moraliser

VER — épicène

/moʁalize/

Syllabes : mo.ʁa.li.ze Orthocode : mo.ra.li.ser

Fréquence

0.7 composite /M
0.1 OpenSubtitles
1.1 Frantext
2.1 LM10
0.9 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Faire des réflexions, des dissertations, des leçons morales.
    Les vicissitudes de la fortune sont une ample matière à moraliser.
  2. 2. Rendre moral.
    Moraliser un peuple.
  3. 3. familier Faire la morale à quelqu’un, sermonner quelqu’un.
    On y envoyait dans un régiment de discipline les deux soldats escortés par le gendarme, et que moralisait de son mieux un fusilier qu'il avait pris comme renfort pour les contenir.
    On a beau le moraliser, il ne change pas de conduite.

Étymologie

Dérivé de moral, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
moralisa /moʁaliza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier mo.ʁa.li.za mo.ra.li.sa
moralisai /moʁalizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier mo.ʁa.li.zɛ mo.ra.li.sai
moralisaient /moʁalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel mo.ʁa.li.zɛ mo.ra.li.saie°n°t°
moralisais /moʁalizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier mo.ʁa.li.zɛ mo.ra.li.sais°
moralisais /moʁalizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier mo.ʁa.li.zɛ mo.ra.li.sais°
moralisait /moʁalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier mo.ʁa.li.zɛ mo.ra.li.sait°
moralisant /moʁalizɑ̃/ participe, present mo.ʁa.li.zɑ̃ mo.ra.li.sant°
moralisas /moʁaliza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier mo.ʁa.li.za mo.ra.li.sas°
moralisasse /moʁalizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier mo.ʁa.li.zas mo.ra.li.sasse°
moralisassent /moʁalizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel mo.ʁa.li.zas mo.ra.li.sasse°n°t°
moralisasses /moʁalizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier mo.ʁa.li.zas mo.ra.li.sasse°s°
moralisassiez /moʁalizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel mo.ʁa.li.za.sje mo.ra.li.sa.ssiez
moralisassions /moʁalizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel mo.ʁa.li.za.sjɔ̃ mo.ra.li.sa.ssions°
moralise /moʁaliz/ indicatif, present, 1e pers., singulier mo.ʁa.liz mo.ra.lise°
moralise /moʁaliz/ indicatif, present, 3e pers., singulier mo.ʁa.liz mo.ra.lise°
moralise /moʁaliz/ imperatif, present, 2e pers., singulier mo.ʁa.liz mo.ra.lise°
moralise /moʁaliz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier mo.ʁa.liz mo.ra.lise°
moralise /moʁaliz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier mo.ʁa.liz mo.ra.lise°
moralisent /moʁaliz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel mo.ʁa.liz mo.ra.lise°n°t°
moralisent /moʁaliz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel mo.ʁa.liz mo.ra.lise°n°t°
moraliser /moʁalize/ infinitif mo.ʁa.li.ze mo.ra.li.ser
moralisera /moʁalizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier mo.ʁa.li.zə.ʁa mo.ra.li.se.ra
moraliserai /moʁalizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier mo.ʁa.li.zə.ʁɛ mo.ra.li.se.rai
moraliseraient /moʁalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel mo.ʁa.li.zə.ʁɛ mo.ra.li.se.raie°n°t°
moraliserais /moʁalizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier mo.ʁa.li.zə.ʁɛ mo.ra.li.se.rais°
moraliserais /moʁalizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier mo.ʁa.li.zə.ʁɛ mo.ra.li.se.rais°
moraliserait /moʁalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier mo.ʁa.li.zə.ʁɛ mo.ra.li.se.rait°
moraliseras /moʁalizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier mo.ʁa.li.zə.ʁa mo.ra.li.se.ras°
moraliserez /moʁalizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel mo.ʁa.li.zə.ʁe mo.ra.li.se.rez
moraliseriez /moʁalizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel mo.ʁa.li.zə.ʁje mo.ra.li.se.riez
moraliserions /moʁalizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel mo.ʁa.li.zə.ʁjɔ̃ mo.ra.li.se.rions°
moraliserons /moʁalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel mo.ʁa.li.zə.ʁɔ̃ mo.ra.li.se.rons°
moraliseront /moʁalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel mo.ʁa.li.zə.ʁɔ̃ mo.ra.li.se.ront°
moralises /moʁaliz/ indicatif, present, 2e pers., singulier mo.ʁa.liz mo.ra.lise°s°
moralises /moʁaliz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier mo.ʁa.liz mo.ra.lise°s°
moralisez /moʁalize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel mo.ʁa.li.ze mo.ra.li.sez
moralisez /moʁalize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel mo.ʁa.li.ze mo.ra.li.sez
moralisiez /moʁalizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel mo.ʁa.li.zje mo.ra.li.siez
moralisiez /moʁalizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel mo.ʁa.li.zje mo.ra.li.siez
moralisions /moʁalizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel mo.ʁa.li.zjɔ̃ mo.ra.li.sions°
moralisions /moʁalizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel mo.ʁa.li.zjɔ̃ mo.ra.li.sions°
moralisons /moʁalizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel mo.ʁa.li.zɔ̃ mo.ra.li.sons°
moralisons /moʁalizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel mo.ʁa.li.zɔ̃ mo.ra.li.sons°
moralisâmes /moʁalizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel mo.ʁa.li.zam mo.ra.li.sâme°s°
moralisât /moʁaliza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier mo.ʁa.li.za mo.ra.li.sât°
moralisâtes /moʁalizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel mo.ʁa.li.zat mo.ra.li.sâte°s°
moralisèrent /moʁalizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel mo.ʁa.li.zɛʁ mo.ra.li.sère°n°t°
moralisé /moʁalize/ participe, passe_simple, singulier, masculin mo.ʁa.li.ze mo.ra.li.sé
moralisée /moʁalize/ participe, passe_simple, singulier, feminin mo.ʁa.li.ze mo.ra.li.sée°
moralisées /moʁalize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin mo.ʁa.li.ze mo.ra.li.sée°s°
moralisés /moʁalize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin mo.ʁa.li.ze mo.ra.li.sés°