans la solitude de sa chambre, un malaise dont elle s'irritait, un désir ignoré d'elle-même
-
3.
Exciter, rendre plus fort, plus violent.
Vous irritez sa colère, son courroux, au lieu de chercher à l’apaiser.Les obstacles irritaient son courage.Cela ne fit qu’irriter sa passion, ses désirs, sa douleur.
-
4.
Causer de la douleur, de la chaleur et de la tension dans un organe, dans un tissu quelconque.
La piqûre des orties irrite la peau.Avoir les muqueuses irritées.
-
5.
Causer une simple excitation des membranes, nerfs, etc.
Cette musique discordante m’irrite les nerfs.
Étymologie
Du latin irritare (« irriter, aigrir, mettre en colère »).
Synonymes
mettre VER:pron
mutiner VER:pron
mécontenter VER
outrer VER:pron
partir VER
picoter VER
piquer VER:pron
provoquer VER
rubéfier VER
situer VER:pron
stimuler VER
surexciter VER
susciter VER
tarauder VER
tirer VER:pron
tourmenter VER:pron
turlupiner VER
vexer VER:pron
élever VER:pron
énerver VER:pron
évoquer VER
contrarier VER
fâcher VER:pron
donner VER:pron
inspirer VER:pron
inciter VER
encourager VER
exciter VER
déranger VER
gêner VER
déterminer VER:pron
hérisser VER:pron
exalter VER:pron
agacer VER
embraser VER:pron
crisper VER:pron
courroucer VER
braquer VER:pron
câbrer VER
embêter VER:pron
fouetter VER
animer VER
intensifier VER:pron
ennuyer VER:pron
aiguiser VER
gaver VER:pron
déchaîner VER:pron
déplaire VER
chatouiller VER:pron
brûler VER:pron
envenimer VER:pron
exacerber VER:pron
asticoter VER
désobliger VER
aigrir VER
horripiler VER
indigner VER:pron
exténuer VER:pron
enflammer VER:pron
insupporter VER
indisposer VER
enquiquiner VER:pron
cabrer VER:pron
exaspérer VER:pron
harceler VER
impatienter VER:pron
aggraver VER
enthousiasmer VER
armer VER
encolérer VER
blesser VER:pron
désoler VER:pron
démanger VER
augmenter VER
excéder VER
emmerder VER:pron
enkikiner VER:pron
attiser VER
aviver VER
importuner VER
gonfler VER:pron
Antonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (s') irrita | /iʁita/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | i.ʁi.ta | i.rri.ta |
| (m') irritai | /iʁitɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | i.ʁi.tɛ | i.rri.tai |
| (s') irritaient | /iʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | i.ʁi.tɛ | i.rri.taie°n°t° |
| (m') irritais | /iʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | i.ʁi.tɛ | i.rri.tais° |
| (t') irritais | /iʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | i.ʁi.tɛ | i.rri.tais° |
| (s') irritait | /iʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | i.ʁi.tɛ | i.rri.tait° |
| (s') irritant | /iʁitɑ̃/ | participe, present | i.ʁi.tɑ̃ | i.rri.tant° |
| (t') irritas | /iʁita/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | i.ʁi.ta | i.rri.tas° |
| (m') irritasse | /iʁitas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | i.ʁi.tas | i.rri.tasse° |
| (s') irritassent | /iʁitas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | i.ʁi.tas | i.rri.tasse°n°t° |
| (t') irritasses | /iʁitas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | i.ʁi.tas | i.rri.tasse°s° |
| (vous) irritassiez | /iʁitasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | i.ʁi.ta.sje | i.rri.ta.ssiez |
| (nous) irritassions | /iʁitasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | i.ʁi.ta.sjɔ̃ | i.rri.ta.ssions° |
| (m') irrite | /iʁit/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | i.ʁit | i.rrite° |
| (s') irrite | /iʁit/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | i.ʁit | i.rrite° |
| (t') irrite | /iʁit/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | i.ʁit | i.rrite° |
| (m') irrite | /iʁit/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | i.ʁit | i.rrite° |
| (s') irrite | /iʁit/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | i.ʁit | i.rrite° |
| (s') irritent | /iʁit/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | i.ʁit | i.rrite°n°t° |
| (s') irritent | /iʁit/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | i.ʁit | i.rrite°n°t° |
| (s') irriter | /iʁite/ | infinitif | i.ʁi.te | i.rri.ter |
| (s') irritera | /iʁitəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | i.ʁi.tə.ʁa | i.rri.te.ra |
| (m') irriterai | /iʁitəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | i.ʁi.tə.ʁɛ | i.rri.te.rai |
| (s') irriteraient | /iʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | i.ʁi.tə.ʁɛ | i.rri.te.raie°n°t° |
| (m') irriterais | /iʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | i.ʁi.tə.ʁɛ | i.rri.te.rais° |
| (t') irriterais | /iʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | i.ʁi.tə.ʁɛ | i.rri.te.rais° |
| (s') irriterait | /iʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | i.ʁi.tə.ʁɛ | i.rri.te.rait° |
| (t') irriteras | /iʁitəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | i.ʁi.tə.ʁa | i.rri.te.ras° |
| (vous) irriterez | /iʁitəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | i.ʁi.tə.ʁe | i.rri.te.rez |
| (vous) irriteriez | /iʁitəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | i.ʁi.tə.ʁje | i.rri.te.riez |
| (nous) irriterions | /iʁitəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | i.ʁi.tə.ʁjɔ̃ | i.rri.te.rions° |
| (nous) irriterons | /iʁitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | i.ʁi.tə.ʁɔ̃ | i.rri.te.rons° |
| (s') irriteront | /iʁitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | i.ʁi.tə.ʁɔ̃ | i.rri.te.ront° |
| (t') irrites | /iʁit/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | i.ʁit | i.rrite°s° |
| (t') irrites | /iʁit/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | i.ʁit | i.rrite°s° |
| (vous) irritez | /iʁite/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | i.ʁi.te | i.rri.tez |
| (vous) irritez | /iʁite/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | i.ʁi.te | i.rri.tez |
| (vous) irritiez | /iʁitje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | i.ʁi.tje | i.rri.tiez |
| (vous) irritiez | /iʁitje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | i.ʁi.tje | i.rri.tiez |
| (nous) irritions | /iʁitjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | i.ʁi.tjɔ̃ | i.rri.tions° |
| (nous) irritions | /iʁitjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | i.ʁi.tjɔ̃ | i.rri.tions° |
| (nous) irritons | /iʁitɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | i.ʁi.tɔ̃ | i.rri.tons° |
| (nous) irritons | /iʁitɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | i.ʁi.tɔ̃ | i.rri.tons° |
| (nous) irritâmes | /iʁitam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | i.ʁi.tam | i.rri.tâme°s° |
| (s') irritât | /iʁita/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | i.ʁi.ta | i.rri.tât° |
| (vous) irritâtes | /iʁitat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | i.ʁi.tat | i.rri.tâte°s° |
| (s') irritèrent | /iʁitɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | i.ʁi.tɛʁ | i.rri.tère°n°t° |
| (s') irrité | /iʁite/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | i.ʁi.te | i.rri.té |
| (s') irritée | /iʁite/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | i.ʁi.te | i.rri.tée° |
| (s') irritées | /iʁite/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | i.ʁi.te | i.rri.tée°s° |
| (s') irrités | /iʁite/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | i.ʁi.te | i.rri.tés° |