obnubiler

VER — épicène

/ɔbnybile/

Syllabes : ɔ.bny.bi.le Orthocode : o.bnu.bi.ler

Fréquence

1.5 composite /M
0.7 OpenSubtitles
2.3 Frantext
1.9 LM10
0.9 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Couvrir d’une sorte de nuage, assombrir.
  2. 2. figuré Obscurcir, en parlant de la pensée.
    Les passions, le préjugé, le caractère, l’habitude obnubilent souvent la conscience morale ;
  3. 3. figuré Obséder, s’imposer en permanence à l’esprit.
    Cette idée l’obnubile.
    – En prison, on s’obnubile facilement. C’est presque le seul recours qu’on a : s’obnubiler.
    Cette technique contraste toutefois avec celle de certains guides qui tentent d’obnubiler les oiseaux avec tout un attirail de calls vifs, rapides et insistants qui, aux dires de M. La Haye, est très performante dans les vastes champs renfermant plusieurs dizaines de grands voiliers ou bien à la passe.

Étymologie

Du latin obnubilare (« couvrir de nuages ») S’est d’abord dit de la vue au sens propre, puis de la pensée au sens figuré, avant de désigner par extension la pensée obscurcie par une obsession tenace.

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
obnubila /ɔbnybila/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɔ.bny.bi.la o.bnu.bi.la
obnubilai /ɔbnybilɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɔ.bny.bi.lɛ o.bnu.bi.lai
obnubilaient /ɔbnybilɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lɛ o.bnu.bi.laie°n°t°
obnubilais /ɔbnybilɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɔ.bny.bi.lɛ o.bnu.bi.lais°
obnubilais /ɔbnybilɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɔ.bny.bi.lɛ o.bnu.bi.lais°
obnubilait /ɔbnybilɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɔ.bny.bi.lɛ o.bnu.bi.lait°
obnubilant /ɔbnybilɑ̃/ participe, present ɔ.bny.bi.lɑ̃ o.bnu.bi.lant°
obnubilas /ɔbnybila/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɔ.bny.bi.la o.bnu.bi.las°
obnubilasse /ɔbnybilas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɔ.bny.bi.las o.bnu.bi.lasse°
obnubilassent /ɔbnybilas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔ.bny.bi.las o.bnu.bi.lasse°n°t°
obnubilasses /ɔbnybilas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɔ.bny.bi.las o.bnu.bi.lasse°s°
obnubilassiez /ɔbnybilasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔ.bny.bi.la.sje o.bnu.bi.la.ssiez
obnubilassions /ɔbnybilasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔ.bny.bi.la.sjɔ̃ o.bnu.bi.la.ssions°
obnubile /ɔbnybil/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɔ.bny.bil o.bnu.bile°
obnubile /ɔbnybil/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɔ.bny.bil o.bnu.bile°
obnubile /ɔbnybil/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɔ.bny.bil o.bnu.bile°
obnubile /ɔbnybil/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɔ.bny.bil o.bnu.bile°
obnubile /ɔbnybil/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɔ.bny.bil o.bnu.bile°
obnubilent /ɔbnybil/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɔ.bny.bil o.bnu.bile°n°t°
obnubilent /ɔbnybil/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɔ.bny.bil o.bnu.bile°n°t°
obnubiler /ɔbnybile/ infinitif ɔ.bny.bi.le o.bnu.bi.ler
obnubilera /ɔbnybiləʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɔ.bny.bi.lə.ʁa o.bnu.bi.le.ra
obnubilerai /ɔbnybiləʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɔ.bny.bi.lə.ʁɛ o.bnu.bi.le.rai
obnubileraient /ɔbnybiləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lə.ʁɛ o.bnu.bi.le.raie°n°t°
obnubilerais /ɔbnybiləʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɔ.bny.bi.lə.ʁɛ o.bnu.bi.le.rais°
obnubilerais /ɔbnybiləʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɔ.bny.bi.lə.ʁɛ o.bnu.bi.le.rais°
obnubilerait /ɔbnybiləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɔ.bny.bi.lə.ʁɛ o.bnu.bi.le.rait°
obnubileras /ɔbnybiləʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɔ.bny.bi.lə.ʁa o.bnu.bi.le.ras°
obnubilerez /ɔbnybiləʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lə.ʁe o.bnu.bi.le.rez
obnubileriez /ɔbnybiləʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lə.ʁje o.bnu.bi.le.riez
obnubilerions /ɔbnybiləʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lə.ʁjɔ̃ o.bnu.bi.le.rions°
obnubilerons /ɔbnybiləʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lə.ʁɔ̃ o.bnu.bi.le.rons°
obnubileront /ɔbnybiləʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lə.ʁɔ̃ o.bnu.bi.le.ront°
obnubiles /ɔbnybil/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɔ.bny.bil o.bnu.bile°s°
obnubiles /ɔbnybil/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɔ.bny.bil o.bnu.bile°s°
obnubilez /ɔbnybile/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɔ.bny.bi.le o.bnu.bi.lez
obnubilez /ɔbnybile/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɔ.bny.bi.le o.bnu.bi.lez
obnubiliez /ɔbnybilje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lje o.bnu.bi.liez
obnubiliez /ɔbnybilje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lje o.bnu.bi.liez
obnubilions /ɔbnybiljɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔ.bny.bi.ljɔ̃ o.bnu.bi.lions°
obnubilions /ɔbnybiljɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɔ.bny.bi.ljɔ̃ o.bnu.bi.lions°
obnubilons /ɔbnybilɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lɔ̃ o.bnu.bi.lons°
obnubilons /ɔbnybilɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lɔ̃ o.bnu.bi.lons°
obnubilâmes /ɔbnybilam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lam o.bnu.bi.lâme°s°
obnubilât /ɔbnybila/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɔ.bny.bi.la o.bnu.bi.lât°
obnubilâtes /ɔbnybilat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lat o.bnu.bi.lâte°s°
obnubilèrent /ɔbnybilɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɔ.bny.bi.lɛʁ o.bnu.bi.lère°n°t°
obnubilé /ɔbnybile/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɔ.bny.bi.le o.bnu.bi.lé
obnubilée /ɔbnybile/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɔ.bny.bi.le o.bnu.bi.lée°
obnubilées /ɔbnybile/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɔ.bny.bi.le o.bnu.bi.lée°s°
obnubilés /ɔbnybile/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɔ.bny.bi.le o.bnu.bi.lés°