invectiver

VER — épicène

/ɛ̃vɛktive/

Syllabes : ɛ̃.vɛk.ti.ve Orthocode : in.vec.ti.ver

Fréquence

2.0 composite /M
0.7 OpenSubtitles
2.8 Frantext
1.2 LM10
0.5 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Apostropher par des invectives ; injurier.
    Ma femme ne voulait rien entendre à cette philosophie résignée, se prétendait la plus misérable des femmes, m’invectivait, réclamant toujours quelque argent, que je ne pouvais lui donner.
    […] et, surprenant un homme qui volait la ration d’un camarade, il l’invectiva et le frappa à la face.
    Et lui, l’homme courtois, bien élevé, ennemi de tous les jurons ; lui qui parfois se fâche mais jamais n’invective, […]

Étymologie

De invective.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
invectiva /ɛ̃vɛktiva/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.va in.vec.ti.va
invectivai /ɛ̃vɛktivɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.vɛ in.vec.ti.vai
invectivaient /ɛ̃vɛktivɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.vɛ in.vec.ti.vaie°n°t°
invectivais /ɛ̃vɛktivɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.vɛ in.vec.ti.vais°
invectivais /ɛ̃vɛktivɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.vɛ in.vec.ti.vais°
invectivait /ɛ̃vɛktivɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.vɛ in.vec.ti.vait°
invectivant /ɛ̃vɛktivɑ̃/ participe, present ɛ̃.vɛk.ti.vɑ̃ in.vec.ti.vant°
invectivas /ɛ̃vɛktiva/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.va in.vec.ti.vas°
invectivasse /ɛ̃vɛktivas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.vas in.vec.ti.vasse°
invectivassent /ɛ̃vɛktivas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.vas in.vec.ti.vasse°n°t°
invectivasses /ɛ̃vɛktivas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.vas in.vec.ti.vasse°s°
invectivassiez /ɛ̃vɛktivasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.va.sje in.vec.ti.va.ssiez
invectivassions /ɛ̃vɛktivasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.va.sjɔ̃ in.vec.ti.va.ssions°
invective /ɛ̃vɛktiv/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.vɛk.tiv in.vec.tive°
invective /ɛ̃vɛktiv/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.vɛk.tiv in.vec.tive°
invective /ɛ̃vɛktiv/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.vɛk.tiv in.vec.tive°
invective /ɛ̃vɛktiv/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.vɛk.tiv in.vec.tive°
invective /ɛ̃vɛktiv/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.vɛk.tiv in.vec.tive°
invectivent /ɛ̃vɛktiv/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.tiv in.vec.tive°n°t°
invectivent /ɛ̃vɛktiv/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.tiv in.vec.tive°n°t°
invectiver /ɛ̃vɛktive/ infinitif ɛ̃.vɛk.ti.ve in.vec.ti.ver
invectivera /ɛ̃vɛktivəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.və.ʁa in.vec.ti.ve.ra
invectiverai /ɛ̃vɛktivəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.və.ʁɛ in.vec.ti.ve.rai
invectiveraient /ɛ̃vɛktivəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.və.ʁɛ in.vec.ti.ve.raie°n°t°
invectiverais /ɛ̃vɛktivəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.və.ʁɛ in.vec.ti.ve.rais°
invectiverais /ɛ̃vɛktivəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.və.ʁɛ in.vec.ti.ve.rais°
invectiverait /ɛ̃vɛktivəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.və.ʁɛ in.vec.ti.ve.rait°
invectiveras /ɛ̃vɛktivəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.və.ʁa in.vec.ti.ve.ras°
invectiverez /ɛ̃vɛktivəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.və.ʁe in.vec.ti.ve.rez
invectiveriez /ɛ̃vɛktivəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.və.ʁje in.vec.ti.ve.riez
invectiverions /ɛ̃vɛktivəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.və.ʁjɔ̃ in.vec.ti.ve.rions°
invectiverons /ɛ̃vɛktivəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.və.ʁɔ̃ in.vec.ti.ve.rons°
invectiveront /ɛ̃vɛktivəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.və.ʁɔ̃ in.vec.ti.ve.ront°
invectives /ɛ̃vɛktiv/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.vɛk.tiv in.vec.tive°s°
invectives /ɛ̃vɛktiv/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.vɛk.tiv in.vec.tive°s°
invectivez /ɛ̃vɛktive/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.ve in.vec.ti.vez
invectivez /ɛ̃vɛktive/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.ve in.vec.ti.vez
invectiviez /ɛ̃vɛktivje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.vje in.vec.ti.viez
invectiviez /ɛ̃vɛktivje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.vje in.vec.ti.viez
invectivions /ɛ̃vɛktivjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.vjɔ̃ in.vec.ti.vions°
invectivions /ɛ̃vɛktivjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.vjɔ̃ in.vec.ti.vions°
invectivons /ɛ̃vɛktivɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.vɔ̃ in.vec.ti.vons°
invectivons /ɛ̃vɛktivɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.vɔ̃ in.vec.ti.vons°
invectivâmes /ɛ̃vɛktivam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.vam in.vec.ti.vâme°s°
invectivât /ɛ̃vɛktiva/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.vɛk.ti.va in.vec.ti.vât°
invectivâtes /ɛ̃vɛktivat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.vat in.vec.ti.vâte°s°
invectivèrent /ɛ̃vɛktivɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛ̃.vɛk.ti.vɛʁ in.vec.ti.vère°n°t°
invectivé /ɛ̃vɛktive/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛ̃.vɛk.ti.ve in.vec.ti.vé
invectivée /ɛ̃vɛktive/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛ̃.vɛk.ti.ve in.vec.ti.vée°
invectivées /ɛ̃vɛktive/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛ̃.vɛk.ti.ve in.vec.ti.vée°s°
invectivés /ɛ̃vɛktive/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛ̃.vɛk.ti.ve in.vec.ti.vés°