VER — épicène
/ʁekɔ̃fɔʁte/
Syllabes : ʁe.kɔ̃.fɔʁ.te
Orthocode : ré.con.for.ter
Fréquence
13.8
composite /M
14.9
OpenSubtitles
13.3
Frantext
3.9
LM10
4.8
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Relever les forces, ranimer, remonter, tant au sens physique ou médical, qu'au sens moral.
Platon, le divin Platon, n'était en verve que lorsqu'il était en pointe de vin. Ennius ne travaillait jamais à son poème héroïque, que Bacchus ne l’eût réconforté, et Alcée n'écrivait ses tragédies que lorsqu'il était ivre.Vos bonnes paroles m’ont réconforté à l’heure du découragement.Il fut longtemps à se réconforter.
-
2.
Consoler dans l’affliction.
Toujours penchée sur le grabat des âmes, Elle lavait les plaies, pansait les blessures, réconfortait les défaillantes langueurs des conversions.Elle restait là où elle était, immobile, inconsolable et comme une chiffe aux mains des bonnes femmes qui s'efforçaient de la réconforter.Voilà qui va réconforter les mourants, car la délégation au grand complet visite maintenant les deux salles où sont entassés les cholériques.
Étymologie
Verbedérivé de conforter, avec le préfixe ré-.
Synonymes
réparer VER
rétablir VER:pron
soulager VER:pron
soutenir VER:pron
stimuler VER
sustenter VER:pron
vivifier VER
conforter VER
revigorer VER
réchauffer VER
enhardir VER:pron
retremper VER:pron
ressusciter VER
euphoriser VER
raviver VER:pron
remonter VER:pron
requinter VER:pron
rambiner VER:pron
renouveler VER
refaire VER:pron
restaurer VER:pron
fortifier VER
consoler VER
relever VER
ranimer VER
remettre VER:pron
exciter VER
requinquer VER:pron
retaper VER
ragaillardir VER
guérir VER:pron
assister VER
ravigoter VER
aider VER:pron
renforcer VER
affermir VER:pron
revivifier VER
encourager VER
Antonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réconforta | /ʁekɔ̃fɔʁta/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.ta | ré.con.for.ta |
| réconfortai | /ʁekɔ̃fɔʁtɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tɛ | ré.con.for.tai |
| réconfortaient | /ʁekɔ̃fɔʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tɛ | ré.con.for.taie°n°t° |
| réconfortais | /ʁekɔ̃fɔʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tɛ | ré.con.for.tais° |
| réconfortais | /ʁekɔ̃fɔʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tɛ | ré.con.for.tais° |
| réconfortait | /ʁekɔ̃fɔʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tɛ | ré.con.for.tait° |
| réconfortant | /ʁekɔ̃fɔʁtɑ̃/ | participe, present | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tɑ̃ | ré.con.for.tant° |
| réconfortas | /ʁekɔ̃fɔʁta/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.ta | ré.con.for.tas° |
| réconfortasse | /ʁekɔ̃fɔʁtas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tas | ré.con.for.tasse° |
| réconfortassent | /ʁekɔ̃fɔʁtas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tas | ré.con.for.tasse°n°t° |
| réconfortasses | /ʁekɔ̃fɔʁtas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tas | ré.con.for.tasse°s° |
| réconfortassiez | /ʁekɔ̃fɔʁtasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.ta.sje | ré.con.for.ta.ssiez |
| réconfortassions | /ʁekɔ̃fɔʁtasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.ta.sjɔ̃ | ré.con.for.ta.ssions° |
| réconforte | /ʁekɔ̃fɔʁt/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁt | ré.con.forte° |
| réconforte | /ʁekɔ̃fɔʁt/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁt | ré.con.forte° |
| réconforte | /ʁekɔ̃fɔʁt/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁt | ré.con.forte° |
| réconforte | /ʁekɔ̃fɔʁt/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁt | ré.con.forte° |
| réconforte | /ʁekɔ̃fɔʁt/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁt | ré.con.forte° |
| réconfortent | /ʁekɔ̃fɔʁt/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁt | ré.con.forte°n°t° |
| réconfortent | /ʁekɔ̃fɔʁt/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁt | ré.con.forte°n°t° |
| réconforter | /ʁekɔ̃fɔʁte/ | infinitif | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.te | ré.con.for.ter |
| réconfortera | /ʁekɔ̃fɔʁtəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tə.ʁa | ré.con.for.te.ra |
| réconforterai | /ʁekɔ̃fɔʁtəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tə.ʁɛ | ré.con.for.te.rai |
| réconforteraient | /ʁekɔ̃fɔʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tə.ʁɛ | ré.con.for.te.raie°n°t° |
| réconforterais | /ʁekɔ̃fɔʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tə.ʁɛ | ré.con.for.te.rais° |
| réconforterais | /ʁekɔ̃fɔʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tə.ʁɛ | ré.con.for.te.rais° |
| réconforterait | /ʁekɔ̃fɔʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tə.ʁɛ | ré.con.for.te.rait° |
| réconforteras | /ʁekɔ̃fɔʁtəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tə.ʁa | ré.con.for.te.ras° |
| réconforterez | /ʁekɔ̃fɔʁtəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tə.ʁe | ré.con.for.te.rez |
| réconforteriez | /ʁekɔ̃fɔʁtəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tə.ʁje | ré.con.for.te.riez |
| réconforterions | /ʁekɔ̃fɔʁtəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tə.ʁjɔ̃ | ré.con.for.te.rions° |
| réconforterons | /ʁekɔ̃fɔʁtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tə.ʁɔ̃ | ré.con.for.te.rons° |
| réconforteront | /ʁekɔ̃fɔʁtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tə.ʁɔ̃ | ré.con.for.te.ront° |
| réconfortes | /ʁekɔ̃fɔʁt/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁt | ré.con.forte°s° |
| réconfortes | /ʁekɔ̃fɔʁt/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁt | ré.con.forte°s° |
| réconfortez | /ʁekɔ̃fɔʁte/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.te | ré.con.for.tez |
| réconfortez | /ʁekɔ̃fɔʁte/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.te | ré.con.for.tez |
| réconfortiez | /ʁekɔ̃fɔʁtje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tje | ré.con.for.tiez |
| réconfortiez | /ʁekɔ̃fɔʁtje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tje | ré.con.for.tiez |
| réconfortions | /ʁekɔ̃fɔʁtjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tjɔ̃ | ré.con.for.tions° |
| réconfortions | /ʁekɔ̃fɔʁtjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tjɔ̃ | ré.con.for.tions° |
| réconfortons | /ʁekɔ̃fɔʁtɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tɔ̃ | ré.con.for.tons° |
| réconfortons | /ʁekɔ̃fɔʁtɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tɔ̃ | ré.con.for.tons° |
| réconfortâmes | /ʁekɔ̃fɔʁtam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tam | ré.con.for.tâme°s° |
| réconfortât | /ʁekɔ̃fɔʁta/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.ta | ré.con.for.tât° |
| réconfortâtes | /ʁekɔ̃fɔʁtat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tat | ré.con.for.tâte°s° |
| réconfortèrent | /ʁekɔ̃fɔʁtɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.tɛʁ | ré.con.for.tère°n°t° |
| réconforté | /ʁekɔ̃fɔʁte/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.te | ré.con.for.té |
| réconfortée | /ʁekɔ̃fɔʁte/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.te | ré.con.for.tée° |
| réconfortées | /ʁekɔ̃fɔʁte/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.te | ré.con.for.tée°s° |
| réconfortés | /ʁekɔ̃fɔʁte/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁe.kɔ̃.fɔʁ.te | ré.con.for.tés° |