VER — masculin
/disɛʁte/
Syllabes : di.sɛʁ.te
Orthocode : di.sser.ter
Fréquence
1.5
composite /M
0.7
OpenSubtitles
1.9
Frantext
4.4
LM10
1.8
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Faire un développement le plus souvent oral sur une matière, une question, un ouvrage de l’esprit.
Il a savamment disserté sur ce point de chronologie.Au lieu de se prouver, comme jadis, par des faits, on le discute, on le disserte, on le met en discours de tribune.
Étymologie
Du latin dissertare (« exposer »), lui-même de disserere (« enchaîner à la file des raisonnements »).
Synonymes
Dérivés
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| disserta | /disɛʁta/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | di.sɛʁ.ta | di.sser.ta |
| dissertai | /disɛʁtɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | di.sɛʁ.tɛ | di.sser.tai |
| dissertaient | /disɛʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | di.sɛʁ.tɛ | di.sser.taie°n°t° |
| dissertais | /disɛʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | di.sɛʁ.tɛ | di.sser.tais° |
| dissertais | /disɛʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | di.sɛʁ.tɛ | di.sser.tais° |
| dissertait | /disɛʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | di.sɛʁ.tɛ | di.sser.tait° |
| dissertant | /disɛʁtɑ̃/ | participe, present | di.sɛʁ.tɑ̃ | di.sser.tant° |
| dissertas | /disɛʁta/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | di.sɛʁ.ta | di.sser.tas° |
| dissertasse | /disɛʁtas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | di.sɛʁ.tas | di.sser.tasse° |
| dissertassent | /disɛʁtas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | di.sɛʁ.tas | di.sser.tasse°n°t° |
| dissertasses | /disɛʁtas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | di.sɛʁ.tas | di.sser.tasse°s° |
| dissertassiez | /disɛʁtasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | di.sɛʁ.ta.sje | di.sser.ta.ssiez |
| dissertassions | /disɛʁtasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | di.sɛʁ.ta.sjɔ̃ | di.sser.ta.ssions° |
| disserte | /disɛʁt/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | di.sɛʁt | di.sserte° |
| disserte | /disɛʁt/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | di.sɛʁt | di.sserte° |
| disserte | /disɛʁt/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | di.sɛʁt | di.sserte° |
| disserte | /disɛʁt/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | di.sɛʁt | di.sserte° |
| disserte | /disɛʁt/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | di.sɛʁt | di.sserte° |
| dissertent | /disɛʁt/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | di.sɛʁt | di.sserte°n°t° |
| dissertent | /disɛʁt/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | di.sɛʁt | di.sserte°n°t° |
| disserter | /disɛʁte/ | infinitif | di.sɛʁ.te | di.sser.ter |
| dissertera | /disɛʁtəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | di.sɛʁ.tə.ʁa | di.sser.te.ra |
| disserterai | /disɛʁtəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | di.sɛʁ.tə.ʁɛ | di.sser.te.rai |
| disserteraient | /disɛʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | di.sɛʁ.tə.ʁɛ | di.sser.te.raie°n°t° |
| disserterais | /disɛʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | di.sɛʁ.tə.ʁɛ | di.sser.te.rais° |
| disserterais | /disɛʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | di.sɛʁ.tə.ʁɛ | di.sser.te.rais° |
| disserterait | /disɛʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | di.sɛʁ.tə.ʁɛ | di.sser.te.rait° |
| disserteras | /disɛʁtəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | di.sɛʁ.tə.ʁa | di.sser.te.ras° |
| disserterez | /disɛʁtəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | di.sɛʁ.tə.ʁe | di.sser.te.rez |
| disserteriez | /disɛʁtəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | di.sɛʁ.tə.ʁje | di.sser.te.riez |
| disserterions | /disɛʁtəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | di.sɛʁ.tə.ʁjɔ̃ | di.sser.te.rions° |
| disserterons | /disɛʁtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | di.sɛʁ.tə.ʁɔ̃ | di.sser.te.rons° |
| disserteront | /disɛʁtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | di.sɛʁ.tə.ʁɔ̃ | di.sser.te.ront° |
| dissertes | /disɛʁt/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | di.sɛʁt | di.sserte°s° |
| dissertes | /disɛʁt/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | di.sɛʁt | di.sserte°s° |
| dissertez | /disɛʁte/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | di.sɛʁ.te | di.sser.tez |
| dissertez | /disɛʁte/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | di.sɛʁ.te | di.sser.tez |
| dissertiez | /disɛʁtje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | di.sɛʁ.tje | di.sser.tiez |
| dissertiez | /disɛʁtje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | di.sɛʁ.tje | di.sser.tiez |
| dissertions | /disɛʁtjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | di.sɛʁ.tjɔ̃ | di.sser.tions° |
| dissertions | /disɛʁtjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | di.sɛʁ.tjɔ̃ | di.sser.tions° |
| dissertons | /disɛʁtɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | di.sɛʁ.tɔ̃ | di.sser.tons° |
| dissertons | /disɛʁtɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | di.sɛʁ.tɔ̃ | di.sser.tons° |
| dissertâmes | /disɛʁtam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | di.sɛʁ.tam | di.sser.tâme°s° |
| dissertât | /disɛʁta/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | di.sɛʁ.ta | di.sser.tât° |
| dissertâtes | /disɛʁtat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | di.sɛʁ.tat | di.sser.tâte°s° |
| dissertèrent | /disɛʁtɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | di.sɛʁ.tɛʁ | di.sser.tère°n°t° |
| disserté | /disɛʁte/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | di.sɛʁ.te | di.sser.té |