VER:pron — épicène
/abʁytiʁ/
Syllabes : a.bʁy.tiʁ
Orthocode : a.bru.tir
Fréquence
6.2
composite /M
3.9
OpenSubtitles
14.5
Frantext
1.3
LM10
1.4
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Rendre stupide comme une bête brute.
Le sentiment de révolte que l'on rencontre dans les classes pauvres se colorera dès lors d'une atroce jalousie. Nos journaux démocratiques entretiennent cette passion avec beaucoup d'art, dans la pensée que c'est le meilleur moyen d’abrutir leur clientèle et de se l’attacher ; […].Pour que le téléspectateur ne soit pas totalement abruti par des talk-shows et leurs têtes à clashs ou des téléréalités avec des personnages ignares et exubérants.
-
2.
Devenir stupide comme une bête brute.
Cet homme s’abrutit devant sa télé.Sur le perron, Édolfius s'abrutissait de cognac.
-
3.
Accabler ; éreinter.
Chaque coup m’abrutissait davantage mais en même temps me raffermissait dans ma décision : ne pas céder à ces brutes qui se flattaient d’être les émules de la Gestapo.Je m’abrutissais de travail, et la fatigue me donnait une impression de plénitude.Ça m’abrutissait à tel point que je butai sur un gosse qui tenait un sac : « Tu peux pas faire attention, saligaude ! » hurla-t-il.
Étymologie
Dérivé de brute, avec le préfixe a- et le suffixe -ir.
Synonymes
abêtir VER:pron
accabler VER
affaiblir VER:pron
ahurir VER
altérer VER:pron
anesthésier VER
assommer VER
assourdir VER
brutifier VER
bêtifier VER
choquer VER
crétiniser VER
dégrader VER
encroûter VER:pron
engourdir VER
hébéter VER
matraquer VER
stupéfier VER
surcharger VER:pron
surmener VER
écraser VER:pron
éreinter VER:pron
étourdir VER:pron
abasourdir VER
abalourdir VER
Antonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (s') abruti | /abʁyti/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | a.bʁy.ti | a.bru.ti |
| (s') abrutie | /abʁyti/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | a.bʁy.ti | a.bru.tie° |
| (s') abruties | /abʁyti/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | a.bʁy.ti | a.bru.tie°s° |
| (s') abrutir | /abʁytiʁ/ | infinitif | a.bʁy.tiʁ | a.bru.tir |
| (s') abrutira | /abʁytiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | a.bʁy.ti.ʁa | a.bru.ti.ra |
| (m') abrutirai | /abʁytiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | a.bʁy.ti.ʁɛ | a.bru.ti.rai |
| (s') abrutiraient | /abʁytiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | a.bʁy.ti.ʁɛ | a.bru.ti.raie°n°t° |
| (m') abrutirais | /abʁytiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | a.bʁy.ti.ʁɛ | a.bru.ti.rais° |
| (t') abrutirais | /abʁytiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | a.bʁy.ti.ʁɛ | a.bru.ti.rais° |
| (s') abrutirait | /abʁytiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | a.bʁy.ti.ʁɛ | a.bru.ti.rait° |
| (t') abrutiras | /abʁytiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | a.bʁy.ti.ʁa | a.bru.ti.ras° |
| (s') abrutirent | /abʁytiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | a.bʁy.tiʁ | a.bru.tire°n°t° |
| (vous) abrutirez | /abʁytiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | a.bʁy.ti.ʁe | a.bru.ti.rez |
| (vous) abrutiriez | /abʁytiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | a.bʁy.ti.ʁje | a.bru.ti.riez |
| (nous) abrutirions | /abʁytiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | a.bʁy.ti.ʁjɔ̃ | a.bru.ti.rions° |
| (nous) abrutirons | /abʁytiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | a.bʁy.ti.ʁɔ̃ | a.bru.ti.rons° |
| (s') abrutiront | /abʁytiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | a.bʁy.ti.ʁɔ̃ | a.bru.ti.ront° |
| (m') abrutis | /abʁyti/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | a.bʁy.ti | a.bru.tis° |
| (t') abrutis | /abʁyti/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | a.bʁy.ti | a.bru.tis° |
| (m') abrutis | /abʁyti/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | a.bʁy.ti | a.bru.tis° |
| (t') abrutis | /abʁyti/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | a.bʁy.ti | a.bru.tis° |
| (t') abrutis | /abʁyti/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | a.bʁy.ti | a.bru.tis° |
| (s') abrutis | /abʁyti/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | a.bʁy.ti | a.bru.tis° |
| (s') abrutissaient | /abʁytisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.bʁy.ti.sɛ | a.bru.ti.ssaie°n°t° |
| (m') abrutissais | /abʁytisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | a.bʁy.ti.sɛ | a.bru.ti.ssais° |
| (t') abrutissais | /abʁytisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | a.bʁy.ti.sɛ | a.bru.ti.ssais° |
| (s') abrutissait | /abʁytisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | a.bʁy.ti.sɛ | a.bru.ti.ssait° |
| (s') abrutissant | /abʁytisɑ̃/ | participe, present | a.bʁy.ti.sɑ̃ | a.bru.ti.ssant° |
| (m') abrutisse | /abʁytis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | a.bʁy.tis | a.bru.tisse° |
| (m') abrutisse | /abʁytis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | a.bʁy.tis | a.bru.tisse° |
| (s') abrutisse | /abʁytis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | a.bʁy.tis | a.bru.tisse° |
| (s') abrutissent | /abʁytis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | a.bʁy.tis | a.bru.tisse°n°t° |
| (s') abrutissent | /abʁytis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.bʁy.tis | a.bru.tisse°n°t° |
| (s') abrutissent | /abʁytis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | a.bʁy.tis | a.bru.tisse°n°t° |
| (t') abrutisses | /abʁytis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | a.bʁy.tis | a.bru.tisse°s° |
| (t') abrutisses | /abʁytis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | a.bʁy.tis | a.bru.tisse°s° |
| (vous) abrutissez | /abʁytise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | a.bʁy.ti.se | a.bru.ti.ssez |
| (vous) abrutissez | /abʁytise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | a.bʁy.ti.se | a.bru.ti.ssez |
| (vous) abrutissiez | /abʁytisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.bʁy.ti.sje | a.bru.ti.ssiez |
| (vous) abrutissiez | /abʁytisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.bʁy.ti.sje | a.bru.ti.ssiez |
| (vous) abrutissiez | /abʁytisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | a.bʁy.ti.sje | a.bru.ti.ssiez |
| (nous) abrutissions | /abʁytisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.bʁy.ti.sjɔ̃ | a.bru.ti.ssions° |
| (nous) abrutissions | /abʁytisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.bʁy.ti.sjɔ̃ | a.bru.ti.ssions° |
| (nous) abrutissions | /abʁytisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | a.bʁy.ti.sjɔ̃ | a.bru.ti.ssions° |
| (nous) abrutissons | /abʁytisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | a.bʁy.ti.sɔ̃ | a.bru.ti.ssons° |
| (nous) abrutissons | /abʁytisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | a.bʁy.ti.sɔ̃ | a.bru.ti.ssons° |
| (s') abrutit | /abʁyti/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | a.bʁy.ti | a.bru.tit° |
| (s') abrutit | /abʁyti/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | a.bʁy.ti | a.bru.tit° |
| (nous) abrutîmes | /abʁytim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | a.bʁy.tim | a.bru.tîme°s° |
| (s') abrutît | /abʁyti/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | a.bʁy.ti | a.bru.tît° |
| (vous) abrutîtes | /abʁytit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | a.bʁy.tit | a.bru.tîte°s° |