VER — épicène
/ɑ̃ɡlutiʁ/
Syllabes : ɑ̃.ɡlu.tiʁ
Orthocode : en.glou.tir
Fréquence
19.1
composite /M
7.5
OpenSubtitles
39.2
Frantext
13.6
LM10
7.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Avaler gloutonnement.
Il tenait levée une pleine fourchette de haricots qu'il allait engloutir.Pendant les trois semaines précédant le Carême 1667, la maison de la princesse Palatine aura ainsi englouti 200 unités vendues par le marchand de volailles, dont une quinzaine de chapons et autant de chapons gras.Un gros brochet engloutit une carpe tout entière.
-
2.
Consumer des biens, en parlant de la fortune.
Il a englouti en peu de temps cette riche succession.La faillite de cette banque a englouti les économies de beaucoup de gens.
-
3.
Engouffrer, faire disparaître dans un gouffre, dans un abîme ; submerger.
Le 9 de ce mois, le nommé Guichard, Henry, manœuvre à Thenorgues, a été englouti dans une carrière où il était occupé à extraire de la pierre.Comme un lourd océan sorti de ses rivages, À leur voix la nuit morne engloutit le soleil, Et l’éclair de la foudre entr’ouvre les nuages.Tout un crépitement de coups de feu et d’éclatements de projectiles commença, et Bert vit autour de lui, l’enveloppant, l’engloutissant, le submergeant, une immense fulguration blanche accompagnée d’un coup de tonnerre semblable à l’explosion d’un monde.
Étymologie
Du latin inglutire.
Proverbes et locutions
- ce que le gantelet saisit, le gorgerin l’engloutit
Synonymes
engouffrer VER
ensevelir VER:pron
enterrer VER:pron
entonner VER
fourrer VER:pron
fricoter VER
gaspiller VER
gober VER:pron
gâcher VER
gâter VER
ingurgiter VER
ingérer VER:pron
introduire VER:pron
lamper VER
manger VER:pron
manger NOM
noyer NOM
perdre VER:pron
plonger VER:pron
pomper VER
prendre VER:pron
prodiguer VER:pron
ravager VER
ronger VER
ruiner VER:pron
saccager VER
saper VER
siffler VER
submerger VER
sucer VER
tarir VER
épuiser VER:pron
abimer VER:pron
abîmer VER:pron
avaler VER:pron
anéantir VER:pron
claquer VER
boire NOM
dessécher VER:pron
couler VER
abolir VER
abattre VER:pron
apprendre VER:pron
croquer VER
dévorer VER
consumer VER:pron
enfiler VER:pron
dissiper VER:pron
déglutir VER
dépenser VER
embourber VER:pron
détruire VER:pron
arrêter VER:pron
enfourner VER:pron
dilapider VER
absorber VER
affaiblir VER:pron
boulotter VER
enfoncer VER:pron
engager VER:pron
bâfrer VER:pron
Antonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| englouti | /ɑ̃ɡluti/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɑ̃.ɡlu.ti | en.glou.ti |
| engloutie | /ɑ̃ɡluti/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ɑ̃.ɡlu.ti | en.glou.tie° |
| englouties | /ɑ̃ɡluti/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ɑ̃.ɡlu.ti | en.glou.tie°s° |
| engloutir | /ɑ̃ɡlutiʁ/ | infinitif | ɑ̃.ɡlu.tiʁ | en.glou.tir |
| engloutira | /ɑ̃ɡlutiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti.ʁa | en.glou.ti.ra |
| engloutirai | /ɑ̃ɡlutiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti.ʁɛ | en.glou.ti.rai |
| engloutiraient | /ɑ̃ɡlutiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.ʁɛ | en.glou.ti.raie°n°t° |
| engloutirais | /ɑ̃ɡlutiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti.ʁɛ | en.glou.ti.rais° |
| engloutirais | /ɑ̃ɡlutiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti.ʁɛ | en.glou.ti.rais° |
| engloutirait | /ɑ̃ɡlutiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti.ʁɛ | en.glou.ti.rait° |
| engloutiras | /ɑ̃ɡlutiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti.ʁa | en.glou.ti.ras° |
| engloutirent | /ɑ̃ɡlutiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.tiʁ | en.glou.tire°n°t° |
| engloutirez | /ɑ̃ɡlutiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.ʁe | en.glou.ti.rez |
| engloutiriez | /ɑ̃ɡlutiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.ʁje | en.glou.ti.riez |
| engloutirions | /ɑ̃ɡlutiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.ʁjɔ̃ | en.glou.ti.rions° |
| engloutirons | /ɑ̃ɡlutiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.ʁɔ̃ | en.glou.ti.rons° |
| engloutiront | /ɑ̃ɡlutiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.ʁɔ̃ | en.glou.ti.ront° |
| engloutis | /ɑ̃ɡluti/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti | en.glou.tis° |
| engloutis | /ɑ̃ɡluti/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti | en.glou.tis° |
| engloutis | /ɑ̃ɡluti/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti | en.glou.tis° |
| engloutis | /ɑ̃ɡluti/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti | en.glou.tis° |
| engloutis | /ɑ̃ɡluti/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti | en.glou.tis° |
| engloutis | /ɑ̃ɡluti/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ɑ̃.ɡlu.ti | en.glou.tis° |
| engloutissaient | /ɑ̃ɡlutisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.sɛ | en.glou.ti.ssaie°n°t° |
| engloutissais | /ɑ̃ɡlutisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti.sɛ | en.glou.ti.ssais° |
| engloutissais | /ɑ̃ɡlutisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti.sɛ | en.glou.ti.ssais° |
| engloutissait | /ɑ̃ɡlutisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti.sɛ | en.glou.ti.ssait° |
| engloutissant | /ɑ̃ɡlutisɑ̃/ | participe, present | ɑ̃.ɡlu.ti.sɑ̃ | en.glou.ti.ssant° |
| engloutisse | /ɑ̃ɡlutis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.tis | en.glou.tisse° |
| engloutisse | /ɑ̃ɡlutis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.tis | en.glou.tisse° |
| engloutisse | /ɑ̃ɡlutis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.tis | en.glou.tisse° |
| engloutissent | /ɑ̃ɡlutis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.tis | en.glou.tisse°n°t° |
| engloutissent | /ɑ̃ɡlutis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.tis | en.glou.tisse°n°t° |
| engloutissent | /ɑ̃ɡlutis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.tis | en.glou.tisse°n°t° |
| engloutisses | /ɑ̃ɡlutis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.tis | en.glou.tisse°s° |
| engloutisses | /ɑ̃ɡlutis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.tis | en.glou.tisse°s° |
| engloutissez | /ɑ̃ɡlutise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.se | en.glou.ti.ssez |
| engloutissez | /ɑ̃ɡlutise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.se | en.glou.ti.ssez |
| engloutissiez | /ɑ̃ɡlutisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.sje | en.glou.ti.ssiez |
| engloutissiez | /ɑ̃ɡlutisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.sje | en.glou.ti.ssiez |
| engloutissiez | /ɑ̃ɡlutisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.sje | en.glou.ti.ssiez |
| engloutissions | /ɑ̃ɡlutisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.sjɔ̃ | en.glou.ti.ssions° |
| engloutissions | /ɑ̃ɡlutisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.sjɔ̃ | en.glou.ti.ssions° |
| engloutissions | /ɑ̃ɡlutisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.sjɔ̃ | en.glou.ti.ssions° |
| engloutissons | /ɑ̃ɡlutisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.sɔ̃ | en.glou.ti.ssons° |
| engloutissons | /ɑ̃ɡlutisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.ti.sɔ̃ | en.glou.ti.ssons° |
| engloutit | /ɑ̃ɡluti/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti | en.glou.tit° |
| engloutit | /ɑ̃ɡluti/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti | en.glou.tit° |
| engloutîmes | /ɑ̃ɡlutim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.tim | en.glou.tîme°s° |
| engloutît | /ɑ̃ɡluti/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɑ̃.ɡlu.ti | en.glou.tît° |
| engloutîtes | /ɑ̃ɡlutit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɑ̃.ɡlu.tit | en.glou.tîte°s° |