VER — épicène
/akuʁiʁ/
Syllabes : a.ku.ʁiʁ
Orthocode : a.ccou.rir
Fréquence
13.3
composite /M
8.5
OpenSubtitles
24.7
Frantext
4.4
LM10
2.3
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Courir, venir promptement en un lieu où quelque chose ou quelqu’un nous attire.
Mais quand tout fut fini, les magnats accoururent des quatre coins de la Pologne, en qualité de sauveurs de la patrie. Les sauveurs sont la plaie des révolutions populaires.De tous les pays circonvoisins, des campagnes et des villes, malades et infirmes, paralytiques, culs-de-jatte et pieds-bots accouraient dans des carrioles, dans des calèches, sur des ânes, sur leurs moignons calleux.Mais un grand escogriffe en smoking et coiffé d’une casquette à carreaux sortait de la limousine et accourait vers les trois femmes qui l’accueillirent fraîchement.
Étymologie
Du latin accurrere (« courir »). D’abord acorre, acourir est attesté depuis circa 1341, selon le Dictionnaire du moyen français^([1]).
Antonymes
Dérivés
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| accouraient | /akuʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.ku.ʁɛ | a.ccou.raie°n°t° |
| accourais | /akuʁɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | a.ku.ʁɛ | a.ccou.rais° |
| accourais | /akuʁɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | a.ku.ʁɛ | a.ccou.rais° |
| accourait | /akuʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | a.ku.ʁɛ | a.ccou.rait° |
| accourant | /akuʁɑ̃/ | participe, present | a.ku.ʁɑ̃ | a.ccou.rant° |
| accoure | /akuʁ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | a.kuʁ | a.ccoure° |
| accoure | /akuʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | a.kuʁ | a.ccoure° |
| accourent | /akuʁ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | a.kuʁ | a.ccoure°n°t° |
| accourent | /akuʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | a.kuʁ | a.ccoure°n°t° |
| accoures | /akuʁ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | a.kuʁ | a.ccoure°s° |
| accourez | /akuʁe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | a.ku.ʁe | a.ccou.rez |
| accourez | /akuʁe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | a.ku.ʁe | a.ccou.rez |
| accouriez | /akuʁje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.ku.ʁje | a.ccou.riez |
| accouriez | /akuʁje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | a.ku.ʁje | a.ccou.riez |
| accourions | /akuʁjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.ku.ʁjɔ̃ | a.ccou.rions° |
| accourions | /akuʁjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | a.ku.ʁjɔ̃ | a.ccou.rions° |
| accourir | /akuʁiʁ/ | infinitif | a.ku.ʁiʁ | a.ccou.rir |
| accourons | /akuʁɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | a.ku.ʁɔ̃ | a.ccou.rons° |
| accourons | /akuʁɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | a.ku.ʁɔ̃ | a.ccou.rons° |
| accourra | /akuʁʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | a.kuʁ.ʁa | a.ccour.ra |
| accourrai | /akuʁʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | a.kuʁ.ʁɛ | a.ccour.rai |
| accourraient | /akuʁʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | a.kuʁ.ʁɛ | a.ccour.raie°n°t° |
| accourrais | /akuʁʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | a.kuʁ.ʁɛ | a.ccour.rais° |
| accourrais | /akuʁʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | a.kuʁ.ʁɛ | a.ccour.rais° |
| accourrait | /akuʁʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | a.kuʁ.ʁɛ | a.ccour.rait° |
| accourras | /akuʁʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | a.kuʁ.ʁa | a.ccour.ras° |
| accourrez | /akuʁʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | a.kuʁ.ʁe | a.ccour.rez |
| accourriez | /akuʁʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | a.kuʁ.ʁje | a.ccour.riez |
| accourrions | /akuʁʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | a.kuʁ.ʁjɔ̃ | a.ccour.rions° |
| accourrons | /akuʁʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | a.kuʁ.ʁɔ̃ | a.ccour.rons° |
| accourront | /akuʁʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | a.kuʁ.ʁɔ̃ | a.ccour.ront° |
| accours | /akuʁ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | a.kuʁ | a.ccours° |
| accours | /akuʁ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | a.kuʁ | a.ccours° |
| accours | /akuʁ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | a.kuʁ | a.ccours° |
| accourt | /akuʁ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | a.kuʁ | a.ccourt° |
| accouru | /akuʁy/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | a.ku.ʁy | a.ccou.ru |
| accourue | /akuʁy/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | a.ku.ʁy | a.ccou.rue° |
| accourues | /akuʁy/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | a.ku.ʁy | a.ccou.rue°s° |
| accoururent | /akuʁyʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | a.ku.ʁyʁ | a.ccou.rure°n°t° |
| accourus | /akuʁy/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | a.ku.ʁy | a.ccou.rus° |
| accourus | /akuʁy/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | a.ku.ʁy | a.ccou.rus° |
| accourus | /akuʁy/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | a.ku.ʁy | a.ccou.rus° |
| accourusse | /akuʁys/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | a.ku.ʁys | a.ccou.russe° |
| accourussent | /akuʁys/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.ku.ʁys | a.ccou.russe°n°t° |
| accourusses | /akuʁys/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | a.ku.ʁys | a.ccou.russe°s° |
| accourussiez | /akuʁysje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.ku.ʁy.sje | a.ccou.ru.ssiez |
| accourussions | /akuʁysjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.ku.ʁy.sjɔ̃ | a.ccou.ru.ssions° |
| accourut | /akuʁy/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | a.ku.ʁy | a.ccou.rut° |
| accourûmes | /akuʁym/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | a.ku.ʁym | a.ccou.rûme°s° |
| accourût | /akuʁy/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | a.ku.ʁy | a.ccou.rût° |
| accourûtes | /akuʁyt/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | a.ku.ʁyt | a.ccou.rûte°s° |