rabrouer

VER — épicène

/ʁabʁue/

Syllabes : ʁa.bʁu.e Orthocode : ra.brou.er

Fréquence

2.4 composite /M
0.6 OpenSubtitles
3.9 Frantext
1.4 LM10
0.3 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Rebuter quelqu’un avec rudesse.
    « Ce sera à vous, monsieur Jean-Louis, de lui parler du bon Dieu, avait dit Joséfa, moi, il me rabrouerait, vous pensez ! »
    […], il s’effaçait le plus possible, aussi gêné que s’il eût mendié; ce qui n’empêchait pas que des bourgeois ne le rabrouassent avec hauteur, et qu’il ne fût menacé de la police par des domestiques, aussi bouffis que leurs maîtres.
    Lucile trouvait normal que Diane rabrouât son amant mais ce pluriel lui sembla un peu excessif.

Étymologie

De ra- avec le verbe ancien français brouer (« gronder »), disparu vers le XVIᵉ siècle, dérivé de breu qui nous donne brouet.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rabroua /ʁabʁua/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁa.bʁu.a ra.brou.a
rabrouai /ʁabʁuɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁa.bʁu.ɛ ra.brou.ai
rabrouaient /ʁabʁuɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.bʁu.ɛ ra.brou.aie°n°t°
rabrouais /ʁabʁuɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.bʁu.ɛ ra.brou.ais°
rabrouais /ʁabʁuɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.bʁu.ɛ ra.brou.ais°
rabrouait /ʁabʁuɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.bʁu.ɛ ra.brou.ait°
rabrouant /ʁabʁuɑ̃/ participe, present ʁa.bʁu.ɑ̃ ra.brou.ant°
rabrouas /ʁabʁua/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁa.bʁu.a ra.brou.as°
rabrouasse /ʁabʁuas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.bʁu.as ra.brou.asse°
rabrouassent /ʁabʁuas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.bʁu.as ra.brou.asse°n°t°
rabrouasses /ʁabʁuas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.bʁu.as ra.brou.asse°s°
rabrouassiez /ʁabʁuasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.bʁu.a.sje ra.brou.a.ssiez
rabrouassions /ʁabʁuasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.bʁu.a.sjɔ̃ ra.brou.a.ssions°
rabroue /ʁabʁu/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁa.bʁu ra.broue°
rabroue /ʁabʁu/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁa.bʁu ra.broue°
rabroue /ʁabʁu/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁa.bʁu ra.broue°
rabroue /ʁabʁu/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁa.bʁu ra.broue°
rabroue /ʁabʁu/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁa.bʁu ra.broue°
rabrouent /ʁabʁu/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁa.bʁu ra.broue°n°t°
rabrouent /ʁabʁu/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁa.bʁu ra.broue°n°t°
rabrouer /ʁabʁue/ infinitif ʁa.bʁu.e ra.brou.er
rabrouera /ʁabʁuʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁa.bʁu.ʁa ra.broue°.ra
rabrouerai /ʁabʁuʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁa.bʁu.ʁɛ ra.broue°.rai
rabroueraient /ʁabʁuʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁa.bʁu.ʁɛ ra.broue°.raie°n°t°
rabrouerais /ʁabʁuʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁa.bʁu.ʁɛ ra.broue°.rais°
rabrouerais /ʁabʁuʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁa.bʁu.ʁɛ ra.broue°.rais°
rabrouerait /ʁabʁuʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁa.bʁu.ʁɛ ra.broue°.rait°
rabroueras /ʁabʁuʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁa.bʁu.ʁa ra.broue°.ras°
rabrouerez /ʁabʁuʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁa.bʁu.ʁe ra.broue°.rez
rabroueriez /ʁabʁuʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁa.bʁu.ʁje ra.broue°.riez
rabrouerions /ʁabʁuʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁa.bʁu.ʁjɔ̃ ra.broue°.rions°
rabrouerons /ʁabʁuʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁa.bʁu.ʁɔ̃ ra.broue°.rons°
rabroueront /ʁabʁuʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁa.bʁu.ʁɔ̃ ra.broue°.ront°
rabroues /ʁabʁu/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.bʁu ra.broue°s°
rabroues /ʁabʁu/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁa.bʁu ra.broue°s°
rabrouez /ʁabʁue/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.bʁu.e ra.brou.ez
rabrouez /ʁabʁue/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.bʁu.e ra.brou.ez
rabrouiez /ʁabʁuje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.bʁu.je ra.brou.iez
rabrouiez /ʁabʁuje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁa.bʁu.je ra.brou.iez
rabrouions /ʁabʁujɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.bʁu.jɔ̃ ra.brou.ions°
rabrouions /ʁabʁujɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁa.bʁu.jɔ̃ ra.brou.ions°
rabrouons /ʁabʁuɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.bʁu.ɔ̃ ra.brou.ons°
rabrouons /ʁabʁuɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.bʁu.ɔ̃ ra.brou.ons°
rabrouâmes /ʁabʁuam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁa.bʁu.am ra.brou.âme°s°
rabrouât /ʁabʁua/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.bʁu.a ra.brou.ât°
rabrouâtes /ʁabʁuat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁa.bʁu.at ra.brou.âte°s°
rabrouèrent /ʁabʁuɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁa.bʁu.ɛʁ ra.brou.ère°n°t°
rabroué /ʁabʁue/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁa.bʁu.e ra.brou.é
rabrouée /ʁabʁue/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁa.bʁu.e ra.brou.ée°
rabrouées /ʁabʁue/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁa.bʁu.e ra.brou.ée°s°
rabroués /ʁabʁue/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁa.bʁu.e ra.brou.és°