VER — épicène
/ɛ̃sylte/
Syllabes : ɛ̃.syl.te
Orthocode : in.sul.ter
Fréquence
42.5
composite /M
57.5
OpenSubtitles
33.3
Frantext
10.1
LM10
11.2
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Outrager de fait ou de parole, avec dessein prémédité d’offenser.
Il l’insulta : « Vous voyez que ce merdeux se fout de moi et vous restez piqué comme une andouille, bon à rien, manche à couilles. »Ils décapitaient leurs ennemis et avaient inventé aussi la tradition du mooning, qui consistait à montrer son cul et qu'ils utilisèrent la première fois pour insulter les missionnaires espagnols.
-
2.
Attaquer vivement et à découvert.
En Amérique, ces chiens sauvages sont des races anciennement domestiques, ils y ont été transportés d'Europe, et quelques-uns ayant été oubliés ou abandonnés dans ces déserts, s'y sont multipliés au point qu'ils se répandent par troupes dans les contrées habitées, où ils attaquent le bétail et insultent même les hommes.En 1585, des escadres anglaises avaient attaqué, sans déclaration de guerre, Saint-Domingue et Carthagène. Une année plus tard, Drake insulta Lisbonne et détruisit, à Cadix, une flotte entière de navires de transport.
-
3.
Manquer à ce que l’on doit aux personnes ou aux choses.
Je prends l’auditoire à témoin que nous n’avons pas insulté au tribunal, au peuple ni à la justice nationale !Elle se faisait coupable à plaisir, pour insulter au monde et pour se consoler de ne pas avoir eu avec celui qu’elle pleurait cette communication parfaite.Leur faste insulte à la détresse publique.
Étymologie
Du latin insultare (« sauter sur, attaquer, insulter »).
Synonymes
invectiver VER
maltraiter VER
offenser VER:pron
offusquer VER:pron
outrager VER
qualifier VER
traiter VER:pron
vilipender VER
injurier VER
calomnier VER
honnir VER
diffamer VER
engueuler VER
harpailler VER:pron
braver VER
blesser VER:pron
blasphémer VER
brocarder VER
humilier VER:pron
aubader VER
attaquer VER:pron
agonir VER
Antonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| insulta | /ɛ̃sylta/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɛ̃.syl.ta | in.sul.ta |
| insultai | /ɛ̃syltɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɛ̃.syl.tɛ | in.sul.tai |
| insultaient | /ɛ̃syltɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tɛ | in.sul.taie°n°t° |
| insultais | /ɛ̃syltɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ̃.syl.tɛ | in.sul.tais° |
| insultais | /ɛ̃syltɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ̃.syl.tɛ | in.sul.tais° |
| insultait | /ɛ̃syltɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ̃.syl.tɛ | in.sul.tait° |
| insultant | /ɛ̃syltɑ̃/ | participe, present | ɛ̃.syl.tɑ̃ | in.sul.tant° |
| insultas | /ɛ̃sylta/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɛ̃.syl.ta | in.sul.tas° |
| insultasse | /ɛ̃syltas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ̃.syl.tas | in.sul.tasse° |
| insultassent | /ɛ̃syltas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tas | in.sul.tasse°n°t° |
| insultasses | /ɛ̃syltas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ̃.syl.tas | in.sul.tasse°s° |
| insultassiez | /ɛ̃syltasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ̃.syl.ta.sje | in.sul.ta.ssiez |
| insultassions | /ɛ̃syltasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ̃.syl.ta.sjɔ̃ | in.sul.ta.ssions° |
| insulte | /ɛ̃sylt/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.sylt | in.sulte° |
| insulte | /ɛ̃sylt/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.sylt | in.sulte° |
| insulte | /ɛ̃sylt/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.sylt | in.sulte° |
| insulte | /ɛ̃sylt/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.sylt | in.sulte° |
| insulte | /ɛ̃sylt/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.sylt | in.sulte° |
| insultent | /ɛ̃sylt/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.sylt | in.sulte°n°t° |
| insultent | /ɛ̃sylt/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.sylt | in.sulte°n°t° |
| insulter | /ɛ̃sylte/ | infinitif | ɛ̃.syl.te | in.sul.ter |
| insultera | /ɛ̃syltəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɛ̃.syl.tə.ʁa | in.sul.te.ra |
| insulterai | /ɛ̃syltəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɛ̃.syl.tə.ʁɛ | in.sul.te.rai |
| insulteraient | /ɛ̃syltəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tə.ʁɛ | in.sul.te.raie°n°t° |
| insulterais | /ɛ̃syltəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.syl.tə.ʁɛ | in.sul.te.rais° |
| insulterais | /ɛ̃syltəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.syl.tə.ʁɛ | in.sul.te.rais° |
| insulterait | /ɛ̃syltəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.syl.tə.ʁɛ | in.sul.te.rait° |
| insulteras | /ɛ̃syltəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɛ̃.syl.tə.ʁa | in.sul.te.ras° |
| insulterez | /ɛ̃syltəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tə.ʁe | in.sul.te.rez |
| insulteriez | /ɛ̃syltəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tə.ʁje | in.sul.te.riez |
| insulterions | /ɛ̃syltəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tə.ʁjɔ̃ | in.sul.te.rions° |
| insulterons | /ɛ̃syltəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tə.ʁɔ̃ | in.sul.te.rons° |
| insulteront | /ɛ̃syltəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tə.ʁɔ̃ | in.sul.te.ront° |
| insultes | /ɛ̃sylt/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.sylt | in.sulte°s° |
| insultes | /ɛ̃sylt/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.sylt | in.sulte°s° |
| insultez | /ɛ̃sylte/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.syl.te | in.sul.tez |
| insultez | /ɛ̃sylte/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.syl.te | in.sul.tez |
| insultiez | /ɛ̃syltje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tje | in.sul.tiez |
| insultiez | /ɛ̃syltje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tje | in.sul.tiez |
| insultions | /ɛ̃syltjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tjɔ̃ | in.sul.tions° |
| insultions | /ɛ̃syltjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tjɔ̃ | in.sul.tions° |
| insultons | /ɛ̃syltɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tɔ̃ | in.sul.tons° |
| insultons | /ɛ̃syltɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tɔ̃ | in.sul.tons° |
| insultâmes | /ɛ̃syltam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tam | in.sul.tâme°s° |
| insultât | /ɛ̃sylta/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ̃.syl.ta | in.sul.tât° |
| insultâtes | /ɛ̃syltat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tat | in.sul.tâte°s° |
| insultèrent | /ɛ̃syltɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɛ̃.syl.tɛʁ | in.sul.tère°n°t° |
| insulté | /ɛ̃sylte/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɛ̃.syl.te | in.sul.té |
| insultée | /ɛ̃sylte/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ɛ̃.syl.te | in.sul.tée° |
| insultées | /ɛ̃sylte/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ɛ̃.syl.te | in.sul.tée°s° |
| insultés | /ɛ̃sylte/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ɛ̃.syl.te | in.sul.tés° |