VER — épicène
/kuʁuse/
Syllabes : ku.ʁu.se
Orthocode : cou.rrou.cer
Fréquence
1.4
composite /M
0.7
OpenSubtitles
3.1
Frantext
0.8
LM10
0.4
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Mettre en courroux.
L’exorbitante récompense réclamée provoqua le sourire des courtisans et courrouça le cœur ombrageux du roi, dont elle révoltait l’orgueil et l’avarice.Il [un raya] s’était mis à genoux dès la porte d’entrée de la pièce, et il s’avançait ainsi, toujours marchant sur les genoux, vers le pacha qui le regardait d’un air dédaigneux et courroucé.Ses audaces courrouçaient certains professeurs ; d’autres les mettaient sur le compte de sa jeunesse et s’en amusaient : elle était la bête noire des unes, et la favorite des autres.
-
2.
Agiter.
Quand la mer se courrouce, est courroucée.Ses flots courroucés.
Étymologie
De l’ancien français corocier , correcier (1170), issu du latin populaire corruptiare, refait de corruptus, participe passé du latin corrumpere (« corrompre »).
Synonymes
Antonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| courrouce | /kuʁus/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ku.ʁus | cou.rrouce° |
| courrouce | /kuʁus/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ku.ʁus | cou.rrouce° |
| courrouce | /kuʁus/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ku.ʁus | cou.rrouce° |
| courrouce | /kuʁus/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ku.ʁus | cou.rrouce° |
| courrouce | /kuʁus/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ku.ʁus | cou.rrouce° |
| courroucent | /kuʁus/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ku.ʁus | cou.rrouce°n°t° |
| courroucent | /kuʁus/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ku.ʁus | cou.rrouce°n°t° |
| courroucer | /kuʁuse/ | infinitif | ku.ʁu.se | cou.rrou.cer |
| courroucera | /kuʁusəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ku.ʁu.sə.ʁa | cou.rrou.ce.ra |
| courroucerai | /kuʁusəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ku.ʁu.sə.ʁɛ | cou.rrou.ce.rai |
| courrouceraient | /kuʁusəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ku.ʁu.sə.ʁɛ | cou.rrou.ce.raie°n°t° |
| courroucerais | /kuʁusəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ku.ʁu.sə.ʁɛ | cou.rrou.ce.rais° |
| courroucerais | /kuʁusəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ku.ʁu.sə.ʁɛ | cou.rrou.ce.rais° |
| courroucerait | /kuʁusəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ku.ʁu.sə.ʁɛ | cou.rrou.ce.rait° |
| courrouceras | /kuʁusəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ku.ʁu.sə.ʁa | cou.rrou.ce.ras° |
| courroucerez | /kuʁusəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ku.ʁu.sə.ʁe | cou.rrou.ce.rez |
| courrouceriez | /kuʁusəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ku.ʁu.sə.ʁje | cou.rrou.ce.riez |
| courroucerions | /kuʁusəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ku.ʁu.sə.ʁjɔ̃ | cou.rrou.ce.rions° |
| courroucerons | /kuʁusəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ku.ʁu.sə.ʁɔ̃ | cou.rrou.ce.rons° |
| courrouceront | /kuʁusəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ku.ʁu.sə.ʁɔ̃ | cou.rrou.ce.ront° |
| courrouces | /kuʁus/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ku.ʁus | cou.rrouce°s° |
| courrouces | /kuʁus/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ku.ʁus | cou.rrouce°s° |
| courroucez | /kuʁuse/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ku.ʁu.se | cou.rrou.cez |
| courroucez | /kuʁuse/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ku.ʁu.se | cou.rrou.cez |
| courrouciez | /kuʁusje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ku.ʁu.sje | cou.rrou.ciez |
| courrouciez | /kuʁusje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ku.ʁu.sje | cou.rrou.ciez |
| courroucions | /kuʁusjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ku.ʁu.sjɔ̃ | cou.rrou.cions° |
| courroucions | /kuʁusjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ku.ʁu.sjɔ̃ | cou.rrou.cions° |
| courroucèrent | /kuʁusɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ku.ʁu.sɛʁ | cou.rrou.cère°n°t° |
| courroucé | /kuʁuse/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ku.ʁu.se | cou.rrou.cé |
| courroucée | /kuʁuse/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ku.ʁu.se | cou.rrou.cée° |
| courroucées | /kuʁuse/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ku.ʁu.se | cou.rrou.cée°s° |
| courroucés | /kuʁuse/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ku.ʁu.se | cou.rrou.cés° |
| courrouça | /kuʁusa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ku.ʁu.sa | cou.rrou.ça |
| courrouçai | /kuʁusɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ku.ʁu.sɛ | cou.rrou.çai |
| courrouçaient | /kuʁusɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ku.ʁu.sɛ | cou.rrou.çaie°n°t° |
| courrouçais | /kuʁusɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ku.ʁu.sɛ | cou.rrou.çais° |
| courrouçais | /kuʁusɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ku.ʁu.sɛ | cou.rrou.çais° |
| courrouçait | /kuʁusɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ku.ʁu.sɛ | cou.rrou.çait° |
| courrouçant | /kuʁusɑ̃/ | participe, present | ku.ʁu.sɑ̃ | cou.rrou.çant° |
| courrouças | /kuʁusa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ku.ʁu.sa | cou.rrou.ças° |
| courrouçasse | /kuʁusas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ku.ʁu.sas | cou.rrou.çasse° |
| courrouçassent | /kuʁusas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ku.ʁu.sas | cou.rrou.çasse°n°t° |
| courrouçasses | /kuʁusas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ku.ʁu.sas | cou.rrou.çasse°s° |
| courrouçassiez | /kuʁusasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ku.ʁu.sa.sje | cou.rrou.ça.ssiez |
| courrouçassions | /kuʁusasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ku.ʁu.sa.sjɔ̃ | cou.rrou.ça.ssions° |
| courrouçons | /kuʁusɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ku.ʁu.sɔ̃ | cou.rrou.çons° |
| courrouçons | /kuʁusɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ku.ʁu.sɔ̃ | cou.rrou.çons° |
| courrouçâmes | /kuʁusam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ku.ʁu.sam | cou.rrou.çâme°s° |
| courrouçât | /kuʁusa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ku.ʁu.sa | cou.rrou.çât° |
| courrouçâtes | /kuʁusat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ku.ʁu.sat | cou.rrou.çâte°s° |