orchestrer

VER — épicène

/ɔʁkɛstʁe/

Syllabes : ɔʁ.kɛs.tʁe Orthocode : or.ches.trer

Fréquence

4.7 composite /M
5.5 OpenSubtitles
2.3 Frantext
15.8 LM10
9.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. musique Combiner pour l’orchestre une composition musicale.
    "L’Invitation à la valse", de Weber, a été orchestrée par Berlioz.
  2. 2. figuré Organiser.
    Ettore Majorana… Ce nom sonne d’abord comme le surgissement d’une absence. Car cet homme-là a fini par s’essentialiser dans sa disparition, qu’il a orchestrée d’une façon telle qu’elle a éclipsé son existence.
    La chose était à ce point orchestrée que, la nuit où les deux tribus ont failli se désentripailler, un blanc organisait la marche des Laris sur Poto-Poto, et un autre celle des M’Bochis sur Bakongo.

Étymologie

Dénominal de orchestre.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
orchestra /ɔʁkɛstʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁa or.ches.tra
orchestrai /ɔʁkɛstʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁɛ or.ches.trai
orchestraient /ɔʁkɛstʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁɛ or.ches.traie°n°t°
orchestrais /ɔʁkɛstʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁɛ or.ches.trais°
orchestrais /ɔʁkɛstʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁɛ or.ches.trais°
orchestrait /ɔʁkɛstʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁɛ or.ches.trait°
orchestrant /ɔʁkɛstʁɑ̃/ participe, present ɔʁ.kɛs.tʁɑ̃ or.ches.trant°
orchestras /ɔʁkɛstʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁa or.ches.tras°
orchestrasse /ɔʁkɛstʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁas or.ches.trasse°
orchestrassent /ɔʁkɛstʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁas or.ches.trasse°n°t°
orchestrasses /ɔʁkɛstʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁas or.ches.trasse°s°
orchestrassiez /ɔʁkɛstʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁa.sje or.ches.tra.ssiez
orchestrassions /ɔʁkɛstʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁa.sjɔ̃ or.ches.tra.ssions°
orchestre /ɔʁkɛstʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɔʁ.kɛstʁ or.chestre°
orchestre /ɔʁkɛstʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɔʁ.kɛstʁ or.chestre°
orchestre /ɔʁkɛstʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɔʁ.kɛstʁ or.chestre°
orchestre /ɔʁkɛstʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɔʁ.kɛstʁ or.chestre°
orchestre /ɔʁkɛstʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɔʁ.kɛstʁ or.chestre°
orchestrent /ɔʁkɛstʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɔʁ.kɛstʁ or.chestre°n°t°
orchestrent /ɔʁkɛstʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɔʁ.kɛstʁ or.chestre°n°t°
orchestrer /ɔʁkɛstʁe/ infinitif ɔʁ.kɛs.tʁe or.ches.trer
orchestrera /ɔʁkɛstʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁə.ʁa or.ches.tre.ra
orchestrerai /ɔʁkɛstʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁə.ʁɛ or.ches.tre.rai
orchestreraient /ɔʁkɛstʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁə.ʁɛ or.ches.tre.raie°n°t°
orchestrerais /ɔʁkɛstʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁə.ʁɛ or.ches.tre.rais°
orchestrerais /ɔʁkɛstʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁə.ʁɛ or.ches.tre.rais°
orchestrerait /ɔʁkɛstʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁə.ʁɛ or.ches.tre.rait°
orchestreras /ɔʁkɛstʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁə.ʁa or.ches.tre.ras°
orchestrerez /ɔʁkɛstʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁə.ʁe or.ches.tre.rez
orchestreriez /ɔʁkɛstʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁə.ʁje or.ches.tre.riez
orchestrerions /ɔʁkɛstʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁə.ʁjɔ̃ or.ches.tre.rions°
orchestrerons /ɔʁkɛstʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁə.ʁɔ̃ or.ches.tre.rons°
orchestreront /ɔʁkɛstʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁə.ʁɔ̃ or.ches.tre.ront°
orchestres /ɔʁkɛstʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɔʁ.kɛstʁ or.chestre°s°
orchestres /ɔʁkɛstʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɔʁ.kɛstʁ or.chestre°s°
orchestrez /ɔʁkɛstʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁe or.ches.trez
orchestrez /ɔʁkɛstʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁe or.ches.trez
orchestriez /ɔʁkɛstʁije/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁi.je or.ches.tr(i).iez
orchestriez /ɔʁkɛstʁije/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁi.je or.ches.tr(i).iez
orchestrions /ɔʁkɛstʁijɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁi.jɔ̃ or.ches.tr(i).ions°
orchestrions /ɔʁkɛstʁijɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁi.jɔ̃ or.ches.tr(i).ions°
orchestrons /ɔʁkɛstʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁɔ̃ or.ches.trons°
orchestrons /ɔʁkɛstʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁɔ̃ or.ches.trons°
orchestrâmes /ɔʁkɛstʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁam or.ches.trâme°s°
orchestrât /ɔʁkɛstʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɔʁ.kɛs.tʁa or.ches.trât°
orchestrâtes /ɔʁkɛstʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁat or.ches.trâte°s°
orchestrèrent /ɔʁkɛstʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɔʁ.kɛs.tʁɛʁ or.ches.trère°n°t°
orchestré /ɔʁkɛstʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɔʁ.kɛs.tʁe or.ches.tré
orchestrée /ɔʁkɛstʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɔʁ.kɛs.tʁe or.ches.trée°
orchestrées /ɔʁkɛstʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɔʁ.kɛs.tʁe or.ches.trée°s°
orchestrés /ɔʁkɛstʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɔʁ.kɛs.tʁe or.ches.trés°