renormaliser

VER — épicène

/ʁənɔʁmalize/

Syllabes : ʁə.nɔʁ.ma.li.ze Orthocode : re.nor.ma.li.ser

Fréquence

0.1 composite /M
0.0 LM10
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Normaliser à nouveau.

Étymologie

De normaliser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
renormalisa /ʁənɔʁmaliza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.za re.nor.ma.li.sa
renormalisai /ʁənɔʁmalizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.zɛ re.nor.ma.li.sai
renormalisaient /ʁənɔʁmalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zɛ re.nor.ma.li.saie°n°t°
renormalisais /ʁənɔʁmalizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.zɛ re.nor.ma.li.sais°
renormalisais /ʁənɔʁmalizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.zɛ re.nor.ma.li.sais°
renormalisait /ʁənɔʁmalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.zɛ re.nor.ma.li.sait°
renormalisant /ʁənɔʁmalizɑ̃/ participe, present ʁə.nɔʁ.ma.li.zɑ̃ re.nor.ma.li.sant°
renormalisas /ʁənɔʁmaliza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.za re.nor.ma.li.sas°
renormalisasse /ʁənɔʁmalizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.zas re.nor.ma.li.sasse°
renormalisassent /ʁənɔʁmalizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zas re.nor.ma.li.sasse°n°t°
renormalisasses /ʁənɔʁmalizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.zas re.nor.ma.li.sasse°s°
renormalisassiez /ʁənɔʁmalizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.za.sje re.nor.ma.li.sa.ssiez
renormalisassions /ʁənɔʁmalizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.za.sjɔ̃ re.nor.ma.li.sa.ssions°
renormalise /ʁənɔʁmaliz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.liz re.nor.ma.lise°
renormalise /ʁənɔʁmaliz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.liz re.nor.ma.lise°
renormalise /ʁənɔʁmaliz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.liz re.nor.ma.lise°
renormalise /ʁənɔʁmaliz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.liz re.nor.ma.lise°
renormalise /ʁənɔʁmaliz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.liz re.nor.ma.lise°
renormalisent /ʁənɔʁmaliz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.liz re.nor.ma.lise°n°t°
renormalisent /ʁənɔʁmaliz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.liz re.nor.ma.lise°n°t°
renormaliser /ʁənɔʁmalize/ infinitif ʁə.nɔʁ.ma.li.ze re.nor.ma.li.ser
renormalisera /ʁənɔʁmalizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.zə.ʁa re.nor.ma.li.se.ra
renormaliserai /ʁənɔʁmalizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ re.nor.ma.li.se.rai
renormaliseraient /ʁənɔʁmalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ re.nor.ma.li.se.raie°n°t°
renormaliserais /ʁənɔʁmalizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ re.nor.ma.li.se.rais°
renormaliserais /ʁənɔʁmalizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ re.nor.ma.li.se.rais°
renormaliserait /ʁənɔʁmalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ re.nor.ma.li.se.rait°
renormaliseras /ʁənɔʁmalizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.zə.ʁa re.nor.ma.li.se.ras°
renormaliserez /ʁənɔʁmalizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zə.ʁe re.nor.ma.li.se.rez
renormaliseriez /ʁənɔʁmalizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zə.ʁje re.nor.ma.li.se.riez
renormaliserions /ʁənɔʁmalizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zə.ʁjɔ̃ re.nor.ma.li.se.rions°
renormaliserons /ʁənɔʁmalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɔ̃ re.nor.ma.li.se.rons°
renormaliseront /ʁənɔʁmalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɔ̃ re.nor.ma.li.se.ront°
renormalises /ʁənɔʁmaliz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.liz re.nor.ma.lise°s°
renormalises /ʁənɔʁmaliz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.liz re.nor.ma.lise°s°
renormalisez /ʁənɔʁmalize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.ze re.nor.ma.li.sez
renormalisez /ʁənɔʁmalize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.ze re.nor.ma.li.sez
renormalisiez /ʁənɔʁmalizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zje re.nor.ma.li.siez
renormalisiez /ʁənɔʁmalizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zje re.nor.ma.li.siez
renormalisions /ʁənɔʁmalizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zjɔ̃ re.nor.ma.li.sions°
renormalisions /ʁənɔʁmalizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zjɔ̃ re.nor.ma.li.sions°
renormalisons /ʁənɔʁmalizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zɔ̃ re.nor.ma.li.sons°
renormalisons /ʁənɔʁmalizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zɔ̃ re.nor.ma.li.sons°
renormalisâmes /ʁənɔʁmalizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zam re.nor.ma.li.sâme°s°
renormalisât /ʁənɔʁmaliza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.nɔʁ.ma.li.za re.nor.ma.li.sât°
renormalisâtes /ʁənɔʁmalizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zat re.nor.ma.li.sâte°s°
renormalisèrent /ʁənɔʁmalizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.nɔʁ.ma.li.zɛʁ re.nor.ma.li.sère°n°t°
renormalisé /ʁənɔʁmalize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.nɔʁ.ma.li.ze re.nor.ma.li.sé
renormalisée /ʁənɔʁmalize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.nɔʁ.ma.li.ze re.nor.ma.li.sée°
renormalisées /ʁənɔʁmalize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.nɔʁ.ma.li.ze re.nor.ma.li.sée°s°
renormalisés /ʁənɔʁmalize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.nɔʁ.ma.li.ze re.nor.ma.li.sés°