VER — épicène
/avɛʁtiʁ/
Syllabes : a.vɛʁ.tiʁ
Orthocode : a.ver.tir
Fréquence
63.6
composite /M
58.2
OpenSubtitles
63.3
Frantext
36.1
LM10
26.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Informer quelqu’un de quelque chose, prévenir une personne.
Oui, c’était son devoir de les avertir ; il fallait qu’il le fît, qu’il le fît avec force, qu’il le fît avec éclat, qu’il le clamât en pleine chaire, un beau dimanche, car cela devenait scandaleux à la fin !Nous sommes là, vous nous entendez ? Nos petits coups répétés dans les murs vous avertissent de notre présence.Nous venions de repartir et de regagner un peu d’altitude, quand on vint m’avertir qu’une chaîne de montagnes était signalée dans notre ouaiche. Je me rendis immédiatement au poste de cartographie, dans la tourelle arrière.
-
2.
Exciter un cheval au moyen de quelques aides lorsqu’il se néglige dans son exercice.
L’aide des gras de jambes, qui se fait en les approchant délicatement du ventre, est pour avertir le cheval qui n’a point répondu à l’aide des jarrets, que l’éperon n’est pas loin , s’il n'est point sensible à leur mouvement.
-
3.
Donner un avertissement, symbolisé généralement par un carton jaune, à la suite d'une faute ou d'un comportement déplacé.
Afin de lutter contre le jeu dur, il dispose depuis 1970 de cartons jaunes et rouges qui lui permettent d’avertir puis de renvoyer le joueur fautif et/ou récidiviste.Cette dernière locution, qui désignait déjà au XVIIᵉ siècle un joueur de cartes gagnant, s'utilise également à propos d'un arbitre trop prompt à avertir les joueurs.
Étymologie
Du latin advertere (« tourner, diriger quelque chose vers »).
Proverbes et locutions
- tenez-vous pour averti
- un homme averti en vaut deux
Synonymes
aviser VER:pron
bousculer VER:pron
claxonner VER
conscientiser VER
conseiller NOM
corner NOM
crier VER
dire NOM
documenter VER
dénoncer VER
détromper VER
houspiller VER
indiquer VER
informer VER
insinuer VER:pron
instruire VER
klaxonner VER
menacer VER
montrer VER:pron
morigéner VER
notifier VER
prémunir VER:pron
présager VER
prévenir VER
recommander VER:pron
renseigner VER:pron
représenter VER:pron
réprimander VER
sensibiliser VER:pron
sermonner VER
signaler VER:pron
sommer VER
sonner VER
tancer VER
éclairer VER:pron
alerter VER
affranchir VER:pron
appeler VER:pron
annoncer VER:pron
apprendre VER:pron
admonester VER
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| averti | /avɛʁti/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | a.vɛʁ.ti | a.ver.ti |
| avertie | /avɛʁti/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | a.vɛʁ.ti | a.ver.tie° |
| averties | /avɛʁti/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | a.vɛʁ.ti | a.ver.tie°s° |
| avertir | /avɛʁtiʁ/ | infinitif | a.vɛʁ.tiʁ | a.ver.tir |
| avertira | /avɛʁtiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | a.vɛʁ.ti.ʁa | a.ver.ti.ra |
| avertirai | /avɛʁtiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | a.vɛʁ.ti.ʁɛ | a.ver.ti.rai |
| avertiraient | /avɛʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.ʁɛ | a.ver.ti.raie°n°t° |
| avertirais | /avɛʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | a.vɛʁ.ti.ʁɛ | a.ver.ti.rais° |
| avertirais | /avɛʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | a.vɛʁ.ti.ʁɛ | a.ver.ti.rais° |
| avertirait | /avɛʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | a.vɛʁ.ti.ʁɛ | a.ver.ti.rait° |
| avertiras | /avɛʁtiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | a.vɛʁ.ti.ʁa | a.ver.ti.ras° |
| avertirent | /avɛʁtiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | a.vɛʁ.tiʁ | a.ver.tire°n°t° |
| avertirez | /avɛʁtiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.ʁe | a.ver.ti.rez |
| avertiriez | /avɛʁtiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.ʁje | a.ver.ti.riez |
| avertirions | /avɛʁtiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.ʁjɔ̃ | a.ver.ti.rions° |
| avertirons | /avɛʁtiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.ʁɔ̃ | a.ver.ti.rons° |
| avertiront | /avɛʁtiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.ʁɔ̃ | a.ver.ti.ront° |
| avertis | /avɛʁti/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | a.vɛʁ.ti | a.ver.tis° |
| avertis | /avɛʁti/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | a.vɛʁ.ti | a.ver.tis° |
| avertis | /avɛʁti/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | a.vɛʁ.ti | a.ver.tis° |
| avertis | /avɛʁti/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | a.vɛʁ.ti | a.ver.tis° |
| avertis | /avɛʁti/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | a.vɛʁ.ti | a.ver.tis° |
| avertis | /avɛʁti/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | a.vɛʁ.ti | a.ver.tis° |
| avertissaient | /avɛʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.sɛ | a.ver.ti.ssaie°n°t° |
| avertissais | /avɛʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | a.vɛʁ.ti.sɛ | a.ver.ti.ssais° |
| avertissais | /avɛʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | a.vɛʁ.ti.sɛ | a.ver.ti.ssais° |
| avertissait | /avɛʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | a.vɛʁ.ti.sɛ | a.ver.ti.ssait° |
| avertissant | /avɛʁtisɑ̃/ | participe, present | a.vɛʁ.ti.sɑ̃ | a.ver.ti.ssant° |
| avertisse | /avɛʁtis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | a.vɛʁ.tis | a.ver.tisse° |
| avertisse | /avɛʁtis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | a.vɛʁ.tis | a.ver.tisse° |
| avertisse | /avɛʁtis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | a.vɛʁ.tis | a.ver.tisse° |
| avertissent | /avɛʁtis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | a.vɛʁ.tis | a.ver.tisse°n°t° |
| avertissent | /avɛʁtis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.vɛʁ.tis | a.ver.tisse°n°t° |
| avertissent | /avɛʁtis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | a.vɛʁ.tis | a.ver.tisse°n°t° |
| avertisses | /avɛʁtis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | a.vɛʁ.tis | a.ver.tisse°s° |
| avertisses | /avɛʁtis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | a.vɛʁ.tis | a.ver.tisse°s° |
| avertissez | /avɛʁtise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.se | a.ver.ti.ssez |
| avertissez | /avɛʁtise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.se | a.ver.ti.ssez |
| avertissiez | /avɛʁtisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.sje | a.ver.ti.ssiez |
| avertissiez | /avɛʁtisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.sje | a.ver.ti.ssiez |
| avertissiez | /avɛʁtisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.sje | a.ver.ti.ssiez |
| avertissions | /avɛʁtisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.sjɔ̃ | a.ver.ti.ssions° |
| avertissions | /avɛʁtisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.sjɔ̃ | a.ver.ti.ssions° |
| avertissions | /avɛʁtisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.sjɔ̃ | a.ver.ti.ssions° |
| avertissons | /avɛʁtisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.sɔ̃ | a.ver.ti.ssons° |
| avertissons | /avɛʁtisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | a.vɛʁ.ti.sɔ̃ | a.ver.ti.ssons° |
| avertit | /avɛʁti/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | a.vɛʁ.ti | a.ver.tit° |
| avertit | /avɛʁti/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | a.vɛʁ.ti | a.ver.tit° |
| avertîmes | /avɛʁtim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | a.vɛʁ.tim | a.ver.tîme°s° |
| avertît | /avɛʁti/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | a.vɛʁ.ti | a.ver.tît° |
| avertîtes | /avɛʁtit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | a.vɛʁ.tit | a.ver.tîte°s° |