(s') embrunir

VER:pron — épicène

/ɑ̃bʁyniʁ/

Syllabes : ɑ̃.bʁy.niʁ Orthocode : em.bru.nir

Fréquence

0.1 composite /M
0.1 Frantext
0.0 LM10
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Rendre brun ou plus brun.
    Et moi seul j'aurai vu se lever cette aurore Dans la tiède fraîcheur d'un matin embruni.
    Là, le raisin embrunissait dans les vignes basses, à cause de l’eau qui était tombée.
  2. 2. Devenir brun ou plus brun.
    Puis il reprit sa route, car maintenant, au haut de la montée, dans l’ovale des frondaisons, s’embrunissait la perle humide et dorée du soir.

Étymologie

De brun.

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') embruni /ɑ̃bʁyni/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɑ̃.bʁy.ni em.bru.ni
(s') embrunie /ɑ̃bʁyni/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɑ̃.bʁy.ni em.bru.nie°
(s') embrunies /ɑ̃bʁyni/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɑ̃.bʁy.ni em.bru.nie°s°
(s') embrunir /ɑ̃bʁyniʁ/ infinitif ɑ̃.bʁy.niʁ em.bru.nir
(s') embrunira /ɑ̃bʁyniʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni.ʁa em.bru.ni.ra
(m') embrunirai /ɑ̃bʁyniʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni.ʁɛ em.bru.ni.rai
(s') embruniraient /ɑ̃bʁyniʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.ʁɛ em.bru.ni.raie°n°t°
(m') embrunirais /ɑ̃bʁyniʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni.ʁɛ em.bru.ni.rais°
(t') embrunirais /ɑ̃bʁyniʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni.ʁɛ em.bru.ni.rais°
(s') embrunirait /ɑ̃bʁyniʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni.ʁɛ em.bru.ni.rait°
(t') embruniras /ɑ̃bʁyniʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni.ʁa em.bru.ni.ras°
(s') embrunirent /ɑ̃bʁyniʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.niʁ em.bru.nire°n°t°
(vous) embrunirez /ɑ̃bʁyniʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.ʁe em.bru.ni.rez
(vous) embruniriez /ɑ̃bʁyniʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.ʁje em.bru.ni.riez
(nous) embrunirions /ɑ̃bʁyniʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.ʁjɔ̃ em.bru.ni.rions°
(nous) embrunirons /ɑ̃bʁyniʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.ʁɔ̃ em.bru.ni.rons°
(s') embruniront /ɑ̃bʁyniʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.ʁɔ̃ em.bru.ni.ront°
(m') embrunis /ɑ̃bʁyni/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni em.bru.nis°
(t') embrunis /ɑ̃bʁyni/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni em.bru.nis°
(m') embrunis /ɑ̃bʁyni/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni em.bru.nis°
(t') embrunis /ɑ̃bʁyni/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni em.bru.nis°
(t') embrunis /ɑ̃bʁyni/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni em.bru.nis°
(s') embrunis /ɑ̃bʁyni/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɑ̃.bʁy.ni em.bru.nis°
(s') embrunissaient /ɑ̃bʁynisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.sɛ em.bru.ni.ssaie°n°t°
(m') embrunissais /ɑ̃bʁynisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni.sɛ em.bru.ni.ssais°
(t') embrunissais /ɑ̃bʁynisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni.sɛ em.bru.ni.ssais°
(s') embrunissait /ɑ̃bʁynisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni.sɛ em.bru.ni.ssait°
(s') embrunissant /ɑ̃bʁynisɑ̃/ participe, present ɑ̃.bʁy.ni.sɑ̃ em.bru.ni.ssant°
(m') embrunisse /ɑ̃bʁynis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.bʁy.nis em.bru.nisse°
(m') embrunisse /ɑ̃bʁynis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.bʁy.nis em.bru.nisse°
(s') embrunisse /ɑ̃bʁynis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.bʁy.nis em.bru.nisse°
(s') embrunissent /ɑ̃bʁynis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.nis em.bru.nisse°n°t°
(s') embrunissent /ɑ̃bʁynis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.nis em.bru.nisse°n°t°
(s') embrunissent /ɑ̃bʁynis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.nis em.bru.nisse°n°t°
(t') embrunisses /ɑ̃bʁynis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.bʁy.nis em.bru.nisse°s°
(t') embrunisses /ɑ̃bʁynis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.bʁy.nis em.bru.nisse°s°
(vous) embrunissez /ɑ̃bʁynise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.se em.bru.ni.ssez
(vous) embrunissez /ɑ̃bʁynise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.se em.bru.ni.ssez
(vous) embrunissiez /ɑ̃bʁynisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.sje em.bru.ni.ssiez
(vous) embrunissiez /ɑ̃bʁynisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.sje em.bru.ni.ssiez
(vous) embrunissiez /ɑ̃bʁynisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.sje em.bru.ni.ssiez
(nous) embrunissions /ɑ̃bʁynisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.sjɔ̃ em.bru.ni.ssions°
(nous) embrunissions /ɑ̃bʁynisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.sjɔ̃ em.bru.ni.ssions°
(nous) embrunissions /ɑ̃bʁynisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.sjɔ̃ em.bru.ni.ssions°
(nous) embrunissons /ɑ̃bʁynisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.sɔ̃ em.bru.ni.ssons°
(nous) embrunissons /ɑ̃bʁynisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.ni.sɔ̃ em.bru.ni.ssons°
(s') embrunit /ɑ̃bʁyni/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni em.bru.nit°
(s') embrunit /ɑ̃bʁyni/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni em.bru.nit°
(nous) embrunîmes /ɑ̃bʁynim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.nim em.bru.nîme°s°
(s') embrunît /ɑ̃bʁyni/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.bʁy.ni em.bru.nît°
(vous) embrunîtes /ɑ̃bʁynit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɑ̃.bʁy.nit em.bru.nîte°s°