VER — épicène
/destabilize/
Syllabes : des.ta.bi.li.ze
Orthocode : dés.ta.bi.li.ser
Fréquence
4.9
composite /M
3.2
OpenSubtitles
0.6
Frantext
21.0
LM10
7.5
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Rendre instable.
Il est donc nécessaire d’œuvrer à la poursuite de leur activité, pour éviter une mise à l’arrêt totale des chantiers, qui déstabiliserait non seulement les entreprises concernées mais aussi l’ensemble de la chaîne économique.Le dollar est déstabilisé par le déficit croissant du commerce extérieur américain.Les arbres résistent au vent par effet bloc. Les balancements des houppiers sont limités par la présence d’arbres voisins, toute éclaircie un peu forte peut donc déstabiliser le peuplement.
-
2.
Faire perdre sa contenance, perturber (une personne).
Ta remarque l’a déstabilisée.
Étymologie
Dérivé de stabiliser, avec le préfixe dé-.
Synonymes
Hyperonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| déstabilisa | /destabiliza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | des.ta.bi.li.za | dés.ta.bi.li.sa |
| déstabilisai | /destabilizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | des.ta.bi.li.zɛ | dés.ta.bi.li.sai |
| déstabilisaient | /destabilizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zɛ | dés.ta.bi.li.saie°n°t° |
| déstabilisais | /destabilizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | des.ta.bi.li.zɛ | dés.ta.bi.li.sais° |
| déstabilisais | /destabilizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | des.ta.bi.li.zɛ | dés.ta.bi.li.sais° |
| déstabilisait | /destabilizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | des.ta.bi.li.zɛ | dés.ta.bi.li.sait° |
| déstabilisant | /destabilizɑ̃/ | participe, present | des.ta.bi.li.zɑ̃ | dés.ta.bi.li.sant° |
| déstabilisas | /destabiliza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | des.ta.bi.li.za | dés.ta.bi.li.sas° |
| déstabilisasse | /destabilizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | des.ta.bi.li.zas | dés.ta.bi.li.sasse° |
| déstabilisassent | /destabilizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zas | dés.ta.bi.li.sasse°n°t° |
| déstabilisasses | /destabilizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | des.ta.bi.li.zas | dés.ta.bi.li.sasse°s° |
| déstabilisassiez | /destabilizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | des.ta.bi.li.za.sje | dés.ta.bi.li.sa.ssiez |
| déstabilisassions | /destabilizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | des.ta.bi.li.za.sjɔ̃ | dés.ta.bi.li.sa.ssions° |
| déstabilise | /destabiliz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | des.ta.bi.liz | dés.ta.bi.lise° |
| déstabilise | /destabiliz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | des.ta.bi.liz | dés.ta.bi.lise° |
| déstabilise | /destabiliz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | des.ta.bi.liz | dés.ta.bi.lise° |
| déstabilise | /destabiliz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | des.ta.bi.liz | dés.ta.bi.lise° |
| déstabilise | /destabiliz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | des.ta.bi.liz | dés.ta.bi.lise° |
| déstabilisent | /destabiliz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | des.ta.bi.liz | dés.ta.bi.lise°n°t° |
| déstabilisent | /destabiliz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | des.ta.bi.liz | dés.ta.bi.lise°n°t° |
| déstabiliser | /destabilize/ | infinitif | des.ta.bi.li.ze | dés.ta.bi.li.ser |
| déstabilisera | /destabilizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | des.ta.bi.li.zə.ʁa | dés.ta.bi.li.se.ra |
| déstabiliserai | /destabilizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | des.ta.bi.li.zə.ʁɛ | dés.ta.bi.li.se.rai |
| déstabiliseraient | /destabilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zə.ʁɛ | dés.ta.bi.li.se.raie°n°t° |
| déstabiliserais | /destabilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | des.ta.bi.li.zə.ʁɛ | dés.ta.bi.li.se.rais° |
| déstabiliserais | /destabilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | des.ta.bi.li.zə.ʁɛ | dés.ta.bi.li.se.rais° |
| déstabiliserait | /destabilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | des.ta.bi.li.zə.ʁɛ | dés.ta.bi.li.se.rait° |
| déstabiliseras | /destabilizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | des.ta.bi.li.zə.ʁa | dés.ta.bi.li.se.ras° |
| déstabiliserez | /destabilizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zə.ʁe | dés.ta.bi.li.se.rez |
| déstabiliseriez | /destabilizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zə.ʁje | dés.ta.bi.li.se.riez |
| déstabiliserions | /destabilizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zə.ʁjɔ̃ | dés.ta.bi.li.se.rions° |
| déstabiliserons | /destabilizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zə.ʁɔ̃ | dés.ta.bi.li.se.rons° |
| déstabiliseront | /destabilizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zə.ʁɔ̃ | dés.ta.bi.li.se.ront° |
| déstabilises | /destabiliz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | des.ta.bi.liz | dés.ta.bi.lise°s° |
| déstabilises | /destabiliz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | des.ta.bi.liz | dés.ta.bi.lise°s° |
| déstabilisez | /destabilize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | des.ta.bi.li.ze | dés.ta.bi.li.sez |
| déstabilisez | /destabilize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | des.ta.bi.li.ze | dés.ta.bi.li.sez |
| déstabilisiez | /destabilizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zje | dés.ta.bi.li.siez |
| déstabilisiez | /destabilizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zje | dés.ta.bi.li.siez |
| déstabilisions | /destabilizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zjɔ̃ | dés.ta.bi.li.sions° |
| déstabilisions | /destabilizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zjɔ̃ | dés.ta.bi.li.sions° |
| déstabilisons | /destabilizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zɔ̃ | dés.ta.bi.li.sons° |
| déstabilisons | /destabilizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zɔ̃ | dés.ta.bi.li.sons° |
| déstabilisâmes | /destabilizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zam | dés.ta.bi.li.sâme°s° |
| déstabilisât | /destabiliza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | des.ta.bi.li.za | dés.ta.bi.li.sât° |
| déstabilisâtes | /destabilizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zat | dés.ta.bi.li.sâte°s° |
| déstabilisèrent | /destabilizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | des.ta.bi.li.zɛʁ | dés.ta.bi.li.sère°n°t° |
| déstabilisé | /destabilize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | des.ta.bi.li.ze | dés.ta.bi.li.sé |
| déstabilisée | /destabilize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | des.ta.bi.li.ze | dés.ta.bi.li.sée° |
| déstabilisées | /destabilize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | des.ta.bi.li.ze | dés.ta.bi.li.sée°s° |
| déstabilisés | /destabilize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | des.ta.bi.li.ze | dés.ta.bi.li.sés° |