normaliser

VER — épicène

/nɔʁmalize/

Syllabes : nɔʁ.ma.li.ze Orthocode : nor.ma.li.ser

Fréquence

1.7 composite /M
0.5 OpenSubtitles
1.0 Frantext
6.1 LM10
7.3 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Rendre conforme à une norme.
    Normaliser un connecteur.
  2. 2. Créer une norme de droit conforme à une norme de fait.
  3. 3. Rendre ou faire redevenir normal. Banaliser.
    Normaliser les relations entre deux pays.
    « Ce petit groupe repoussoir autour de l’AFD va normaliser les groupes de Marine Le Pen, Giorgia Meloni et Viktor Orban, comme Eric Zemmour avait normalisé Marine Le Pen à la présidentielle 2022 »
    Ces images, reproduites à l’infini, normalisent non seulement la guerre, mais le rôle de la jeunesse dans cette guerre.
  4. 4. mathématiques Calculer la norme d'un vecteur.
  5. 5. informatique Formater selon la forme normale.
  6. 6. programmation orientée objet Transformer un objet en tableaux ou scalaires.

Étymologie

Dérivé de normal, avec le suffixe -iser ; voir normer.

Antonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
normalisa /nɔʁmaliza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier nɔʁ.ma.li.za nor.ma.li.sa
normalisai /nɔʁmalizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier nɔʁ.ma.li.zɛ nor.ma.li.sai
normalisaient /nɔʁmalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zɛ nor.ma.li.saie°n°t°
normalisais /nɔʁmalizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier nɔʁ.ma.li.zɛ nor.ma.li.sais°
normalisais /nɔʁmalizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier nɔʁ.ma.li.zɛ nor.ma.li.sais°
normalisait /nɔʁmalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier nɔʁ.ma.li.zɛ nor.ma.li.sait°
normalisant /nɔʁmalizɑ̃/ participe, present nɔʁ.ma.li.zɑ̃ nor.ma.li.sant°
normalisas /nɔʁmaliza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier nɔʁ.ma.li.za nor.ma.li.sas°
normalisasse /nɔʁmalizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier nɔʁ.ma.li.zas nor.ma.li.sasse°
normalisassent /nɔʁmalizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zas nor.ma.li.sasse°n°t°
normalisasses /nɔʁmalizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier nɔʁ.ma.li.zas nor.ma.li.sasse°s°
normalisassiez /nɔʁmalizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.za.sje nor.ma.li.sa.ssiez
normalisassions /nɔʁmalizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.za.sjɔ̃ nor.ma.li.sa.ssions°
normalise /nɔʁmaliz/ indicatif, present, 1e pers., singulier nɔʁ.ma.liz nor.ma.lise°
normalise /nɔʁmaliz/ indicatif, present, 3e pers., singulier nɔʁ.ma.liz nor.ma.lise°
normalise /nɔʁmaliz/ imperatif, present, 2e pers., singulier nɔʁ.ma.liz nor.ma.lise°
normalise /nɔʁmaliz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier nɔʁ.ma.liz nor.ma.lise°
normalise /nɔʁmaliz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier nɔʁ.ma.liz nor.ma.lise°
normalisent /nɔʁmaliz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel nɔʁ.ma.liz nor.ma.lise°n°t°
normalisent /nɔʁmaliz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel nɔʁ.ma.liz nor.ma.lise°n°t°
normaliser /nɔʁmalize/ infinitif nɔʁ.ma.li.ze nor.ma.li.ser
normalisera /nɔʁmalizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier nɔʁ.ma.li.zə.ʁa nor.ma.li.se.ra
normaliserai /nɔʁmalizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ nor.ma.li.se.rai
normaliseraient /nɔʁmalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ nor.ma.li.se.raie°n°t°
normaliserais /nɔʁmalizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ nor.ma.li.se.rais°
normaliserais /nɔʁmalizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ nor.ma.li.se.rais°
normaliserait /nɔʁmalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ nor.ma.li.se.rait°
normaliseras /nɔʁmalizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier nɔʁ.ma.li.zə.ʁa nor.ma.li.se.ras°
normaliserez /nɔʁmalizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zə.ʁe nor.ma.li.se.rez
normaliseriez /nɔʁmalizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zə.ʁje nor.ma.li.se.riez
normaliserions /nɔʁmalizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zə.ʁjɔ̃ nor.ma.li.se.rions°
normaliserons /nɔʁmalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zə.ʁɔ̃ nor.ma.li.se.rons°
normaliseront /nɔʁmalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zə.ʁɔ̃ nor.ma.li.se.ront°
normalises /nɔʁmaliz/ indicatif, present, 2e pers., singulier nɔʁ.ma.liz nor.ma.lise°s°
normalises /nɔʁmaliz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier nɔʁ.ma.liz nor.ma.lise°s°
normalisez /nɔʁmalize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.ze nor.ma.li.sez
normalisez /nɔʁmalize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.ze nor.ma.li.sez
normalisiez /nɔʁmalizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zje nor.ma.li.siez
normalisiez /nɔʁmalizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zje nor.ma.li.siez
normalisions /nɔʁmalizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zjɔ̃ nor.ma.li.sions°
normalisions /nɔʁmalizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zjɔ̃ nor.ma.li.sions°
normalisons /nɔʁmalizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zɔ̃ nor.ma.li.sons°
normalisons /nɔʁmalizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zɔ̃ nor.ma.li.sons°
normalisâmes /nɔʁmalizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zam nor.ma.li.sâme°s°
normalisât /nɔʁmaliza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier nɔʁ.ma.li.za nor.ma.li.sât°
normalisâtes /nɔʁmalizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zat nor.ma.li.sâte°s°
normalisèrent /nɔʁmalizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel nɔʁ.ma.li.zɛʁ nor.ma.li.sère°n°t°
normalisé /nɔʁmalize/ participe, passe_simple, singulier, masculin nɔʁ.ma.li.ze nor.ma.li.sé
normalisée /nɔʁmalize/ participe, passe_simple, singulier, feminin nɔʁ.ma.li.ze nor.ma.li.sée°
normalisées /nɔʁmalize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin nɔʁ.ma.li.ze nor.ma.li.sée°s°
normalisés /nɔʁmalize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin nɔʁ.ma.li.ze nor.ma.li.sés°