indemniser

VER — épicène

/ɛ̃dɛmnize/

Syllabes : ɛ̃.dɛm.ni.ze Orthocode : in.dem.ni.ser

Fréquence

2.3 composite /M
1.6 OpenSubtitles
0.6 Frantext
10.6 LM10
9.9 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Dédommager quelqu’un de ce qu’il a déboursé, de ce qu’il a perdu, etc.
    Privé de ce casuel, il ne nous serait plus possible d'indemniser notre médecin. Conséquence: plus de soins gratuits aux indigents.
    Il faut l’indemniser des pertes qu’il a souffertes.
    Vous pourrez vous indemniser là-dessus.

Étymologie

Dérivé de indemne, avec le suffixe -er, du latin indemnis.

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
indemnisa /ɛ̃dɛmniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.za in.dem.ni.sa
indemnisai /ɛ̃dɛmnizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.zɛ in.dem.ni.sai
indemnisaient /ɛ̃dɛmnizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zɛ in.dem.ni.saie°n°t°
indemnisais /ɛ̃dɛmnizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.zɛ in.dem.ni.sais°
indemnisais /ɛ̃dɛmnizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.zɛ in.dem.ni.sais°
indemnisait /ɛ̃dɛmnizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.zɛ in.dem.ni.sait°
indemnisant /ɛ̃dɛmnizɑ̃/ participe, present ɛ̃.dɛm.ni.zɑ̃ in.dem.ni.sant°
indemnisas /ɛ̃dɛmniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.za in.dem.ni.sas°
indemnisasse /ɛ̃dɛmnizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.zas in.dem.ni.sasse°
indemnisassent /ɛ̃dɛmnizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zas in.dem.ni.sasse°n°t°
indemnisasses /ɛ̃dɛmnizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.zas in.dem.ni.sasse°s°
indemnisassiez /ɛ̃dɛmnizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.za.sje in.dem.ni.sa.ssiez
indemnisassions /ɛ̃dɛmnizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.za.sjɔ̃ in.dem.ni.sa.ssions°
indemnise /ɛ̃dɛmniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.dɛm.niz in.dem.nise°
indemnise /ɛ̃dɛmniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.dɛm.niz in.dem.nise°
indemnise /ɛ̃dɛmniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.dɛm.niz in.dem.nise°
indemnise /ɛ̃dɛmniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.dɛm.niz in.dem.nise°
indemnise /ɛ̃dɛmniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.dɛm.niz in.dem.nise°
indemnisent /ɛ̃dɛmniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.niz in.dem.nise°n°t°
indemnisent /ɛ̃dɛmniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.niz in.dem.nise°n°t°
indemniser /ɛ̃dɛmnize/ infinitif ɛ̃.dɛm.ni.ze in.dem.ni.ser
indemnisera /ɛ̃dɛmnizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.zə.ʁa in.dem.ni.se.ra
indemniserai /ɛ̃dɛmnizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.zə.ʁɛ in.dem.ni.se.rai
indemniseraient /ɛ̃dɛmnizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zə.ʁɛ in.dem.ni.se.raie°n°t°
indemniserais /ɛ̃dɛmnizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.zə.ʁɛ in.dem.ni.se.rais°
indemniserais /ɛ̃dɛmnizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.zə.ʁɛ in.dem.ni.se.rais°
indemniserait /ɛ̃dɛmnizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.zə.ʁɛ in.dem.ni.se.rait°
indemniseras /ɛ̃dɛmnizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.zə.ʁa in.dem.ni.se.ras°
indemniserez /ɛ̃dɛmnizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zə.ʁe in.dem.ni.se.rez
indemniseriez /ɛ̃dɛmnizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zə.ʁje in.dem.ni.se.riez
indemniserions /ɛ̃dɛmnizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zə.ʁjɔ̃ in.dem.ni.se.rions°
indemniserons /ɛ̃dɛmnizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zə.ʁɔ̃ in.dem.ni.se.rons°
indemniseront /ɛ̃dɛmnizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zə.ʁɔ̃ in.dem.ni.se.ront°
indemnises /ɛ̃dɛmniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.dɛm.niz in.dem.nise°s°
indemnises /ɛ̃dɛmniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.dɛm.niz in.dem.nise°s°
indemnisez /ɛ̃dɛmnize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.ze in.dem.ni.sez
indemnisez /ɛ̃dɛmnize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.ze in.dem.ni.sez
indemnisiez /ɛ̃dɛmnizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zje in.dem.ni.siez
indemnisiez /ɛ̃dɛmnizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zje in.dem.ni.siez
indemnisions /ɛ̃dɛmnizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zjɔ̃ in.dem.ni.sions°
indemnisions /ɛ̃dɛmnizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zjɔ̃ in.dem.ni.sions°
indemnisons /ɛ̃dɛmnizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zɔ̃ in.dem.ni.sons°
indemnisons /ɛ̃dɛmnizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zɔ̃ in.dem.ni.sons°
indemnisâmes /ɛ̃dɛmnizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zam in.dem.ni.sâme°s°
indemnisât /ɛ̃dɛmniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.dɛm.ni.za in.dem.ni.sât°
indemnisâtes /ɛ̃dɛmnizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zat in.dem.ni.sâte°s°
indemnisèrent /ɛ̃dɛmnizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛ̃.dɛm.ni.zɛʁ in.dem.ni.sère°n°t°
indemnisé /ɛ̃dɛmnize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛ̃.dɛm.ni.ze in.dem.ni.sé
indemnisée /ɛ̃dɛmnize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛ̃.dɛm.ni.ze in.dem.ni.sée°
indemnisées /ɛ̃dɛmnize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛ̃.dɛm.ni.ze in.dem.ni.sée°s°
indemnisés /ɛ̃dɛmnize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛ̃.dɛm.ni.ze in.dem.ni.sés°