VER — épicène
/ɛ̃kʁimine/
Syllabes : ɛ̃.kʁi.mi.ne
Orthocode : in.cri.mi.ner
Fréquence
2.7
composite /M
1.9
OpenSubtitles
1.1
Frantext
11.5
LM10
4.1
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Accuser quelqu’un de crime ; imputer une chose à crime.
Il raconta son aventure, et la beauté, qui semblait être à peine plus jeune que lui, trente ans peut-être, incrimina la brutalité humaine et le trouva terriblement digne de pitié.Tristan voit un commandant qui fut à Perthes et qui, une fois de plus, incrimine l’État-Major, l’automaticité rigide des ordres, imposant de loin une attaque qu'on jugerait sur place stérile et mortelle. Ce commandant perdit 400 hommes de son bataillon.
-
2.
Suspecter ; mettre en cause.
Ils pouvaient, à la rigueur, soutenir qu'ils n'avaient fait qu'envisager des éventualités. Et le juriste qui gouvernait n'était pas homme à incriminer des propos, encore moins à faire le procès de la pensée.Certaines espèces de Culicoïdes ont été incriminées comme vecteurs vicariants d'Oncocerca cœcutiens (p. 196) et d'Acanthocheilonema perstans (p. 194).Depuis Michelet, on a aussi, bien souvent, incriminé l'influence exercée par le prêtre sur le comportement des épouses; […]. En multipliant les interdits, il gênait l'épanouissement du plaisir des couples, quelle qu'ait pu être la valeur érotique de la transgression.
- 3. Donner valeur d'un crime à un comportement qui n'en était pas un, par une loi ou un décret.
Étymologie
(Rare avant la Révolution française). Dérivé savant du latin criminari (« accuser d’un crime, incriminer ») avec le préfixe in- ; a supplanté criminaliser au sens de « déclarer criminel ».
Synonymes
Antonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| incrimina | /ɛ̃kʁimina/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.na | in.cri.mi.na |
| incriminai | /ɛ̃kʁiminɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.nɛ | in.cri.mi.nai |
| incriminaient | /ɛ̃kʁiminɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nɛ | in.cri.mi.naie°n°t° |
| incriminais | /ɛ̃kʁiminɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.nɛ | in.cri.mi.nais° |
| incriminais | /ɛ̃kʁiminɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.nɛ | in.cri.mi.nais° |
| incriminait | /ɛ̃kʁiminɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.nɛ | in.cri.mi.nait° |
| incriminant | /ɛ̃kʁiminɑ̃/ | participe, present | ɛ̃.kʁi.mi.nɑ̃ | in.cri.mi.nant° |
| incriminas | /ɛ̃kʁimina/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.na | in.cri.mi.nas° |
| incriminasse | /ɛ̃kʁiminas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.nas | in.cri.mi.nasse° |
| incriminassent | /ɛ̃kʁiminas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nas | in.cri.mi.nasse°n°t° |
| incriminasses | /ɛ̃kʁiminas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.nas | in.cri.mi.nasse°s° |
| incriminassiez | /ɛ̃kʁiminasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.na.sje | in.cri.mi.na.ssiez |
| incriminassions | /ɛ̃kʁiminasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.na.sjɔ̃ | in.cri.mi.na.ssions° |
| incrimine | /ɛ̃kʁimin/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.min | in.cri.mine° |
| incrimine | /ɛ̃kʁimin/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.min | in.cri.mine° |
| incrimine | /ɛ̃kʁimin/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.min | in.cri.mine° |
| incrimine | /ɛ̃kʁimin/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.min | in.cri.mine° |
| incrimine | /ɛ̃kʁimin/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.min | in.cri.mine° |
| incriminent | /ɛ̃kʁimin/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.min | in.cri.mine°n°t° |
| incriminent | /ɛ̃kʁimin/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.min | in.cri.mine°n°t° |
| incriminer | /ɛ̃kʁimine/ | infinitif | ɛ̃.kʁi.mi.ne | in.cri.mi.ner |
| incriminera | /ɛ̃kʁiminəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.nə.ʁa | in.cri.mi.ne.ra |
| incriminerai | /ɛ̃kʁiminəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.nə.ʁɛ | in.cri.mi.ne.rai |
| incrimineraient | /ɛ̃kʁiminəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nə.ʁɛ | in.cri.mi.ne.raie°n°t° |
| incriminerais | /ɛ̃kʁiminəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.nə.ʁɛ | in.cri.mi.ne.rais° |
| incriminerais | /ɛ̃kʁiminəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.nə.ʁɛ | in.cri.mi.ne.rais° |
| incriminerait | /ɛ̃kʁiminəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.nə.ʁɛ | in.cri.mi.ne.rait° |
| incrimineras | /ɛ̃kʁiminəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.nə.ʁa | in.cri.mi.ne.ras° |
| incriminerez | /ɛ̃kʁiminəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nə.ʁe | in.cri.mi.ne.rez |
| incrimineriez | /ɛ̃kʁiminəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nə.ʁje | in.cri.mi.ne.riez |
| incriminerions | /ɛ̃kʁiminəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nə.ʁjɔ̃ | in.cri.mi.ne.rions° |
| incriminerons | /ɛ̃kʁiminəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nə.ʁɔ̃ | in.cri.mi.ne.rons° |
| incrimineront | /ɛ̃kʁiminəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nə.ʁɔ̃ | in.cri.mi.ne.ront° |
| incrimines | /ɛ̃kʁimin/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.min | in.cri.mine°s° |
| incrimines | /ɛ̃kʁimin/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.min | in.cri.mine°s° |
| incriminez | /ɛ̃kʁimine/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.ne | in.cri.mi.nez |
| incriminez | /ɛ̃kʁimine/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.ne | in.cri.mi.nez |
| incriminiez | /ɛ̃kʁiminje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nje | in.cri.mi.niez |
| incriminiez | /ɛ̃kʁiminje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nje | in.cri.mi.niez |
| incriminions | /ɛ̃kʁiminjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.njɔ̃ | in.cri.mi.nions° |
| incriminions | /ɛ̃kʁiminjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.njɔ̃ | in.cri.mi.nions° |
| incriminons | /ɛ̃kʁiminɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nɔ̃ | in.cri.mi.nons° |
| incriminons | /ɛ̃kʁiminɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nɔ̃ | in.cri.mi.nons° |
| incriminâmes | /ɛ̃kʁiminam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nam | in.cri.mi.nâme°s° |
| incriminât | /ɛ̃kʁimina/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ̃.kʁi.mi.na | in.cri.mi.nât° |
| incriminâtes | /ɛ̃kʁiminat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nat | in.cri.mi.nâte°s° |
| incriminèrent | /ɛ̃kʁiminɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɛ̃.kʁi.mi.nɛʁ | in.cri.mi.nère°n°t° |
| incriminé | /ɛ̃kʁimine/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɛ̃.kʁi.mi.ne | in.cri.mi.né |
| incriminée | /ɛ̃kʁimine/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ɛ̃.kʁi.mi.ne | in.cri.mi.née° |
| incriminées | /ɛ̃kʁimine/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ɛ̃.kʁi.mi.ne | in.cri.mi.née°s° |
| incriminés | /ɛ̃pʁimine/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ɛ̃.pʁi.mi.ne | ... |