VER — épicène
/admɛtʁ/
Syllabes : a.dmɛtʁ
Orthocode : a.dmettre°
Fréquence
116.6
composite /M
92.6
OpenSubtitles
95.4
Frantext
154.4
LM10
103.7
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Recevoir par choix, faveur ou condescendance.
Admettre quelqu’un dans une société, dans une compagnie, à sa table.Admettre quelqu’un au nombre de ses amis.Admettre à la participation des sacrements.
-
2.
Reconnaître pour véritable.
Nous sommes si éloignés de connaître tous les agens ^([sic]) de la nature, et leurs divers modes d’action ; qu’il ne serait pas philosophique de nier les phénomènes, uniquement parce qu’ils sont inexplicables dans l’état actuel de nos connaissances. Seulement, nous devons les examiner avec une attention d’autant plus scrupuleuse, qu’il paraît plus difficile de les admettre ; et c’est ici que le calcul des probabilités devient indispensable, pour déterminer jusqu’à quel point il faut multiplier les observations ou les expériences, afin d’obtenir en faveur des agens ^([sic]) qu’elles indiquent, une probabilité supérieure aux raisons que l’on peut avoir d’ailleurs, de ne pas les admettre.Notre grand botaniste Tournefort, se fondant principalement sur les observations qu’il avait faites dans la grotte d’Antiparos, et, comme l’a dit Fontenelle, transformant tout en ce qu’il aimait le mieux, avait admis la végétation des pierres.Si l’on admet que, pour végéter, la plante doive retirer du sol les principes minéraux qui lui sont nécessaires, il n’y a plus d’espèces préférantes ni indifférentes, mais uniquement des espèces propres à tel ou tel sol.
-
3.
Autoriser ; permettre.
Admettre cette préséance, c’est léser l’esprit républicain, porter atteinte aux principes de 89, faire fi des sacrifices consentis par les révolutionnaires de 1830 à 1871, […] !Émile Abdou faillit s’étrangler. Des pétasses qui l’envoyaient aux pelotes avec des airs de garde-chiourme, il ne pouvait l’admettre. — Passez-moi votre Directeur ou je fais un scandale, tonitrua Émile Abdou Cambalele.Cette affaire n’admet point de retard. — Cette substance admet dans sa composition tel élément.
-
4.
Accepter l'accès ou la présence.
Il se fit admettre à bord d’un brick qui partait de Boston sans son fret habituel de bois, et dont le capitaine se proposait de« rentrer chez lui », à South Shields.
Étymologie
Du latin admittere (« permettre l’accès, approuver »).
Synonymes
adopter VER
affilier VER:pron
affirmer VER:pron
agréger VER:pron
agréer VER
apporter VER
approuver VER
assumer VER:pron
attribuer VER:pron
autoriser VER:pron
avoir NOM
avouer VER:pron
cherrer VER
comporter VER:pron
comprendre VER:pron
concevoir VER
concéder VER
confesser VER:pron
consentir VER
considérer VER
contenir VER:pron
convenir VER:pron
croire VER:pron
daigner VER
devoir VER:pron
dire VER:pron
différer VER
donner VER:pron
déclarer VER:pron
effectuer VER:pron
endosser VER
endurer VER
entendre VER:pron
entrer VER
excuser VER:pron
fournir VER
homologuer VER
hospitaliser VER
héberger VER
imaginer VER
inclure VER
inscrire VER:pron
interner VER
introduire VER:pron
introniser VER
justifier VER:pron
laisser VER:pron
lire VER
mettre VER:pron
nommer VER:pron
obéir VER:pron
offrir VER:pron
pardonner VER
parler NOM
partir VER
passer VER:pron
penser VER
permettre VER
pourvoir VER:pron
prendre VER:pron
produire VER:pron
prononcer VER
recevoir VER
reconnaître VER:pron
recueillir VER:pron
rejoindre VER
relire VER
renfermer VER:pron
respecter VER:pron
retenir VER:pron
saluer VER:pron
souffrir VER
souscrire VER
supporter NOM
supposer VER
tenir VER:pron
tolérer VER:pron
traiter VER:pron
voir VER:pron
établir VER:pron
évoquer VER
être NOM
avoir lieu VER
tenir compte VER
accréditer VER:pron
accepter VER
accorder VER:pron
accéder VER
acquiescer VER
accueillir VER
Antonymes
ajourner VER:pron
chasser VER
coller VER:pron
contester VER
controverser VER
discuter VER
douter VER:pron
délibérer VER
désadmettre VER
désapprouver VER
ergoter VER
exclure VER
excommunier VER
expulser VER
nier VER
protester VER
recaler VER:pron
refouler VER:pron
refuser VER:pron
rejeter VER:pron
renvoyer VER
repousser VER
réclamer VER
éconduire VER
éliminer VER
éloigner VER:pron
évacuer VER
évincer VER
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| admet | /admɛ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | a.dmɛ | a.dmet |
| admets | /admɛ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | a.dmɛ | a.dmets° |
| admets | /admɛ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | a.dmɛ | a.dmets° |
| admets | /admɛ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | a.dmɛ | a.dmets° |
| admettaient | /admɛtɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.dmɛ.tɛ | a.dme.ttaie°n°t° |
| admettais | /admɛtɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | a.dmɛ.tɛ | a.dme.ttais° |
| admettais | /admɛtɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | a.dmɛ.tɛ | a.dme.ttais° |
| admettait | /admɛtɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | a.dmɛ.tɛ | a.dme.ttait° |
| admettant | /admɛtɑ̃/ | participe, present | a.dmɛ.tɑ̃ | a.dme.ttant° |
| admette | /admɛt/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | a.dmɛt | a.dmette° |
| admette | /admɛt/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | a.dmɛt | a.dmette° |
| admettent | /admɛt/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | a.dmɛt | a.dmette°n°t° |
| admettent | /admɛt/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | a.dmɛt | a.dmette°n°t° |
| admettes | /admɛt/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | a.dmɛt | a.dmette°s° |
| admettez | /admɛte/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | a.dmɛ.te | a.dme.ttez |
| admettez | /admɛte/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | a.dmɛ.te | a.dme.ttez |
| admettiez | /admɛtje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.dmɛ.tje | a.dme.ttiez |
| admettiez | /admɛtje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | a.dmɛ.tje | a.dme.ttiez |
| admettions | /admɛtjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.dmɛ.tjɔ̃ | a.dme.ttions° |
| admettions | /admɛtjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | a.dmɛ.tjɔ̃ | a.dme.ttions° |
| admettons | /admɛtɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | a.dmɛ.tɔ̃ | a.dme.ttons° |
| admettons | /admɛtɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | a.dmɛ.tɔ̃ | a.dme.ttons° |
| admettra | /admɛtʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | a.dmɛ.tʁa | a.dme.ttra |
| admettrai | /admɛtʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | a.dmɛ.tʁɛ | a.dme.ttrai |
| admettraient | /admɛtʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | a.dmɛ.tʁɛ | a.dme.ttraie°n°t° |
| admettrais | /admɛtʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | a.dmɛ.tʁɛ | a.dme.ttrais° |
| admettrais | /admɛtʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | a.dmɛ.tʁɛ | a.dme.ttrais° |
| admettrait | /admɛtʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | a.dmɛ.tʁɛ | a.dme.ttrait° |
| admettras | /admɛtʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | a.dmɛ.tʁa | a.dme.ttras° |
| admettre | /admɛtʁ/ | infinitif | a.dmɛtʁ | a.dmettre° |
| admettrez | /admɛtʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | a.dmɛ.tʁe | a.dme.ttrez |
| admettriez | /admɛtʁije/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | a.dmɛ.tʁi.je | a.dme.ttr(i).iez |
| admettrions | /admɛtʁijɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | a.dmɛ.tʁi.jɔ̃ | a.dme.ttr(i).ions° |
| admettrons | /admɛtʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | a.dmɛ.tʁɔ̃ | a.dme.ttrons° |
| admettront | /admɛtʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | a.dmɛ.tʁɔ̃ | a.dme.ttront° |
| admirent | /admiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | a.dmiʁ | a.dmire°n°t° |
| admis | /admi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | a.dmi | a.dmis° |
| admis | /admi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | a.dmi | a.dmis° |
| admis | /admi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | a.dmi | a.dmis° |
| admise | /admiz/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | a.dmiz | a.dmise° |
| admises | /admiz/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | a.dmiz | a.dmise°s° |
| admisse | /admis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | a.dmis | a.dmisse° |
| admissent | /admis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.dmis | a.dmisse°n°t° |
| admisses | /admis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | a.dmis | a.dmisse°s° |
| admissiez | /admisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.dmi.sje | a.dmi.ssiez |
| admissions | /admisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.dmi.sjɔ̃ | a.dmi.ssions° |
| admit | /admi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | a.dmi | a.dmit° |
| admîmes | /admim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | a.dmim | a.dmîme°s° |
| admît | /admi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | a.dmi | a.dmît° |
| admîtes | /admit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | a.dmit | a.dmîte°s° |