intercepter

VER — épicène

/ɛ̃tɛʁsɛpte/

Syllabes : ɛ̃.tɛʁ.sɛp.te Orthocode : in.ter.cep.ter

Fréquence

9.1 composite /M
10.0 OpenSubtitles
4.9 Frantext
6.5 LM10
3.9 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Arrêter, interrompre le cours direct de quelque chose.
    Intercepter les communications.
    Les nuages interceptent les rayons du soleil.
    Intercepter la lumière.
  2. 2. S’emparer par surprise de ce qui est adressé, envoyé à quelqu’un.
    Sur une attaque de Francfort, c’est Valentin Rongier qui a malencontreusement offert une passe décisive à Jesper Lindstrøm en voulant intercepter.
    Des lettres interceptées découvrirent l’intrigue.
    Intercepter un convoi.

Étymologie

Formé sur interception, d'après le modèle des couples accepter/acception, excepter/exception.

Antonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
intercepta /ɛ̃tɛʁsɛpta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.ta in.ter.cep.ta
interceptai /ɛ̃tɛʁsɛptɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tɛ in.ter.cep.tai
interceptaient /ɛ̃tɛʁsɛptɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tɛ in.ter.cep.taie°n°t°
interceptais /ɛ̃tɛʁsɛptɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tɛ in.ter.cep.tais°
interceptais /ɛ̃tɛʁsɛptɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tɛ in.ter.cep.tais°
interceptait /ɛ̃tɛʁsɛptɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tɛ in.ter.cep.tait°
interceptant /ɛ̃tɛʁsɛptɑ̃/ participe, present ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tɑ̃ in.ter.cep.tant°
interceptas /ɛ̃tɛʁsɛpta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.ta in.ter.cep.tas°
interceptasse /ɛ̃tɛʁsɛptas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tas in.ter.cep.tasse°
interceptassent /ɛ̃tɛʁsɛptas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tas in.ter.cep.tasse°n°t°
interceptasses /ɛ̃tɛʁsɛptas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tas in.ter.cep.tasse°s°
interceptassiez /ɛ̃tɛʁsɛptasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.ta.sje in.ter.cep.ta.ssiez
interceptassions /ɛ̃tɛʁsɛptasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.ta.sjɔ̃ in.ter.cep.ta.ssions°
intercepte /ɛ̃tɛʁsɛpt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛpt in.ter.cepte°
intercepte /ɛ̃tɛʁsɛpt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛpt in.ter.cepte°
intercepte /ɛ̃tɛʁsɛpt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛpt in.ter.cepte°
intercepte /ɛ̃tɛʁsɛpt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛpt in.ter.cepte°
intercepte /ɛ̃tɛʁsɛpt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛpt in.ter.cepte°
interceptent /ɛ̃tɛʁsɛpt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛpt in.ter.cepte°n°t°
interceptent /ɛ̃tɛʁsɛpt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛpt in.ter.cepte°n°t°
intercepter /ɛ̃tɛʁsɛpte/ infinitif ɛ̃.tɛʁ.sɛp.te in.ter.cep.ter
interceptera /ɛ̃tɛʁsɛptəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tə.ʁa in.ter.cep.te.ra
intercepterai /ɛ̃tɛʁsɛptəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tə.ʁɛ in.ter.cep.te.rai
intercepteraient /ɛ̃tɛʁsɛptəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tə.ʁɛ in.ter.cep.te.raie°n°t°
intercepterais /ɛ̃tɛʁsɛptəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tə.ʁɛ in.ter.cep.te.rais°
intercepterais /ɛ̃tɛʁsɛptəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tə.ʁɛ in.ter.cep.te.rais°
intercepterait /ɛ̃tɛʁsɛptəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tə.ʁɛ in.ter.cep.te.rait°
intercepteras /ɛ̃tɛʁsɛptəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tə.ʁa in.ter.cep.te.ras°
intercepterez /ɛ̃tɛʁsɛptəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tə.ʁe in.ter.cep.te.rez
intercepteriez /ɛ̃tɛʁsɛptəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tə.ʁje in.ter.cep.te.riez
intercepterions /ɛ̃tɛʁsɛptəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tə.ʁjɔ̃ in.ter.cep.te.rions°
intercepterons /ɛ̃tɛʁsɛptəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tə.ʁɔ̃ in.ter.cep.te.rons°
intercepteront /ɛ̃tɛʁsɛptəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tə.ʁɔ̃ in.ter.cep.te.ront°
interceptes /ɛ̃tɛʁsɛpt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛpt in.ter.cepte°s°
interceptes /ɛ̃tɛʁsɛpt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛpt in.ter.cepte°s°
interceptez /ɛ̃tɛʁsɛpte/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.te in.ter.cep.tez
interceptez /ɛ̃tɛʁsɛpte/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.te in.ter.cep.tez
interceptiez /ɛ̃tɛʁsɛptje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tje in.ter.cep.tiez
interceptiez /ɛ̃tɛʁsɛptje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tje in.ter.cep.tiez
interceptions /ɛ̃tɛʁsɛptjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tjɔ̃ in.ter.cep.tions°
interceptions /ɛ̃tɛʁsɛptjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tjɔ̃ in.ter.cep.tions°
interceptons /ɛ̃tɛʁsɛptɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tɔ̃ in.ter.cep.tons°
interceptons /ɛ̃tɛʁsɛptɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tɔ̃ in.ter.cep.tons°
interceptâmes /ɛ̃tɛʁsɛptam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tam in.ter.cep.tâme°s°
interceptât /ɛ̃tɛʁsɛpta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.tɛʁ.sɛp.ta in.ter.cep.tât°
interceptâtes /ɛ̃tɛʁsɛptat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tat in.ter.cep.tâte°s°
interceptèrent /ɛ̃tɛʁsɛptɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɛʁ.sɛp.tɛʁ in.ter.cep.tère°n°t°
intercepté /ɛ̃tɛʁsɛpte/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛ̃.tɛʁ.sɛp.te in.ter.cep.té
interceptée /ɛ̃tɛʁsɛpte/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛ̃.tɛʁ.sɛp.te in.ter.cep.tée°
interceptées /ɛ̃tɛʁsɛpte/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛ̃.tɛʁ.sɛp.te in.ter.cep.tée°s°
interceptés /ɛ̃tɛʁsɛpte/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛ̃.tɛʁ.sɛp.te in.ter.cep.tés°