agoniser

VER — épicène

/aɡonize/

Syllabes : a.ɡo.ni.ze Orthocode : a.go.ni.ser

Fréquence

6.7 composite /M
3.5 OpenSubtitles
10.5 Frantext
4.6 LM10
2.5 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Être à l’agonie ; être en train de mourir.
    […] ; le poème se termine par la douleur inguérissable de l'homme quand, assis au chevet d'une mère, il la regarde agoniser.
    Mission dangereuse. Il faut ramper par un boyau bouleversé, marmité, où déjà plusieurs des nôtres agonisent.
    […] mais comme la mère Désiré agonisait et que quelques autres ne valaient guère mieux, il jugea que l’enquête rigoureuse et sévère qui s’imposait devait lui faire découvrir la source occulte de cette extraordinaire épidémie.
  2. 2. vieilli Insulter ; injurier ; agonir ; outrager de paroles.
    Après avoir agonisé sa femme, il l’a chassée du logis.

Étymologie

Du latin agonizare (« combattre ») → voir agonie.

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
agonisa /aɡoniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.ɡo.ni.za a.go.ni.sa
agonisai /aɡonizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.ɡo.ni.zɛ a.go.ni.sai
agonisaient /aɡonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.ɡo.ni.zɛ a.go.ni.saie°n°t°
agonisais /aɡonizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.ɡo.ni.zɛ a.go.ni.sais°
agonisais /aɡonizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.ɡo.ni.zɛ a.go.ni.sais°
agonisait /aɡonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.ɡo.ni.zɛ a.go.ni.sait°
agonisant /aɡonizɑ̃/ participe, present a.ɡo.ni.zɑ̃ a.go.ni.sant°
agonisas /aɡoniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.ɡo.ni.za a.go.ni.sas°
agonisasse /aɡonizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.ɡo.ni.zas a.go.ni.sasse°
agonisassent /aɡonizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.ɡo.ni.zas a.go.ni.sasse°n°t°
agonisasses /aɡonizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.ɡo.ni.zas a.go.ni.sasse°s°
agonisassiez /aɡonizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.ɡo.ni.za.sje a.go.ni.sa.ssiez
agonisassions /aɡonizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.ɡo.ni.za.sjɔ̃ a.go.ni.sa.ssions°
agonise /aɡoniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.ɡo.niz a.go.nise°
agonise /aɡoniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.ɡo.niz a.go.nise°
agonise /aɡoniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.ɡo.niz a.go.nise°
agonise /aɡoniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.ɡo.niz a.go.nise°
agonise /aɡoniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.ɡo.niz a.go.nise°
agonisent /aɡoniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.ɡo.niz a.go.nise°n°t°
agonisent /aɡoniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.ɡo.niz a.go.nise°n°t°
agoniser /aɡonize/ infinitif a.ɡo.ni.ze a.go.ni.ser
agonisera /aɡonizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.ɡo.ni.zə.ʁa a.go.ni.se.ra
agoniserai /aɡonizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.ɡo.ni.zə.ʁɛ a.go.ni.se.rai
agoniseraient /aɡonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.ɡo.ni.zə.ʁɛ a.go.ni.se.raie°n°t°
agoniserais /aɡonizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.ɡo.ni.zə.ʁɛ a.go.ni.se.rais°
agoniserais /aɡonizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.ɡo.ni.zə.ʁɛ a.go.ni.se.rais°
agoniserait /aɡonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.ɡo.ni.zə.ʁɛ a.go.ni.se.rait°
agoniseras /aɡonizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.ɡo.ni.zə.ʁa a.go.ni.se.ras°
agoniserez /aɡonizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.ɡo.ni.zə.ʁe a.go.ni.se.rez
agoniseriez /aɡonizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.ɡo.ni.zə.ʁje a.go.ni.se.riez
agoniserions /aɡonizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.ɡo.ni.zə.ʁjɔ̃ a.go.ni.se.rions°
agoniserons /aɡonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.ɡo.ni.zə.ʁɔ̃ a.go.ni.se.rons°
agoniseront /aɡonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.ɡo.ni.zə.ʁɔ̃ a.go.ni.se.ront°
agonises /aɡoniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.ɡo.niz a.go.nise°s°
agonises /aɡoniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.ɡo.niz a.go.nise°s°
agonisez /aɡonize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.ɡo.ni.ze a.go.ni.sez
agonisez /aɡonize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.ɡo.ni.ze a.go.ni.sez
agonisiez /aɡonizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.ɡo.ni.zje a.go.ni.siez
agonisiez /aɡonizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.ɡo.ni.zje a.go.ni.siez
agonisions /aɡonizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.ɡo.ni.zjɔ̃ a.go.ni.sions°
agonisions /aɡonizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.ɡo.ni.zjɔ̃ a.go.ni.sions°
agonisons /aɡonizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.ɡo.ni.zɔ̃ a.go.ni.sons°
agonisons /aɡonizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.ɡo.ni.zɔ̃ a.go.ni.sons°
agonisâmes /aɡonizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.ɡo.ni.zam a.go.ni.sâme°s°
agonisât /aɡoniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.ɡo.ni.za a.go.ni.sât°
agonisâtes /aɡonizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.ɡo.ni.zat a.go.ni.sâte°s°
agonisèrent /aɡonizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.ɡo.ni.zɛʁ a.go.ni.sère°n°t°
agonisé /aɡonize/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.ɡo.ni.ze a.go.ni.sé
agonisée /aɡonize/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.ɡo.ni.ze a.go.ni.sée°
agonisées /aɡonize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.ɡo.ni.ze a.go.ni.sée°s°
agonisés /aɡonize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.ɡo.ni.ze a.go.ni.sés°