rallongir

VER — épicène

/ʁalɔ̃ʒiʁ/

Syllabes : ʁa.lɔ̃.ʒiʁ Orthocode : ra.llon.gir

Définitions

  1. 1. vieilli ou Variante de rallonger.
    … ou bien de raccourcir aussi le muscle antagoniste, ce qui n'est pas possible, ou bien de rallongir le muscle devenu trop court.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rallongi /ʁalɔ̃ʒi/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁa.lɔ̃.ʒi ra.llon.gi
rallongie /ʁalɔ̃ʒi/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁa.lɔ̃.ʒi ra.llon.gie°
rallongies /ʁalɔ̃ʒi/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁa.lɔ̃.ʒi ra.llon.gie°s°
rallongir /ʁalɔ̃ʒiʁ/ infinitif ʁa.lɔ̃.ʒiʁ ra.llon.gir
rallongira /ʁalɔ̃ʒiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi.ʁa ra.llon.gi.ra
rallongirai /ʁalɔ̃ʒiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi.ʁɛ ra.llon.gi.rai
rallongiraient /ʁalɔ̃ʒiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.ʁɛ ra.llon.gi.raie°n°t°
rallongirais /ʁalɔ̃ʒiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi.ʁɛ ra.llon.gi.rais°
rallongirais /ʁalɔ̃ʒiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi.ʁɛ ra.llon.gi.rais°
rallongirait /ʁalɔ̃ʒiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi.ʁɛ ra.llon.gi.rait°
rallongiras /ʁalɔ̃ʒiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi.ʁa ra.llon.gi.ras°
rallongirent /ʁalɔ̃ʒiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒiʁ ra.llon.gire°n°t°
rallongirez /ʁalɔ̃ʒiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.ʁe ra.llon.gi.rez
rallongiriez /ʁalɔ̃ʒiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.ʁje ra.llon.gi.riez
rallongirions /ʁalɔ̃ʒiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.ʁjɔ̃ ra.llon.gi.rions°
rallongirons /ʁalɔ̃ʒiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.ʁɔ̃ ra.llon.gi.rons°
rallongiront /ʁalɔ̃ʒiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.ʁɔ̃ ra.llon.gi.ront°
rallongis /ʁalɔ̃ʒi/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi ra.llon.gis°
rallongis /ʁalɔ̃ʒi/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi ra.llon.gis°
rallongis /ʁalɔ̃ʒi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi ra.llon.gis°
rallongis /ʁalɔ̃ʒi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi ra.llon.gis°
rallongis /ʁalɔ̃ʒi/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi ra.llon.gis°
rallongis /ʁalɔ̃ʒi/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁa.lɔ̃.ʒi ra.llon.gis°
rallongissaient /ʁalɔ̃ʒisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.sɛ ra.llon.gi.ssaie°n°t°
rallongissais /ʁalɔ̃ʒisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi.sɛ ra.llon.gi.ssais°
rallongissais /ʁalɔ̃ʒisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi.sɛ ra.llon.gi.ssais°
rallongissait /ʁalɔ̃ʒisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi.sɛ ra.llon.gi.ssait°
rallongissant /ʁalɔ̃ʒisɑ̃/ participe, present ʁa.lɔ̃.ʒi.sɑ̃ ra.llon.gi.ssant°
rallongisse /ʁalɔ̃ʒis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒis ra.llon.gisse°
rallongisse /ʁalɔ̃ʒis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒis ra.llon.gisse°
rallongisse /ʁalɔ̃ʒis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒis ra.llon.gisse°
rallongissent /ʁalɔ̃ʒis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒis ra.llon.gisse°n°t°
rallongissent /ʁalɔ̃ʒis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒis ra.llon.gisse°n°t°
rallongissent /ʁalɔ̃ʒis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒis ra.llon.gisse°n°t°
rallongisses /ʁalɔ̃ʒis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒis ra.llon.gisse°s°
rallongisses /ʁalɔ̃ʒis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒis ra.llon.gisse°s°
rallongissez /ʁalɔ̃ʒise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.se ra.llon.gi.ssez
rallongissez /ʁalɔ̃ʒise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.se ra.llon.gi.ssez
rallongissiez /ʁalɔ̃ʒisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.sje ra.llon.gi.ssiez
rallongissiez /ʁalɔ̃ʒisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.sje ra.llon.gi.ssiez
rallongissiez /ʁalɔ̃ʒisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.sje ra.llon.gi.ssiez
rallongissions /ʁalɔ̃ʒisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.sjɔ̃ ra.llon.gi.ssions°
rallongissions /ʁalɔ̃ʒisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.sjɔ̃ ra.llon.gi.ssions°
rallongissions /ʁalɔ̃ʒisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.sjɔ̃ ra.llon.gi.ssions°
rallongissons /ʁalɔ̃ʒisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.sɔ̃ ra.llon.gi.ssons°
rallongissons /ʁalɔ̃ʒisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒi.sɔ̃ ra.llon.gi.ssons°
rallongit /ʁalɔ̃ʒi/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi ra.llon.git°
rallongit /ʁalɔ̃ʒi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi ra.llon.git°
rallongîmes /ʁalɔ̃ʒim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒim ra.llon.gîme°s°
rallongît /ʁalɔ̃ʒi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.lɔ̃.ʒi ra.llon.gît°
rallongîtes /ʁalɔ̃ʒit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁa.lɔ̃.ʒit ra.llon.gîte°s°