VER — épicène
/oniʁ/
Syllabes : o.niʁ
Orthocode : h°o.nnir
Fréquence
1.7
composite /M
0.3
OpenSubtitles
2.1
Frantext
6.0
LM10
2.9
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Blâmer quelqu’un en lui faisant honte, en le vouant au mépris public.
Il fera certainement de bons ouvrages, moyennant quoi il mourra de faim, sera honni et persécuté ; mais il faut que chacun remplisse sa destinée.Elle honnit le carton-pâte et l’ornement en staff, l’orviétan des charlatans littéraires, le tarabiscotage des épithètes, qui sont trop souvent l’essentiel d’un livre consacré aux splendeurs factices d’un climat africain.Je ne vomirai pas sur les chaussures de l'ancêtre que je honnis d'avoir voulu me faire valser.
Étymologie
Du vieux-francique *haunjan (→ voir höhnen en allemand et honen en néerlandais), romanisé en Gaule du Nord en *haunīre.
Proverbes et locutions
- honi soit qui mal y pense
Synonymes
Dérivés
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| honni | /oni/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | o.ni | h°o.nni |
| honnie | /oni/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | o.ni | h°o.nnie° |
| honnies | /oni/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | o.ni | h°o.nnie°s° |
| honnir | /oniʁ/ | infinitif | o.niʁ | h°o.nnir |
| honnira | /oniʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | o.ni.ʁa | h°o.nni.ra |
| honnirai | /oniʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | o.ni.ʁɛ | h°o.nni.rai |
| honniraient | /oniʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | o.ni.ʁɛ | h°o.nni.raie°n°t° |
| honnirais | /oniʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | o.ni.ʁɛ | h°o.nni.rais° |
| honnirais | /oniʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | o.ni.ʁɛ | h°o.nni.rais° |
| honnirait | /oniʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | o.ni.ʁɛ | h°o.nni.rait° |
| honniras | /oniʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | o.ni.ʁa | h°o.nni.ras° |
| honnirent | /oniʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | o.niʁ | h°o.nnire°n°t° |
| honnirez | /oniʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | o.ni.ʁe | h°o.nni.rez |
| honniriez | /oniʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | o.ni.ʁje | h°o.nni.riez |
| honnirions | /oniʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | o.ni.ʁjɔ̃ | h°o.nni.rions° |
| honnirons | /oniʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | o.ni.ʁɔ̃ | h°o.nni.rons° |
| honniront | /oniʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | o.ni.ʁɔ̃ | h°o.nni.ront° |
| honnis | /oni/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | o.ni | h°o.nnis° |
| honnis | /oni/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | o.ni | h°o.nnis° |
| honnis | /oni/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | o.ni | h°o.nnis° |
| honnis | /oni/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | o.ni | h°o.nnis° |
| honnis | /oni/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | o.ni | h°o.nnis° |
| honnis | /oni/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | o.ni | h°o.nnis° |
| honnissaient | /onisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | o.ni.sɛ | h°o.nni.ssaie°n°t° |
| honnissais | /onisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | o.ni.sɛ | h°o.nni.ssais° |
| honnissais | /onisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | o.ni.sɛ | h°o.nni.ssais° |
| honnissait | /onisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | o.ni.sɛ | h°o.nni.ssait° |
| honnissant | /onisɑ̃/ | participe, present | o.ni.sɑ̃ | h°o.nni.ssant° |
| honnisse | /onis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | o.nis | h°o.nnisse° |
| honnisse | /onis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | o.nis | h°o.nnisse° |
| honnisse | /onis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | o.nis | h°o.nnisse° |
| honnissent | /onis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | o.nis | h°o.nnisse°n°t° |
| honnissent | /onis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | o.nis | h°o.nnisse°n°t° |
| honnissent | /onis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | o.nis | h°o.nnisse°n°t° |
| honnisses | /onis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | o.nis | h°o.nnisse°s° |
| honnisses | /onis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | o.nis | h°o.nnisse°s° |
| honnissez | /onise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | o.ni.se | h°o.nni.ssez |
| honnissez | /onise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | o.ni.se | h°o.nni.ssez |
| honnissiez | /onisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | o.ni.sje | h°o.nni.ssiez |
| honnissiez | /onisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | o.ni.sje | h°o.nni.ssiez |
| honnissiez | /onisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | o.ni.sje | h°o.nni.ssiez |
| honnissions | /onisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | o.ni.sjɔ̃ | h°o.nni.ssions° |
| honnissions | /onisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | o.ni.sjɔ̃ | h°o.nni.ssions° |
| honnissions | /onisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | o.ni.sjɔ̃ | h°o.nni.ssions° |
| honnissons | /onisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | o.ni.sɔ̃ | h°o.nni.ssons° |
| honnissons | /onisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | o.ni.sɔ̃ | h°o.nni.ssons° |
| honnit | /oni/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | o.ni | h°o.nnit° |
| honnit | /oni/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | o.ni | h°o.nnit° |
| honnîmes | /onim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | o.nim | h°o.nnîme°s° |
| honnît | /oni/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | o.ni | h°o.nnît° |
| honnîtes | /onit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | o.nit | h°o.nnîte°s° |