VER — épicène
/ɛ̃tʁiɡe/
Syllabes : ɛ̃.tʁi.ɡe
Orthocode : in.tri.guer
Fréquence
20.9
composite /M
15.3
OpenSubtitles
27.8
Frantext
12.9
LM10
8.6
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Embarrasser, en donnant à penser.
L'épouvantail semblait recouvert de goudron, comme celui qu'on utilise pour rendre les canots étanches. Celui qui avait fait ça voulait vraiment effrayer les oiseaux. Mais il n'était parvenu qu'à intriguer deux corbeaux aux ailes d'un noir lustré, perchés sur les épaules du mannequin.Je l’ai bien intrigué par certaines choses que je lui ai dites.
-
2.
Faire une intrigue, des intrigues.
Soutenu par des savants, il intrigua auprès du Ministre de la Marine pour obtenir un navire et un équipage qui lui permettraient de satisfaire son ambition.Quelques loups de dentelle abritaient peut-être de vraies mondaines en rupture de salons du high-life, mais la plupart cachaient mal des visages de demoiselles trop connues, et ces messieurs n’étaient pas venus au bal pour se faire intriguer, comme on disait jadis.
-
3.
S’embarrasser. Manœuvrer pour parvenir à ses fins.
Il s’est bien intrigué pour parvenir à ce but.Vous vous intriguerez pour avoir entrée au parloir de quelque couvent ; le bavardage de ces recluses ne nous sera pas inutile.
- 4. Au carnaval ou lors d'un bal masqué, jouer la séduction ou prendre une fausse qualité.
Étymologie
Du latin intricare (« embarrasser »).
Synonymes
intrigue NOM
intéresser VER:pron
machiner VER:pron
magouiller VER
manigancer VER
manoeuvrer VER
manœuvrer VER
ourdir VER
piquer VER:pron
refaire VER:pron
rouler VER:pron
tramer VER
tresser VER
tripoter VER
troubler VER:pron
truander VER
estamper VER
fasciner VER
filouter VER
gérer VER:pron
escroquer VER
inquiéter VER:pron
chercher VER:pron
embarrasser VER
embarasser VER
conspirer VER
briguer VER
cabaler VER
chiffonner VER
comploter VER
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| intrigua | /ɛ̃tʁiɡa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa | in.tri.gua |
| intriguai | /ɛ̃tʁiɡɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡɛ | in.tri.guai |
| intriguaient | /ɛ̃tʁiɡɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡɛ | in.tri.guaie°n°t° |
| intriguais | /ɛ̃tʁiɡɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡɛ | in.tri.guais° |
| intriguais | /ɛ̃tʁiɡɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡɛ | in.tri.guais° |
| intriguait | /ɛ̃tʁiɡɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡɛ | in.tri.guait° |
| intriguant | /ɛ̃tʁiɡɑ̃/ | participe, present | ɛ̃.tʁi.ɡɑ̃ | in.tri.guant° |
| intriguas | /ɛ̃tʁiɡa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa | in.tri.guas° |
| intriguasse | /ɛ̃tʁiɡas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡas | in.tri.guasse° |
| intriguassent | /ɛ̃tʁiɡas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡas | in.tri.guasse°n°t° |
| intriguasses | /ɛ̃tʁiɡas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡas | in.tri.guasse°s° |
| intriguassiez | /ɛ̃tʁiɡasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.sje | in.tri.gua.ssiez |
| intriguassions | /ɛ̃tʁiɡasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.sjɔ̃ | in.tri.gua.ssions° |
| intrigue | /ɛ̃tʁiɡ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁiɡ | in.trigue° |
| intrigue | /ɛ̃tʁiɡ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁiɡ | in.trigue° |
| intrigue | /ɛ̃tʁiɡ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁiɡ | in.trigue° |
| intrigue | /ɛ̃tʁiɡ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁiɡ | in.trigue° |
| intrigue | /ɛ̃tʁiɡ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁiɡ | in.trigue° |
| intriguent | /ɛ̃tʁiɡ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁiɡ | in.trigue°n°t° |
| intriguent | /ɛ̃tʁiɡ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁiɡ | in.trigue°n°t° |
| intriguer | /ɛ̃tʁiɡe/ | infinitif | ɛ̃.tʁi.ɡe | in.tri.guer |
| intriguera | /ɛ̃tʁiɡəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁa | in.tri.gue.ra |
| intriguerai | /ɛ̃tʁiɡəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁɛ | in.tri.gue.rai |
| intrigueraient | /ɛ̃tʁiɡəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁɛ | in.tri.gue.raie°n°t° |
| intriguerais | /ɛ̃tʁiɡəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁɛ | in.tri.gue.rais° |
| intriguerais | /ɛ̃tʁiɡəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁɛ | in.tri.gue.rais° |
| intriguerait | /ɛ̃tʁiɡəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁɛ | in.tri.gue.rait° |
| intrigueras | /ɛ̃tʁiɡəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁa | in.tri.gue.ras° |
| intriguerez | /ɛ̃tʁiɡəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁe | in.tri.gue.rez |
| intrigueriez | /ɛ̃tʁiɡəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁje | in.tri.gue.riez |
| intriguerions | /ɛ̃tʁiɡəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁjɔ̃ | in.tri.gue.rions° |
| intriguerons | /ɛ̃tʁiɡəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁɔ̃ | in.tri.gue.rons° |
| intrigueront | /ɛ̃tʁiɡəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡə.ʁɔ̃ | in.tri.gue.ront° |
| intrigues | /ɛ̃tʁiɡ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁiɡ | in.trigue°s° |
| intrigues | /ɛ̃tʁiɡ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁiɡ | in.trigue°s° |
| intriguez | /ɛ̃tʁiɡe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡe | in.tri.guez |
| intriguez | /ɛ̃tʁiɡe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡe | in.tri.guez |
| intriguiez | /ɛ̃tʁiɡje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡje | in.tri.guiez |
| intriguiez | /ɛ̃tʁiɡje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡje | in.tri.guiez |
| intriguions | /ɛ̃tʁiɡjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡjɔ̃ | in.tri.guions° |
| intriguions | /ɛ̃tʁiɡjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡjɔ̃ | in.tri.guions° |
| intriguons | /ɛ̃tʁiɡɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡɔ̃ | in.tri.guons° |
| intriguons | /ɛ̃tʁiɡɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡɔ̃ | in.tri.guons° |
| intriguâmes | /ɛ̃tʁiɡam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡam | in.tri.guâme°s° |
| intriguât | /ɛ̃tʁiɡa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa | in.tri.guât° |
| intriguâtes | /ɛ̃tʁiɡat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡat | in.tri.guâte°s° |
| intriguèrent | /ɛ̃tʁiɡɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡɛʁ | in.tri.guère°n°t° |
| intrigué | /ɛ̃tʁiɡe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɛ̃.tʁi.ɡe | in.tri.gué |
| intriguée | /ɛ̃tʁiɡe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ɛ̃.tʁi.ɡe | in.tri.guée° |
| intriguées | /ɛ̃tʁiɡe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ɛ̃.tʁi.ɡe | in.tri.guée°s° |
| intrigués | /ɛ̃tʁiɡe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ɛ̃.tʁi.ɡe | in.tri.gués° |