VER — masculin
/ɛ̃tʁiɡaje/
Syllabes : ɛ̃.tʁi.ɡa.je
Orthocode : in.tri.ga.iller
Définitions
-
1.
S’occuper d’intrigues mesquines.
L’homme incapable a une femme pleine de tête qui l’a poussé par là, qui l’a fait nommer député ; s’il n’a pas de talent dans les bureaux, il intrigaille à la Chambre.
Étymologie
Dérivé de intriguer, avec le suffixe -ailler.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| intrigailla | /ɛ̃tʁiɡaja/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.ja | in.tri.ga.illa |
| intrigaillai | /ɛ̃tʁiɡajɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.jɛ | in.tri.ga.illai |
| intrigaillaient | /ɛ̃tʁiɡajɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jɛ | in.tri.ga.illaie°n°t° |
| intrigaillais | /ɛ̃tʁiɡajɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.jɛ | in.tri.ga.illais° |
| intrigaillais | /ɛ̃tʁiɡajɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.jɛ | in.tri.ga.illais° |
| intrigaillait | /ɛ̃tʁiɡajɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.jɛ | in.tri.ga.illait° |
| intrigaillant | /ɛ̃tʁiɡajɑ̃/ | participe, present | ɛ̃.tʁi.ɡa.jɑ̃ | in.tri.ga.illant° |
| intrigaillas | /ɛ̃tʁiɡaja/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.ja | in.tri.ga.illas° |
| intrigaillasse | /ɛ̃tʁiɡajas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.jas | in.tri.ga.illasse° |
| intrigaillassent | /ɛ̃tʁiɡajas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jas | in.tri.ga.illasse°n°t° |
| intrigaillasses | /ɛ̃tʁiɡajas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.jas | in.tri.ga.illasse°s° |
| intrigaillassiez | /ɛ̃tʁiɡajasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.ja.sje | in.tri.ga.illa.ssiez |
| intrigaillassions | /ɛ̃tʁiɡajasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.ja.sjɔ̃ | in.tri.ga.illa.ssions° |
| intrigaille | /ɛ̃tʁiɡaj/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡaj | in.tri.gaille° |
| intrigaille | /ɛ̃tʁiɡaj/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡaj | in.tri.gaille° |
| intrigaille | /ɛ̃tʁiɡaj/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡaj | in.tri.gaille° |
| intrigaille | /ɛ̃tʁiɡaj/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡaj | in.tri.gaille° |
| intrigaille | /ɛ̃tʁiɡaj/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡaj | in.tri.gaille° |
| intrigaillent | /ɛ̃tʁiɡaj/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡaj | in.tri.gaille°n°t° |
| intrigaillent | /ɛ̃tʁiɡaj/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡaj | in.tri.gaille°n°t° |
| intrigailler | /ɛ̃tʁiɡaje/ | infinitif | ɛ̃.tʁi.ɡa.je | in.tri.ga.iller |
| intrigaillera | /ɛ̃tʁiɡajəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.jə.ʁa | in.tri.ga.ille.ra |
| intrigaillerai | /ɛ̃tʁiɡajəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.jə.ʁɛ | in.tri.ga.ille.rai |
| intrigailleraient | /ɛ̃tʁiɡajəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jə.ʁɛ | in.tri.ga.ille.raie°n°t° |
| intrigaillerais | /ɛ̃tʁiɡajəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.jə.ʁɛ | in.tri.ga.ille.rais° |
| intrigaillerais | /ɛ̃tʁiɡajəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.jə.ʁɛ | in.tri.ga.ille.rais° |
| intrigaillerait | /ɛ̃tʁiɡajəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.jə.ʁɛ | in.tri.ga.ille.rait° |
| intrigailleras | /ɛ̃tʁiɡajəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.jə.ʁa | in.tri.ga.ille.ras° |
| intrigaillerez | /ɛ̃tʁiɡajəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jə.ʁe | in.tri.ga.ille.rez |
| intrigailleriez | /ɛ̃tʁiɡajəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jə.ʁje | in.tri.ga.ille.riez |
| intrigaillerions | /ɛ̃tʁiɡajəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jə.ʁjɔ̃ | in.tri.ga.ille.rions° |
| intrigaillerons | /ɛ̃tʁiɡajəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jə.ʁɔ̃ | in.tri.ga.ille.rons° |
| intrigailleront | /ɛ̃tʁiɡajəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jə.ʁɔ̃ | in.tri.ga.ille.ront° |
| intrigailles | /ɛ̃tʁiɡaj/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡaj | in.tri.gaille°s° |
| intrigailles | /ɛ̃tʁiɡaj/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡaj | in.tri.gaille°s° |
| intrigaillez | /ɛ̃tʁiɡaje/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.je | in.tri.ga.illez |
| intrigaillez | /ɛ̃tʁiɡaje/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.je | in.tri.ga.illez |
| intrigailliez | /ɛ̃tʁiɡajje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡaj.je | in.tri.gaill.iez |
| intrigailliez | /ɛ̃tʁiɡajje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡaj.je | in.tri.gaill.iez |
| intrigaillions | /ɛ̃tʁiɡajjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡaj.jɔ̃ | in.tri.gaill.ions° |
| intrigaillions | /ɛ̃tʁiɡajjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡaj.jɔ̃ | in.tri.gaill.ions° |
| intrigaillons | /ɛ̃tʁiɡajɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jɔ̃ | in.tri.ga.illons° |
| intrigaillons | /ɛ̃tʁiɡajɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jɔ̃ | in.tri.ga.illons° |
| intrigaillâmes | /ɛ̃tʁiɡajam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jam | in.tri.ga.illâme°s° |
| intrigaillât | /ɛ̃tʁiɡaja/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ̃.tʁi.ɡa.ja | in.tri.ga.illât° |
| intrigaillâtes | /ɛ̃tʁiɡajat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jat | in.tri.ga.illâte°s° |
| intrigaillèrent | /ɛ̃tʁiɡajɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɛ̃.tʁi.ɡa.jɛʁ | in.tri.ga.illère°n°t° |
| intrigaillé | /ɛ̃tʁiɡaje/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɛ̃.tʁi.ɡa.je | in.tri.ga.illé |