VER — épicène
/ɛ̃ɡyʁʒite/
Syllabes : ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.te
Orthocode : in.gur.gi.ter
Fréquence
3.6
composite /M
1.8
OpenSubtitles
5.7
Frantext
1.8
LM10
1.6
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Introduire dans la gorge.
On lui ingurgita cette potion.
-
2.
Boire, avaler avidement.
Et il fit raison à son hôte en avalant une rasade égale à celle que l’ermite avait ingurgitée.L’âme dilatée par l’horizon grandiose, sans doute, et peut-être aussi par les chopines de rouge, les rincettes et surincettes qu’il avait ingurgitées, il voulut être aimable avec son jeune et farouche tributaire […].
-
3.
Apprendre avec difficulté ; apprendre ou mémoriser beaucoup de choses.
On me livrait tout vif aux chiffres, noirs bourreaux ; On me faisait de force ingurgiter l’algèbre.— Qu’est-ce que vous appelez « ça » ? ce qu’on vous a seriné depuis l’enfance, et qu’à moi on m’a ingurgité dès le petit séminaire ?
Étymologie
Du latin ingurgitare, de gurges (« gorge »).
Synonymes
ingérer VER:pron
lamper VER
manger VER:pron
manger NOM
pinter VER:pron
pomper VER
prendre VER:pron
vider VER
avaler VER:pron
apprendre VER:pron
enfiler VER:pron
bâfrer VER:pron
engloutir VER
déglutir VER
entonner VER
engorger VER
absorber VER
dévorer VER
engouffrer VER
enfourner VER:pron
besogner VER
boire NOM
Antonymes
Dérivés
Hyperonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| ingurgita | /ɛ̃ɡyʁʒita/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.ta | in.gur.gi.ta |
| ingurgitai | /ɛ̃ɡyʁʒitɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tɛ | in.gur.gi.tai |
| ingurgitaient | /ɛ̃ɡyʁʒitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tɛ | in.gur.gi.taie°n°t° |
| ingurgitais | /ɛ̃ɡyʁʒitɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tɛ | in.gur.gi.tais° |
| ingurgitais | /ɛ̃ɡyʁʒitɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tɛ | in.gur.gi.tais° |
| ingurgitait | /ɛ̃ɡyʁʒitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tɛ | in.gur.gi.tait° |
| ingurgitant | /ɛ̃ɡyʁʒitɑ̃/ | participe, present | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tɑ̃ | in.gur.gi.tant° |
| ingurgitas | /ɛ̃ɡyʁʒita/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.ta | in.gur.gi.tas° |
| ingurgitasse | /ɛ̃ɡyʁʒitas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tas | in.gur.gi.tasse° |
| ingurgitassent | /ɛ̃ɡyʁʒitas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tas | in.gur.gi.tasse°n°t° |
| ingurgitasses | /ɛ̃ɡyʁʒitas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tas | in.gur.gi.tasse°s° |
| ingurgitassiez | /ɛ̃ɡyʁʒitasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.ta.sje | in.gur.gi.ta.ssiez |
| ingurgitassions | /ɛ̃ɡyʁʒitasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.ta.sjɔ̃ | in.gur.gi.ta.ssions° |
| ingurgite | /ɛ̃ɡyʁʒit/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒit | in.gur.gite° |
| ingurgite | /ɛ̃ɡyʁʒit/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒit | in.gur.gite° |
| ingurgite | /ɛ̃ɡyʁʒit/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒit | in.gur.gite° |
| ingurgite | /ɛ̃ɡyʁʒit/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒit | in.gur.gite° |
| ingurgite | /ɛ̃ɡyʁʒit/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒit | in.gur.gite° |
| ingurgitent | /ɛ̃ɡyʁʒit/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒit | in.gur.gite°n°t° |
| ingurgitent | /ɛ̃ɡyʁʒit/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒit | in.gur.gite°n°t° |
| ingurgiter | /ɛ̃ɡyʁʒite/ | infinitif | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.te | in.gur.gi.ter |
| ingurgitera | /ɛ̃ɡyʁʒitəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tə.ʁa | in.gur.gi.te.ra |
| ingurgiterai | /ɛ̃ɡyʁʒitəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tə.ʁɛ | in.gur.gi.te.rai |
| ingurgiteraient | /ɛ̃ɡyʁʒitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tə.ʁɛ | in.gur.gi.te.raie°n°t° |
| ingurgiterais | /ɛ̃ɡyʁʒitəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tə.ʁɛ | in.gur.gi.te.rais° |
| ingurgiterais | /ɛ̃ɡyʁʒitəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tə.ʁɛ | in.gur.gi.te.rais° |
| ingurgiterait | /ɛ̃ɡyʁʒitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tə.ʁɛ | in.gur.gi.te.rait° |
| ingurgiteras | /ɛ̃ɡyʁʒitəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tə.ʁa | in.gur.gi.te.ras° |
| ingurgiterez | /ɛ̃ɡyʁʒitəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tə.ʁe | in.gur.gi.te.rez |
| ingurgiteriez | /ɛ̃ɡyʁʒitəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tə.ʁje | in.gur.gi.te.riez |
| ingurgiterions | /ɛ̃ɡyʁʒitəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tə.ʁjɔ̃ | in.gur.gi.te.rions° |
| ingurgiterons | /ɛ̃ɡyʁʒitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tə.ʁɔ̃ | in.gur.gi.te.rons° |
| ingurgiteront | /ɛ̃ɡyʁʒitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tə.ʁɔ̃ | in.gur.gi.te.ront° |
| ingurgites | /ɛ̃ɡyʁʒit/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒit | in.gur.gite°s° |
| ingurgites | /ɛ̃ɡyʁʒit/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒit | in.gur.gite°s° |
| ingurgitez | /ɛ̃ɡyʁʒite/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.te | in.gur.gi.tez |
| ingurgitez | /ɛ̃ɡyʁʒite/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.te | in.gur.gi.tez |
| ingurgitiez | /ɛ̃ɡyʁʒitje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tje | in.gur.gi.tiez |
| ingurgitiez | /ɛ̃ɡyʁʒitje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tje | in.gur.gi.tiez |
| ingurgitions | /ɛ̃ɡyʁʒitjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tjɔ̃ | in.gur.gi.tions° |
| ingurgitions | /ɛ̃ɡyʁʒitjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tjɔ̃ | in.gur.gi.tions° |
| ingurgitons | /ɛ̃ɡyʁʒitɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tɔ̃ | in.gur.gi.tons° |
| ingurgitons | /ɛ̃ɡyʁʒitɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tɔ̃ | in.gur.gi.tons° |
| ingurgitâmes | /ɛ̃ɡyʁʒitam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tam | in.gur.gi.tâme°s° |
| ingurgitât | /ɛ̃ɡyʁʒita/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.ta | in.gur.gi.tât° |
| ingurgitâtes | /ɛ̃ɡyʁʒitat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tat | in.gur.gi.tâte°s° |
| ingurgitèrent | /ɛ̃ɡyʁʒitɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.tɛʁ | in.gur.gi.tère°n°t° |
| ingurgité | /ɛ̃ɡyʁʒite/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.te | in.gur.gi.té |
| ingurgitée | /ɛ̃ɡyʁʒite/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.te | in.gur.gi.tée° |
| ingurgitées | /ɛ̃ɡyʁʒite/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.te | in.gur.gi.tée°s° |
| ingurgités | /ɛ̃ɡyʁʒite/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ɛ̃.ɡyʁ.ʒi.te | in.gur.gi.tés° |