VER — épicène
/tʁityʁe/
Syllabes : tʁi.ty.ʁe
Orthocode : tri.tu.rer
Fréquence
2.4
composite /M
0.4
OpenSubtitles
7.4
Frantext
1.7
LM10
1.4
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Broyer ; réduire en parties très menues ou en poudre.
Les médecins prescrivaient leurs ordonnances en mauvais latin et y faisaient entrer par routine une multitude de drogues simples ou composées que l'apothicaire infusait, décoctait, triturait, pulvérisait et mélangeait de mille manières à l'aide de mille procédés minutieux.[…] ; ces copeaux passent ensuite dans des broyeuses-mélangeuses, […], où ils sont triturés avec une matière colorante et avec un parfum; on agglomère ensuite la matière obtenue […]Elle ne mangerait que des gâteaux ou de la viande coupée bien fin, mais, malgré qu’elle soit coupée bien fin, elle lui reste au gosier. Elle n’a plus de dents, elle ne peut pas mâcher, elle la triture. Il faudrait qu’elle ait le bon sens de la recracher quand elle en a pris le jus, mais elle veut quand même l’avaler.
-
2.
Déformer.
Le 15 avril, comme on meurt toujours malgré les déclarations encourageantes du corps médical et de la presse, on triture les chiffres pour trouver des raisons d'espérer.[Car] la traduction est une opération douloureuse qui s'apparente à la chirurgie (on coupe des phrases, on ampute des sens, on greffe des jeux de mots, on triture, on ligature ….En cette période où les médias sociaux triturent l’orthographe des mots jusqu’à ne plus s’y retrouver, il est plus que temps de redonner à notre langue ses lettres de noblesse.
-
3.
Manipuler quelque chose en tous sens.
[…] ; la gorge nouée, Adeline s'était mise à triturer un petit morceau de cuir qui dépassait d'un clou tapissier mal fixé au dossier du fauteuil fauve qu'elle regardait avec intensité pour détourner ses larmes.Mais Bogo avait encore quelque chose à dire et qui, visiblement, l’embarrassait. Il triturait les grands boutons plats en métal blanc qui ornaient sa livrée.
Étymologie
Du latin trītūrāre.
Synonymes
écacher VER
écorcher VER
écrabouiller VER:pron
écraser VER:pron
égruger VER
broyer VER
aplatir VER:pron
moudre VER
malaxer VER
briser VER:pron
tordre VER
concasser VER
croquer VER
réduire VER:pron
mordre VER
déchiqueter VER
maltraiter VER
pulvériser VER
détruire VER:pron
trifouiller VER
piler VER
mélanger VER:pron
pétrir VER
travailler VER
manipuler VER
mâcher VER
farfouiller VER
mastiquer VER
bouleverser VER
fureter VER
trafouiller VER
tripatouiller VER
ronger VER
tripoter VER
amalgamer VER
fouiller VER:pron
déchirer VER
manier VER:pron
chercher VER:pron
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| tritura | /tʁityʁa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | tʁi.ty.ʁa | tri.tu.ra |
| triturai | /tʁityʁɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | tʁi.ty.ʁɛ | tri.tu.rai |
| trituraient | /tʁityʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁɛ | tri.tu.raie°n°t° |
| triturais | /tʁityʁɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | tʁi.ty.ʁɛ | tri.tu.rais° |
| triturais | /tʁityʁɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | tʁi.ty.ʁɛ | tri.tu.rais° |
| triturait | /tʁityʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | tʁi.ty.ʁɛ | tri.tu.rait° |
| triturant | /tʁityʁɑ̃/ | participe, present | tʁi.ty.ʁɑ̃ | tri.tu.rant° |
| trituras | /tʁityʁa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | tʁi.ty.ʁa | tri.tu.ras° |
| triturasse | /tʁityʁas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | tʁi.ty.ʁas | tri.tu.rasse° |
| triturassent | /tʁityʁas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁas | tri.tu.rasse°n°t° |
| triturasses | /tʁityʁas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | tʁi.ty.ʁas | tri.tu.rasse°s° |
| triturassiez | /tʁityʁasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁa.sje | tri.tu.ra.ssiez |
| triturassions | /tʁityʁasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁa.sjɔ̃ | tri.tu.ra.ssions° |
| triture | /tʁityʁ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | tʁi.tyʁ | tri.ture° |
| triture | /tʁityʁ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | tʁi.tyʁ | tri.ture° |
| triture | /tʁityʁ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | tʁi.tyʁ | tri.ture° |
| triture | /tʁityʁ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | tʁi.tyʁ | tri.ture° |
| triture | /tʁityʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | tʁi.tyʁ | tri.ture° |
| triturent | /tʁityʁ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | tʁi.tyʁ | tri.ture°n°t° |
| triturent | /tʁityʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | tʁi.tyʁ | tri.ture°n°t° |
| triturer | /tʁityʁe/ | infinitif | tʁi.ty.ʁe | tri.tu.rer |
| triturera | /tʁityʁəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | tʁi.ty.ʁə.ʁa | tri.tu.re.ra |
| triturerai | /tʁityʁəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | tʁi.ty.ʁə.ʁɛ | tri.tu.re.rai |
| tritureraient | /tʁityʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁə.ʁɛ | tri.tu.re.raie°n°t° |
| triturerais | /tʁityʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | tʁi.ty.ʁə.ʁɛ | tri.tu.re.rais° |
| triturerais | /tʁityʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | tʁi.ty.ʁə.ʁɛ | tri.tu.re.rais° |
| triturerait | /tʁityʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | tʁi.ty.ʁə.ʁɛ | tri.tu.re.rait° |
| tritureras | /tʁityʁəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | tʁi.ty.ʁə.ʁa | tri.tu.re.ras° |
| triturerez | /tʁityʁəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁə.ʁe | tri.tu.re.rez |
| tritureriez | /tʁityʁəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁə.ʁje | tri.tu.re.riez |
| triturerions | /tʁityʁəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁə.ʁjɔ̃ | tri.tu.re.rions° |
| triturerons | /tʁityʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁə.ʁɔ̃ | tri.tu.re.rons° |
| tritureront | /tʁityʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁə.ʁɔ̃ | tri.tu.re.ront° |
| tritures | /tʁityʁ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | tʁi.tyʁ | tri.ture°s° |
| tritures | /tʁityʁ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | tʁi.tyʁ | tri.ture°s° |
| triturez | /tʁityʁe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁe | tri.tu.rez |
| triturez | /tʁityʁe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁe | tri.tu.rez |
| trituriez | /tʁityʁje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁje | tri.tu.riez |
| trituriez | /tʁityʁje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁje | tri.tu.riez |
| triturions | /tʁityʁjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁjɔ̃ | tri.tu.rions° |
| triturions | /tʁityʁjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁjɔ̃ | tri.tu.rions° |
| triturons | /tʁityʁɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁɔ̃ | tri.tu.rons° |
| triturons | /tʁityʁɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁɔ̃ | tri.tu.rons° |
| triturâmes | /tʁityʁam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁam | tri.tu.râme°s° |
| triturât | /tʁityʁa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | tʁi.ty.ʁa | tri.tu.rât° |
| triturâtes | /tʁityʁat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁat | tri.tu.râte°s° |
| triturèrent | /tʁityʁɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | tʁi.ty.ʁɛʁ | tri.tu.rère°n°t° |
| trituré | /tʁityʁe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | tʁi.ty.ʁe | tri.tu.ré |
| triturée | /tʁityʁe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | tʁi.ty.ʁe | tri.tu.rée° |
| triturées | /tʁityʁe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | tʁi.ty.ʁe | tri.tu.rée°s° |
| triturés | /tʁityʁe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | tʁi.ty.ʁe | tri.tu.rés° |