VER — épicène
/ɛ̃stiɡe/
Syllabes : ɛ̃s.ti.ɡe
Orthocode : ins.ti.guer
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
OpenSubtitles
0.0
LM10
0.1
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
ou ou Pousser quelqu’un à faire une action généralement mauvaise, inciter.
S'il avait instigué à l'horrible meurtre de Philippe, et au non moins horrible projet de meurtre d'Alexandre, il aurait été fondé à plaider sa cause en disant qu'il avait été tenté de répondre à la guerre par le meurtre.
Étymologie
Du latin instigare.
Synonymes
Antonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| instigua | /ɛ̃stiɡa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡa | ins.ti.gua |
| instiguai | /ɛ̃stiɡɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡɛ | ins.ti.guai |
| instiguaient | /ɛ̃stiɡɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡɛ | ins.ti.guaie°n°t° |
| instiguais | /ɛ̃stiɡɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡɛ | ins.ti.guais° |
| instiguais | /ɛ̃stiɡɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡɛ | ins.ti.guais° |
| instiguait | /ɛ̃stiɡɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡɛ | ins.ti.guait° |
| instiguant | /ɛ̃stiɡɑ̃/ | participe, present | ɛ̃s.ti.ɡɑ̃ | ins.ti.guant° |
| instiguas | /ɛ̃stiɡa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡa | ins.ti.guas° |
| instiguasse | /ɛ̃stiɡas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡas | ins.ti.guasse° |
| instiguassent | /ɛ̃stiɡas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡas | ins.ti.guasse°n°t° |
| instiguasses | /ɛ̃stiɡas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡas | ins.ti.guasse°s° |
| instiguassiez | /ɛ̃stiɡasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡa.sje | ins.ti.gua.ssiez |
| instiguassions | /ɛ̃stiɡasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡa.sjɔ̃ | ins.ti.gua.ssions° |
| instigue | /ɛ̃stiɡ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɛ̃s.tiɡ | ins.tigue° |
| instigue | /ɛ̃stiɡ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɛ̃s.tiɡ | ins.tigue° |
| instigue | /ɛ̃stiɡ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃s.tiɡ | ins.tigue° |
| instigue | /ɛ̃stiɡ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɛ̃s.tiɡ | ins.tigue° |
| instigue | /ɛ̃stiɡ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɛ̃s.tiɡ | ins.tigue° |
| instiguent | /ɛ̃stiɡ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃s.tiɡ | ins.tigue°n°t° |
| instiguent | /ɛ̃stiɡ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃s.tiɡ | ins.tigue°n°t° |
| instiguer | /ɛ̃stiɡe/ | infinitif | ɛ̃s.ti.ɡe | ins.ti.guer |
| instiguera | /ɛ̃stiɡəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡə.ʁa | ins.ti.gue.ra |
| instiguerai | /ɛ̃stiɡʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡʁɛ | ins.ti.gue°rai |
| instigueraient | /ɛ̃stiɡəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡə.ʁɛ | ins.ti.gue.raie°n°t° |
| instiguerais | /ɛ̃stiɡəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡə.ʁɛ | ins.ti.gue.rais° |
| instiguerais | /ɛ̃stiɡəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡə.ʁɛ | ins.ti.gue.rais° |
| instiguerait | /ɛ̃stiɡəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡə.ʁɛ | ins.ti.gue.rait° |
| instigueras | /ɛ̃stiɡəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡə.ʁa | ins.ti.gue.ras° |
| instiguerez | /ɛ̃stiɡəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡə.ʁe | ins.ti.gue.rez |
| instigueriez | /ɛ̃stiɡəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡə.ʁje | ins.ti.gue.riez |
| instiguerions | /ɛ̃stiɡəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡə.ʁjɔ̃ | ins.ti.gue.rions° |
| instiguerons | /ɛ̃stiɡəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡə.ʁɔ̃ | ins.ti.gue.rons° |
| instigueront | /ɛ̃stiɡəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡə.ʁɔ̃ | ins.ti.gue.ront° |
| instigues | /ɛ̃stiɡ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃s.tiɡ | ins.tigue°s° |
| instigues | /ɛ̃stiɡ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɛ̃s.tiɡ | ins.tigue°s° |
| instiguez | /ɛ̃stiɡe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡe | ins.ti.guez |
| instiguez | /ɛ̃stiɡe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡe | ins.ti.guez |
| instiguiez | /ɛ̃stiɡje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡje | ins.ti.guiez |
| instiguiez | /ɛ̃stiɡje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡje | ins.ti.guiez |
| instiguions | /ɛ̃stiɡjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡjɔ̃ | ins.ti.guions° |
| instiguions | /ɛ̃stiɡjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡjɔ̃ | ins.ti.guions° |
| instiguons | /ɛ̃stiɡɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡɔ̃ | ins.ti.guons° |
| instiguons | /ɛ̃stiɡɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡɔ̃ | ins.ti.guons° |
| instiguâmes | /ɛ̃stiɡam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡam | ins.ti.guâme°s° |
| instiguât | /ɛ̃stiɡa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛ̃s.ti.ɡa | ins.ti.guât° |
| instiguâtes | /ɛ̃stiɡat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡat | ins.ti.guâte°s° |
| instiguèrent | /ɛ̃stiɡɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɛ̃s.ti.ɡɛʁ | ins.ti.guère°n°t° |
| instigué | /ɛ̃stiɡe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɛ̃s.ti.ɡe | ins.ti.gué |
| instiguée | /ɛ̃stiɡe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ɛ̃s.ti.ɡe | ins.ti.guée° |
| instiguées | /ɛ̃stiɡe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ɛ̃s.ti.ɡe | ins.ti.guée°s° |
| instigués | /ɛ̃stiɡe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ɛ̃s.ti.ɡe | ins.ti.gués° |