VER — épicène
/ɑ̃mitone/
Syllabes : ɑ̃.mi.to.ne
Orthocode : em.mi.to.nner
Définitions
- 1. Envelopper dans des mitaines les mains, et par suite tout le corps dans quelque étoffe moelleuse.
- 2. Circonvenir quelqu’un, l’endormir sur ses intérêts.
Étymologie
(Verbe 1)Dérivé de miton, avec le préfixe en- et le suffixe -er.
Synonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| emmitonna | /ɑ̃mitona/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɑ̃.mi.to.na | em.mi.to.nna |
| emmitonnai | /ɑ̃mitonɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɑ̃.mi.to.nɛ | em.mi.to.nnai |
| emmitonnaient | /ɑ̃mitonɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɑ̃.mi.to.nɛ | em.mi.to.nnaie°n°t° |
| emmitonnais | /ɑ̃mitonɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɑ̃.mi.to.nɛ | em.mi.to.nnais° |
| emmitonnais | /ɑ̃mitonɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɑ̃.mi.to.nɛ | em.mi.to.nnais° |
| emmitonnait | /ɑ̃mitonɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɑ̃.mi.to.nɛ | em.mi.to.nnait° |
| emmitonnant | /ɑ̃mitonɑ̃/ | participe, present | ɑ̃.mi.to.nɑ̃ | em.mi.to.nnant° |
| emmitonnas | /ɑ̃mitona/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɑ̃.mi.to.na | em.mi.to.nnas° |
| emmitonnasse | /ɑ̃mitonas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɑ̃.mi.to.nas | em.mi.to.nnasse° |
| emmitonnassent | /ɑ̃mitonas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɑ̃.mi.to.nas | em.mi.to.nnasse°n°t° |
| emmitonnasses | /ɑ̃mitonas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɑ̃.mi.to.nas | em.mi.to.nnasse°s° |
| emmitonnassiez | /ɑ̃mitonasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɑ̃.mi.to.na.sje | em.mi.to.nna.ssiez |
| emmitonnassions | /ɑ̃mitonasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɑ̃.mi.to.na.sjɔ̃ | em.mi.to.nna.ssions° |
| emmitonne | /ɑ̃mitɔn/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔn | em.mi.tonne° |
| emmitonne | /ɑ̃mitɔn/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔn | em.mi.tonne° |
| emmitonne | /ɑ̃mitɔn/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔn | em.mi.tonne° |
| emmitonne | /ɑ̃mitɔn/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔn | em.mi.tonne° |
| emmitonne | /ɑ̃mitɔn/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔn | em.mi.tonne° |
| emmitonnent | /ɑ̃mitɔn/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.mi.tɔn | em.mi.tonne°n°t° |
| emmitonnent | /ɑ̃mitɔn/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.mi.tɔn | em.mi.tonne°n°t° |
| emmitonner | /ɑ̃mitone/ | infinitif | ɑ̃.mi.to.ne | em.mi.to.nner |
| emmitonnera | /ɑ̃mitɔnəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔ.nə.ʁa | em.mi.to.nne.ra |
| emmitonnerai | /ɑ̃mitɔnəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔ.nə.ʁɛ | em.mi.to.nne.rai |
| emmitonneraient | /ɑ̃mitɔnəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.mi.tɔ.nə.ʁɛ | em.mi.to.nne.raie°n°t° |
| emmitonnerais | /ɑ̃mitɔnəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔ.nə.ʁɛ | em.mi.to.nne.rais° |
| emmitonnerais | /ɑ̃mitɔnəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔ.nə.ʁɛ | em.mi.to.nne.rais° |
| emmitonnerait | /ɑ̃mitɔnəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔ.nə.ʁɛ | em.mi.to.nne.rait° |
| emmitonneras | /ɑ̃mitɔnəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔ.nə.ʁa | em.mi.to.nne.ras° |
| emmitonnerez | /ɑ̃mitɔnəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɑ̃.mi.tɔ.nə.ʁe | em.mi.to.nne.rez |
| emmitonneriez | /ɑ̃mitɔnəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.mi.tɔ.nə.ʁje | em.mi.to.nne.riez |
| emmitonnerions | /ɑ̃mitɔnəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.mi.tɔ.nə.ʁjɔ̃ | em.mi.to.nne.rions° |
| emmitonnerons | /ɑ̃mitɔnəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɑ̃.mi.tɔ.nə.ʁɔ̃ | em.mi.to.nne.rons° |
| emmitonneront | /ɑ̃mitɔnəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɑ̃.mi.tɔ.nə.ʁɔ̃ | em.mi.to.nne.ront° |
| emmitonnes | /ɑ̃mitɔn/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔn | em.mi.tonne°s° |
| emmitonnes | /ɑ̃mitɔn/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.mi.tɔn | em.mi.tonne°s° |
| emmitonnez | /ɑ̃mitone/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.mi.to.ne | em.mi.to.nnez |
| emmitonnez | /ɑ̃mitone/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.mi.to.ne | em.mi.to.nnez |
| emmitonniez | /ɑ̃mitɔnje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɑ̃.mi.tɔ.nje | em.mi.to.nniez |
| emmitonniez | /ɑ̃mitɔnje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.mi.tɔ.nje | em.mi.to.nniez |
| emmitonnions | /ɑ̃mitɔnjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɑ̃.mi.tɔ.njɔ̃ | em.mi.to.nnions° |
| emmitonnions | /ɑ̃mitɔnjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.mi.tɔ.njɔ̃ | em.mi.to.nnions° |
| emmitonnons | /ɑ̃mitonɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.mi.to.nɔ̃ | em.mi.to.nnons° |
| emmitonnons | /ɑ̃mitonɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.mi.to.nɔ̃ | em.mi.to.nnons° |
| emmitonnâmes | /ɑ̃mitonam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɑ̃.mi.to.nam | em.mi.to.nnâme°s° |
| emmitonnât | /ɑ̃mitona/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɑ̃.mi.to.na | em.mi.to.nnât° |
| emmitonnâtes | /ɑ̃mitonat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɑ̃.mi.to.nat | em.mi.to.nnâte°s° |
| emmitonnèrent | /ɑ̃mitonɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɑ̃.mi.to.nɛʁ | em.mi.to.nnère°n°t° |
| emmitonné | /ɑ̃mitone/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɑ̃.mi.to.ne | em.mi.to.nné |
| emmitonnée | /ɑ̃mitone/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ɑ̃.mi.to.ne | em.mi.to.nnée° |
| emmitonnées | /ɑ̃mitone/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ɑ̃.mi.to.ne | em.mi.to.nnée°s° |
| emmitonnés | /ɑ̃mitone/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ɑ̃.mi.to.ne | em.mi.to.nnés° |