(s') attarder

VER:pron — épicène

/ataʁde/

Syllabes : a.taʁ.de Orthocode : a.ttar.der

Fréquence

23.4 composite /M
8.3 OpenSubtitles
49.8 Frantext
20.3 LM10
13.3 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Se mettre en retard, demeurer plus longtemps qu’il ne le faudrait.
    Le débarquement d’une automobile à quai était une manœuvre peu familière aux employés de la petite station, et le train s’attardait, et Psyché devenait impatiente.
    […] ; Saint-Cirq-la-Popie était, au moyen-âge, une riche cité fortifiée ; il n’est plus qu’un bourg croulant où s’attardent 150 habitants.
    Une des grandes règles de l’art : ne pas s’attarder.

Étymologie

Du verbe tarder, qui vient du latin tardare (« ralentir », « entraver » ou « empêcher »), et du préfixe ad- (« jusqu’à », « vers », « dans le but de »).

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') attarda /ataʁda/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.taʁ.da a.ttar.da
(m') attardai /ataʁdɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.taʁ.dɛ a.ttar.dai
(s') attardaient /ataʁdɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.taʁ.dɛ a.ttar.daie°n°t°
(m') attardais /ataʁdɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.taʁ.dɛ a.ttar.dais°
(t') attardais /ataʁdɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.taʁ.dɛ a.ttar.dais°
(s') attardait /ataʁdɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.taʁ.dɛ a.ttar.dait°
(s') attardant /ataʁdɑ̃/ participe, present a.taʁ.dɑ̃ a.ttar.dant°
(t') attardas /ataʁda/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.taʁ.da a.ttar.das°
(m') attardasse /ataʁdas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.taʁ.das a.ttar.dasse°
(s') attardassent /ataʁdas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.taʁ.das a.ttar.dasse°n°t°
(t') attardasses /ataʁdas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.taʁ.das a.ttar.dasse°s°
(vous) attardassiez /ataʁdasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.taʁ.da.sje a.ttar.da.ssiez
(nous) attardassions /ataʁdasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.taʁ.da.sjɔ̃ a.ttar.da.ssions°
(m') attarde /ataʁd/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.taʁd a.ttarde°
(s') attarde /ataʁd/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.taʁd a.ttarde°
(t') attarde /ataʁd/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.taʁd a.ttarde°
(m') attarde /ataʁd/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.taʁd a.ttarde°
(s') attarde /ataʁd/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.taʁd a.ttarde°
(s') attardent /ataʁd/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.taʁd a.ttarde°n°t°
(s') attardent /ataʁd/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.taʁd a.ttarde°n°t°
(s') attarder /ataʁde/ infinitif a.taʁ.de a.ttar.der
(s') attardera /ataʁdəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.taʁ.də.ʁa a.ttar.de.ra
(m') attarderai /ataʁdəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.taʁ.də.ʁɛ a.ttar.de.rai
(s') attarderaient /ataʁdəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.taʁ.də.ʁɛ a.ttar.de.raie°n°t°
(m') attarderais /ataʁdəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.taʁ.də.ʁɛ a.ttar.de.rais°
(t') attarderais /ataʁdəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.taʁ.də.ʁɛ a.ttar.de.rais°
(s') attarderait /ataʁdəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.taʁ.də.ʁɛ a.ttar.de.rait°
(t') attarderas /ataʁdəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.taʁ.də.ʁa a.ttar.de.ras°
(vous) attarderez /ataʁdəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.taʁ.də.ʁe a.ttar.de.rez
(vous) attarderiez /ataʁdəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.taʁ.də.ʁje a.ttar.de.riez
(nous) attarderions /ataʁdəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.taʁ.də.ʁjɔ̃ a.ttar.de.rions°
(nous) attarderons /ataʁdəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.taʁ.də.ʁɔ̃ a.ttar.de.rons°
(s') attarderont /ataʁdəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.taʁ.də.ʁɔ̃ a.ttar.de.ront°
(t') attardes /ataʁd/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.taʁd a.ttarde°s°
(t') attardes /ataʁd/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.taʁd a.ttarde°s°
(vous) attardez /ataʁde/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.taʁ.de a.ttar.dez
(vous) attardez /ataʁde/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.taʁ.de a.ttar.dez
(vous) attardiez /ataʁdje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.taʁ.dje a.ttar.diez
(vous) attardiez /ataʁdje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.taʁ.dje a.ttar.diez
(nous) attardions /ataʁdjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.taʁ.djɔ̃ a.ttar.dions°
(nous) attardions /ataʁdjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.taʁ.djɔ̃ a.ttar.dions°
(nous) attardons /ataʁdɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.taʁ.dɔ̃ a.ttar.dons°
(nous) attardons /ataʁdɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.taʁ.dɔ̃ a.ttar.dons°
(nous) attardâmes /ataʁdam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.taʁ.dam a.ttar.dâme°s°
(s') attardât /ataʁda/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.taʁ.da a.ttar.dât°
(vous) attardâtes /ataʁdat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.taʁ.dat a.ttar.dâte°s°
(s') attardèrent /ataʁdɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.taʁ.dɛʁ a.ttar.dère°n°t°
(s') attardé /ataʁde/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.taʁ.de a.ttar.dé
(s') attardée /ataʁde/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.taʁ.de a.ttar.dée°
(s') attardées /ataʁde/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.taʁ.de a.ttar.dée°s°
(s') attardés /ataʁde/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.taʁ.de a.ttar.dés°