VER — épicène
/mitone/
Syllabes : mi.to.ne
Orthocode : mi.to.nner
Fréquence
1.9
composite /M
0.4
OpenSubtitles
4.8
Frantext
2.2
LM10
1.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Cuire à feu doux, bouillir doucement.
Mitonner des écrevisses au court-bouillon.Il y a à la maison un gros déjeuner qui se mitonne, des vins généreux, et nous avons fait du feu.D’ailleurs, elle tourna son visage soucieux vers les cuisines, vers le fumet de ce que Maxime mitonnait, vers le profil concentré de Maxime mitonnant.
-
2.
Préparer quelque chose avec soin, peu à peu et généralement en secret, en vue d'un certain résultat, mijoter.
Laisser mitonner une affaire, la faire durer en gagnant du temps, la préparer doucement pour la faire réussir quand le moment sera venu.C'était par quelque tour de Jarnac qu'il espérait démonter l'élève et l'avoir : évidemment, il mitonnait un coup.— Mes amis, il mitonne pour nous une pleine marmite de joie !
-
3.
Entourer quelqu'un de prévenances, généralement à des fins intéressées, dorloter.
Les religieuses l'aimaient à la folie. Il était plus mitonné qu'un perroquet de cour.
-
4.
Raconter un conte, distraire par une histoire.
Madame de Coulanges voulu bien nous faire part des contes avec quoi l’on amuse les dames de Versailles : cela s’appelle mitonner.
Étymologie
Dénominal de miton (« panade »), mot de l’ouest de la France, dérivé de mie.
Synonymes
monter VER
mûrir VER
préparer VER
rôtir VER:pron
soigner VER
concocter VER
mijoter VER
dorloter VER
frire VER
brûler VER:pron
fricoter VER
faire NOM
griller VER
calciner VER
chauffer VER:pron
cuire VER
bouillir VER
fricasser VER
cuisiner VER
boucaner VER
carboniser VER:pron
cajoler VER
couver VER
infuser VER
braiser VER
biscuiter VER
flamber VER
frissonner VER
cramer VER
blondir VER
fabriquer VER
chouchouter VER
Dérivés
Hyperonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| mitonna | /mitona/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | mi.to.na | mi.to.nna |
| mitonnai | /mitonɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | mi.to.nɛ | mi.to.nnai |
| mitonnaient | /mitonɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | mi.to.nɛ | mi.to.nnaie°n°t° |
| mitonnais | /mitonɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | mi.to.nɛ | mi.to.nnais° |
| mitonnais | /mitonɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | mi.to.nɛ | mi.to.nnais° |
| mitonnait | /mitonɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | mi.to.nɛ | mi.to.nnait° |
| mitonnant | /mitonɑ̃/ | participe, present | mi.to.nɑ̃ | mi.to.nnant° |
| mitonnas | /mitona/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | mi.to.na | mi.to.nnas° |
| mitonnasse | /mitonas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | mi.to.nas | mi.to.nnasse° |
| mitonnassent | /mitonas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | mi.to.nas | mi.to.nnasse°n°t° |
| mitonnasses | /mitonas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | mi.to.nas | mi.to.nnasse°s° |
| mitonnassiez | /mitonasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | mi.to.na.sje | mi.to.nna.ssiez |
| mitonnassions | /mitonasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | mi.to.na.sjɔ̃ | mi.to.nna.ssions° |
| mitonne | /mitɔn/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | mi.tɔn | mi.tonne° |
| mitonne | /mitɔn/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | mi.tɔn | mi.tonne° |
| mitonne | /mitɔn/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | mi.tɔn | mi.tonne° |
| mitonne | /mitɔn/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | mi.tɔn | mi.tonne° |
| mitonne | /mitɔn/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | mi.tɔn | mi.tonne° |
| mitonnent | /mitɔn/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | mi.tɔn | mi.tonne°n°t° |
| mitonnent | /mitɔn/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | mi.tɔn | mi.tonne°n°t° |
| mitonner | /mitone/ | infinitif | mi.to.ne | mi.to.nner |
| mitonnera | /mitɔnəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | mi.tɔ.nə.ʁa | mi.to.nne.ra |
| mitonnerai | /mitɔnəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | mi.tɔ.nə.ʁɛ | mi.to.nne.rai |
| mitonneraient | /mitɔnəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | mi.tɔ.nə.ʁɛ | mi.to.nne.raie°n°t° |
| mitonnerais | /mitɔnəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | mi.tɔ.nə.ʁɛ | mi.to.nne.rais° |
| mitonnerais | /mitɔnəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | mi.tɔ.nə.ʁɛ | mi.to.nne.rais° |
| mitonnerait | /mitɔnəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | mi.tɔ.nə.ʁɛ | mi.to.nne.rait° |
| mitonneras | /mitɔnəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | mi.tɔ.nə.ʁa | mi.to.nne.ras° |
| mitonnerez | /mitɔnəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | mi.tɔ.nə.ʁe | mi.to.nne.rez |
| mitonneriez | /mitɔnəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | mi.tɔ.nə.ʁje | mi.to.nne.riez |
| mitonnerions | /mitɔnəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | mi.tɔ.nə.ʁjɔ̃ | mi.to.nne.rions° |
| mitonnerons | /mitɔnəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | mi.tɔ.nə.ʁɔ̃ | mi.to.nne.rons° |
| mitonneront | /mitɔnəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | mi.tɔ.nə.ʁɔ̃ | mi.to.nne.ront° |
| mitonnes | /mitɔn/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | mi.tɔn | mi.tonne°s° |
| mitonnes | /mitɔn/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | mi.tɔn | mi.tonne°s° |
| mitonnez | /mitone/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | mi.to.ne | mi.to.nnez |
| mitonnez | /mitone/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | mi.to.ne | mi.to.nnez |
| mitonniez | /mitɔnje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | mi.tɔ.nje | mi.to.nniez |
| mitonniez | /mitɔnje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | mi.tɔ.nje | mi.to.nniez |
| mitonnions | /mitɔnjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | mi.tɔ.njɔ̃ | mi.to.nnions° |
| mitonnions | /mitɔnjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | mi.tɔ.njɔ̃ | mi.to.nnions° |
| mitonnons | /mitonɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | mi.to.nɔ̃ | mi.to.nnons° |
| mitonnons | /mitonɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | mi.to.nɔ̃ | mi.to.nnons° |
| mitonnâmes | /mitonam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | mi.to.nam | mi.to.nnâme°s° |
| mitonnât | /mitona/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | mi.to.na | mi.to.nnât° |
| mitonnâtes | /mitonat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | mi.to.nat | mi.to.nnâte°s° |
| mitonnèrent | /mitonɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | mi.to.nɛʁ | mi.to.nnère°n°t° |
| mitonné | /mitone/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | mi.to.ne | mi.to.nné |
| mitonnée | /mitone/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | mi.to.ne | mi.to.nnée° |
| mitonnées | /mitone/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | mi.to.ne | mi.to.nnée°s° |
| mitonnés | /mitone/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | mi.to.ne | mi.to.nnés° |