VER — épicène
/diskʁedite/
Syllabes : dis.kʁe.di.te
Orthocode : dis.cré.di.ter
Fréquence
3.6
composite /M
2.1
OpenSubtitles
2.1
Frantext
9.1
LM10
4.1
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Faire tomber en discrédit ; faire porter le discrédit sur.
Mais enfin, disent ces bons apôtres, vous n'allez quand même pas discréditer la réalité aux yeux de ceux qui ont déjà bien du mal à vivre, et qui ont bien droit au réel et au fait qu'ils existent.Décrétant réactivement leur absoluité comme l'esclave nietzschéen décrète réactivement sa bonté, elles cherchent frénétiquement à discréditer toutes les autres idées comme « méchantes », parce que susceptibles d'être l'index de leur propre accidentalité.On s’aperçoit que les épicuriens était d'une grande culture ; ils n'étaient absolument pas les rustres que les stoïciens aimaient à décrire, ces fameux « pourceaux d’Épicure » comme on a dit pour les discréditer.
Étymologie
Dérivé de créditer, avec le préfixe dis- (« contraire »).
Synonymes
disgracier VER
disqualifier VER
débiner VER:pron
déblatérer VER
déchiqueter VER
déchirer VER
déconsidérer VER
décrier VER
décrédibiliser VER
décréditer VER
dégrader VER
démolir VER
démonétiser VER
dénigrer VER
dépriser VER:pron
déprécier VER:pron
déshonorer VER
détracter VER
détruire VER:pron
détrôner VER
dévaloriser VER
dévaluer VER
dévoiler VER:pron
griller VER
malmener VER
médire VER
noircir VER:pron
nuire VER
perdre VER:pron
porter VER:pron
profaner VER
rabaisser VER:pron
railler VER:pron
saccager VER
salir VER
sous-estimer VER
tympaniser VER
vilipender VER
brûler VER:pron
clabauder VER
avilir VER:pron
diffamer VER
calomnier VER
attaquer VER:pron
critiquer VER
diminuer VER
compromettre VER:pron
baver VER
dauber VER
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| discrédita | /diskʁedita/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | dis.kʁe.di.ta | dis.cré.di.ta |
| discréditai | /diskʁeditɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | dis.kʁe.di.tɛ | dis.cré.di.tai |
| discréditaient | /diskʁeditɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tɛ | dis.cré.di.taie°n°t° |
| discréditais | /diskʁeditɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | dis.kʁe.di.tɛ | dis.cré.di.tais° |
| discréditais | /diskʁeditɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | dis.kʁe.di.tɛ | dis.cré.di.tais° |
| discréditait | /diskʁeditɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | dis.kʁe.di.tɛ | dis.cré.di.tait° |
| discréditant | /diskʁeditɑ̃/ | participe, present | dis.kʁe.di.tɑ̃ | dis.cré.di.tant° |
| discréditas | /diskʁedita/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | dis.kʁe.di.ta | dis.cré.di.tas° |
| discréditasse | /diskʁeditas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | dis.kʁe.di.tas | dis.cré.di.tasse° |
| discréditassent | /diskʁeditas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tas | dis.cré.di.tasse°n°t° |
| discréditasses | /diskʁeditas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | dis.kʁe.di.tas | dis.cré.di.tasse°s° |
| discréditassiez | /diskʁeditasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | dis.kʁe.di.ta.sje | dis.cré.di.ta.ssiez |
| discréditassions | /diskʁeditasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | dis.kʁe.di.ta.sjɔ̃ | dis.cré.di.ta.ssions° |
| discrédite | /diskʁedit/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | dis.kʁe.dit | dis.cré.dite° |
| discrédite | /diskʁedit/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | dis.kʁe.dit | dis.cré.dite° |
| discrédite | /diskʁedit/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | dis.kʁe.dit | dis.cré.dite° |
| discrédite | /diskʁedit/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | dis.kʁe.dit | dis.cré.dite° |
| discrédite | /diskʁedit/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | dis.kʁe.dit | dis.cré.dite° |
| discréditent | /diskʁedit/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | dis.kʁe.dit | dis.cré.dite°n°t° |
| discréditent | /diskʁedit/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | dis.kʁe.dit | dis.cré.dite°n°t° |
| discréditer | /diskʁedite/ | infinitif | dis.kʁe.di.te | dis.cré.di.ter |
| discréditera | /diskʁeditəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | dis.kʁe.di.tə.ʁa | dis.cré.di.te.ra |
| discréditerai | /diskʁeditəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | dis.kʁe.di.tə.ʁɛ | dis.cré.di.te.rai |
| discréditeraient | /diskʁeditəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tə.ʁɛ | dis.cré.di.te.raie°n°t° |
| discréditerais | /diskʁeditəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | dis.kʁe.di.tə.ʁɛ | dis.cré.di.te.rais° |
| discréditerais | /diskʁeditəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | dis.kʁe.di.tə.ʁɛ | dis.cré.di.te.rais° |
| discréditerait | /diskʁeditəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | dis.kʁe.di.tə.ʁɛ | dis.cré.di.te.rait° |
| discréditeras | /diskʁeditəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | dis.kʁe.di.tə.ʁa | dis.cré.di.te.ras° |
| discréditerez | /diskʁeditəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tə.ʁe | dis.cré.di.te.rez |
| discréditeriez | /diskʁeditəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tə.ʁje | dis.cré.di.te.riez |
| discréditerions | /diskʁeditəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tə.ʁjɔ̃ | dis.cré.di.te.rions° |
| discréditerons | /diskʁeditəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tə.ʁɔ̃ | dis.cré.di.te.rons° |
| discréditeront | /diskʁeditəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tə.ʁɔ̃ | dis.cré.di.te.ront° |
| discrédites | /diskʁedit/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | dis.kʁe.dit | dis.cré.dite°s° |
| discrédites | /diskʁedit/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | dis.kʁe.dit | dis.cré.dite°s° |
| discréditez | /diskʁedite/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | dis.kʁe.di.te | dis.cré.di.tez |
| discréditez | /diskʁedite/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | dis.kʁe.di.te | dis.cré.di.tez |
| discréditiez | /diskʁeditje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tje | dis.cré.di.tiez |
| discréditiez | /diskʁeditje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tje | dis.cré.di.tiez |
| discréditions | /diskʁeditjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tjɔ̃ | dis.cré.di.tions° |
| discréditions | /diskʁeditjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tjɔ̃ | dis.cré.di.tions° |
| discréditons | /diskʁeditɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tɔ̃ | dis.cré.di.tons° |
| discréditons | /diskʁeditɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tɔ̃ | dis.cré.di.tons° |
| discréditâmes | /diskʁeditam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tam | dis.cré.di.tâme°s° |
| discréditât | /diskʁedita/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | dis.kʁe.di.ta | dis.cré.di.tât° |
| discréditâtes | /diskʁeditat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tat | dis.cré.di.tâte°s° |
| discréditèrent | /diskʁeditɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | dis.kʁe.di.tɛʁ | dis.cré.di.tère°n°t° |
| discrédité | /diskʁedite/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | dis.kʁe.di.te | dis.cré.di.té |
| discréditée | /diskʁedite/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | dis.kʁe.di.te | dis.cré.di.tée° |
| discréditées | /diskʁedite/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | dis.kʁe.di.te | dis.cré.di.tée°s° |
| discrédités | /diskʁedite/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | dis.kʁe.di.te | dis.cré.di.tés° |