VER — épicène
/demoʁalize/
Syllabes : de.mo.ʁa.li.ze
Orthocode : dé.mo.ra.li.ser
Fréquence
2.7
composite /M
1.5
OpenSubtitles
3.1
Frantext
2.1
LM10
1.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Éloigner de la loi morale.
L’excès du luxe démoralise l'élite d'une nation.
-
2.
Priver de la force morale.
Il s'agissait de conférences et de parlottes défaitistes, au cours desquelles il était donné lecture de fragments de séances parlementaires en comité secret, considérés comme aptes à démoraliser les auditeurs, et aussi de tracts et de brochures progermaniques.
-
3.
Faire perdre son caractère moral à.
La « mission » de M. Guefter, en cette période bouleversante où le pays tout entier semble avoir pris la plume, s’être mis à parler, paraît en quelque sorte de « déconjoncturer », « dépolitiser » voire « démoraliser » l’histoire — mais pour mieux la réactiver, lui restituer son rôle nourricier, pour mieux la réinsérer dans un tissu socio-politique, un tissu mémoriel où la conscience de l’histoire ne se confondrait pas avec une « moralisation » stérile de cette dernière.
Étymologie
Motdérivé de moral, avec le préfixe dé- et le suffixe -iser.
Synonymes
Antonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| démoralisa | /demoʁaliza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.za | dé.mo.ra.li.sa |
| démoralisai | /demoʁalizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.zɛ | dé.mo.ra.li.sai |
| démoralisaient | /demoʁalizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zɛ | dé.mo.ra.li.saie°n°t° |
| démoralisais | /demoʁalizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.zɛ | dé.mo.ra.li.sais° |
| démoralisais | /demoʁalizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.zɛ | dé.mo.ra.li.sais° |
| démoralisait | /demoʁalizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.zɛ | dé.mo.ra.li.sait° |
| démoralisant | /demoʁalizɑ̃/ | participe, present | de.mo.ʁa.li.zɑ̃ | dé.mo.ra.li.sant° |
| démoralisas | /demoʁaliza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.za | dé.mo.ra.li.sas° |
| démoralisasse | /demoʁalizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.zas | dé.mo.ra.li.sasse° |
| démoralisassent | /demoʁalizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zas | dé.mo.ra.li.sasse°n°t° |
| démoralisasses | /demoʁalizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.zas | dé.mo.ra.li.sasse°s° |
| démoralisassiez | /demoʁalizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.za.sje | dé.mo.ra.li.sa.ssiez |
| démoralisassions | /demoʁalizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.za.sjɔ̃ | dé.mo.ra.li.sa.ssions° |
| démoralise | /demoʁaliz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.mo.ʁa.liz | dé.mo.ra.lise° |
| démoralise | /demoʁaliz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.mo.ʁa.liz | dé.mo.ra.lise° |
| démoralise | /demoʁaliz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.mo.ʁa.liz | dé.mo.ra.lise° |
| démoralise | /demoʁaliz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.mo.ʁa.liz | dé.mo.ra.lise° |
| démoralise | /demoʁaliz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.mo.ʁa.liz | dé.mo.ra.lise° |
| démoralisent | /demoʁaliz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.mo.ʁa.liz | dé.mo.ra.lise°n°t° |
| démoralisent | /demoʁaliz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.mo.ʁa.liz | dé.mo.ra.lise°n°t° |
| démoraliser | /demoʁalize/ | infinitif | de.mo.ʁa.li.ze | dé.mo.ra.li.ser |
| démoralisera | /demoʁalizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.zə.ʁa | dé.mo.ra.li.se.ra |
| démoraliserai | /demoʁalizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.zə.ʁɛ | dé.mo.ra.li.se.rai |
| démoraliseraient | /demoʁalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zə.ʁɛ | dé.mo.ra.li.se.raie°n°t° |
| démoraliserais | /demoʁalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.zə.ʁɛ | dé.mo.ra.li.se.rais° |
| démoraliserais | /demoʁalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.zə.ʁɛ | dé.mo.ra.li.se.rais° |
| démoraliserait | /demoʁalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.zə.ʁɛ | dé.mo.ra.li.se.rait° |
| démoraliseras | /demoʁalizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.zə.ʁa | dé.mo.ra.li.se.ras° |
| démoraliserez | /demoʁalizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zə.ʁe | dé.mo.ra.li.se.rez |
| démoraliseriez | /demoʁalizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zə.ʁje | dé.mo.ra.li.se.riez |
| démoraliserions | /demoʁalizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zə.ʁjɔ̃ | dé.mo.ra.li.se.rions° |
| démoraliserons | /demoʁalizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zə.ʁɔ̃ | dé.mo.ra.li.se.rons° |
| démoraliseront | /demoʁalizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zə.ʁɔ̃ | dé.mo.ra.li.se.ront° |
| démoralises | /demoʁaliz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.mo.ʁa.liz | dé.mo.ra.lise°s° |
| démoralises | /demoʁaliz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.mo.ʁa.liz | dé.mo.ra.lise°s° |
| démoralisez | /demoʁalize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.ze | dé.mo.ra.li.sez |
| démoralisez | /demoʁalize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.ze | dé.mo.ra.li.sez |
| démoralisiez | /demoʁalizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zje | dé.mo.ra.li.siez |
| démoralisiez | /demoʁalizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zje | dé.mo.ra.li.siez |
| démoralisions | /demoʁalizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zjɔ̃ | dé.mo.ra.li.sions° |
| démoralisions | /demoʁalizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zjɔ̃ | dé.mo.ra.li.sions° |
| démoralisons | /demoʁalizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zɔ̃ | dé.mo.ra.li.sons° |
| démoralisons | /demoʁalizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zɔ̃ | dé.mo.ra.li.sons° |
| démoralisâmes | /demoʁalizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zam | dé.mo.ra.li.sâme°s° |
| démoralisât | /demoʁaliza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.mo.ʁa.li.za | dé.mo.ra.li.sât° |
| démoralisâtes | /demoʁalizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zat | dé.mo.ra.li.sâte°s° |
| démoralisèrent | /demoʁalizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.mo.ʁa.li.zɛʁ | dé.mo.ra.li.sère°n°t° |
| démoralisé | /demoʁalize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.mo.ʁa.li.ze | dé.mo.ra.li.sé |
| démoralisée | /demoʁalize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.mo.ʁa.li.ze | dé.mo.ra.li.sée° |
| démoralisées | /demoʁalize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.mo.ʁa.li.ze | dé.mo.ra.li.sée°s° |
| démoralisés | /demoʁalize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.mo.ʁa.li.ze | dé.mo.ra.li.sés° |