banaliser

VER — épicène

/banalize/

Syllabes : ba.na.li.ze Orthocode : ba.na.li.ser

Fréquence

2.4 composite /M
1.1 OpenSubtitles
1.4 Frantext
10.0 LM10
4.4 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Rendre banal.
    La réal-politique peut donc, par cet exécutoire linguistique, banaliser le débat ou tout au moins le dépassionner.
    À force de représenter l’obscénité, on la banalise et on finit par l'admettre.
    D’ailleurs, les circonstances majeures de la vie personnelle elle-même tendent à se modifier, à se banaliser et, en dernier ressort, à se « défamilialiser ».
  2. 2. éducation Consacrer à d’autres activités une période initialement dédiée aux cours.

Étymologie

Motdérivé de banal, avec le suffixe -iser.

Antonymes

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
banalisa /banaliza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ba.na.li.za ba.na.li.sa
banalisai /banalizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ba.na.li.zɛ ba.na.li.sai
banalisaient /banalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ba.na.li.zɛ ba.na.li.saie°n°t°
banalisais /banalizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ba.na.li.zɛ ba.na.li.sais°
banalisais /banalizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ba.na.li.zɛ ba.na.li.sais°
banalisait /banalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ba.na.li.zɛ ba.na.li.sait°
banalisant /banalizɑ̃/ participe, present ba.na.li.zɑ̃ ba.na.li.sant°
banalisas /banaliza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ba.na.li.za ba.na.li.sas°
banalisasse /banalizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ba.na.li.zas ba.na.li.sasse°
banalisassent /banalizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ba.na.li.zas ba.na.li.sasse°n°t°
banalisasses /banalizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ba.na.li.zas ba.na.li.sasse°s°
banalisassiez /banalizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ba.na.li.za.sje ba.na.li.sa.ssiez
banalisassions /banalizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ba.na.li.za.sjɔ̃ ba.na.li.sa.ssions°
banalise /banaliz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ba.na.liz ba.na.lise°
banalise /banaliz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ba.na.liz ba.na.lise°
banalise /banaliz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ba.na.liz ba.na.lise°
banalise /banaliz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ba.na.liz ba.na.lise°
banalise /banaliz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ba.na.liz ba.na.lise°
banalisent /banaliz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ba.na.liz ba.na.lise°n°t°
banalisent /banaliz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ba.na.liz ba.na.lise°n°t°
banaliser /banalize/ infinitif ba.na.li.ze ba.na.li.ser
banalisera /banalizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ba.na.li.zə.ʁa ba.na.li.se.ra
banaliserai /banalizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ba.na.li.zə.ʁɛ ba.na.li.se.rai
banaliseraient /banalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ba.na.li.zə.ʁɛ ba.na.li.se.raie°n°t°
banaliserais /banalizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ba.na.li.zə.ʁɛ ba.na.li.se.rais°
banaliserais /banalizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ba.na.li.zə.ʁɛ ba.na.li.se.rais°
banaliserait /banalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ba.na.li.zə.ʁɛ ba.na.li.se.rait°
banaliseras /banalizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ba.na.li.zə.ʁa ba.na.li.se.ras°
banaliserez /banalizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ba.na.li.zə.ʁe ba.na.li.se.rez
banaliseriez /banalizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ba.na.li.zə.ʁje ba.na.li.se.riez
banaliserions /banalizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ba.na.li.zə.ʁjɔ̃ ba.na.li.se.rions°
banaliserons /banalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ba.na.li.zə.ʁɔ̃ ba.na.li.se.rons°
banaliseront /banalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ba.na.li.zə.ʁɔ̃ ba.na.li.se.ront°
banalises /banaliz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ba.na.liz ba.na.lise°s°
banalises /banaliz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ba.na.liz ba.na.lise°s°
banalisez /banalize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ba.na.li.ze ba.na.li.sez
banalisez /banalize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ba.na.li.ze ba.na.li.sez
banalisiez /banalizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ba.na.li.zje ba.na.li.siez
banalisiez /banalizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ba.na.li.zje ba.na.li.siez
banalisions /banalizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ba.na.li.zjɔ̃ ba.na.li.sions°
banalisions /banalizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ba.na.li.zjɔ̃ ba.na.li.sions°
banalisons /banalizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ba.na.li.zɔ̃ ba.na.li.sons°
banalisons /banalizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ba.na.li.zɔ̃ ba.na.li.sons°
banalisâmes /banalizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ba.na.li.zam ba.na.li.sâme°s°
banalisât /banaliza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ba.na.li.za ba.na.li.sât°
banalisâtes /banalizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ba.na.li.zat ba.na.li.sâte°s°
banalisèrent /banalizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ba.na.li.zɛʁ ba.na.li.sère°n°t°
banalisé /banalize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ba.na.li.ze ba.na.li.sé
banalisée /banalize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ba.na.li.ze ba.na.li.sée°
banalisées /banalize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ba.na.li.ze ba.na.li.sée°s°
banalisés /banalize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ba.na.li.ze ba.na.li.sés°