apostasier

VER — masculin

/apɔstazje/

Syllabes : a.pɔs.ta.zje Orthocode : a.pos.ta.sier

Fréquence

0.1 composite /M
0.1 OpenSubtitles
0.1 Frantext
0.0 LM10
0.2 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. religion Faire acte d’apostasie.
    Cette condescendance ne le mit point à l'abri d'une persécution qui vouloit que les prêtres apostasiassent formellement.
    Lindet et Massieu, évêques de l'Eure et de l'Oise, apostasièrent, se marièrent et votèrent la mort de Louis XVI. Gavernon et Huguet, évêques de la Haute-Vienne et de la Creuse, apostasièrent également et votèrent la mort du roi ; […].
    Plusieurs, séduits par cette ruse, ont eu la faiblesse dʼapostasier.

Étymologie

Dérivé de apostasie, avec le suffixe -er, utilisé pour former les verbes du premier groupe.

Antonymes

Dérivés

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
apostasia /apɔstazja/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.pɔs.ta.zja a.pos.ta.sia
apostasiai /apɔstazjɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.pɔs.ta.zjɛ a.pos.ta.siai
apostasiaient /apɔstazjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.pɔs.ta.zjɛ a.pos.ta.siaie°n°t°
apostasiais /apɔstazjɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.pɔs.ta.zjɛ a.pos.ta.siais°
apostasiais /apɔstazjɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.pɔs.ta.zjɛ a.pos.ta.siais°
apostasiait /apɔstazjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.pɔs.ta.zjɛ a.pos.ta.siait°
apostasiant /apɔstazjɑ̃/ participe, present a.pɔs.ta.zjɑ̃ a.pos.ta.siant°
apostasias /apɔstazja/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.pɔs.ta.zja a.pos.ta.sias°
apostasiasse /apɔstazjas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.pɔs.ta.zjas a.pos.ta.siasse°
apostasiassent /apɔstazjas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.pɔs.ta.zjas a.pos.ta.siasse°n°t°
apostasiasses /apɔstazjas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.pɔs.ta.zjas a.pos.ta.siasse°s°
apostasiassiez /apɔstazjasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.pɔs.ta.zja.sje a.pos.ta.sia.ssiez
apostasiassions /apɔstazjasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.pɔs.ta.zja.sjɔ̃ a.pos.ta.sia.ssions°
apostasie /apɔstazi/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.pɔs.ta.zi a.pos.ta.sie°
apostasie /apɔstazi/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.pɔs.ta.zi a.pos.ta.sie°
apostasie /apɔstazi/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.pɔs.ta.zi a.pos.ta.sie°
apostasie /apɔstazi/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.pɔs.ta.zi a.pos.ta.sie°
apostasie /apɔstazi/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.pɔs.ta.zi a.pos.ta.sie°
apostasient /apɔstazi/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.pɔs.ta.zi a.pos.ta.sie°n°t°
apostasient /apɔstazi/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.pɔs.ta.zi a.pos.ta.sie°n°t°
apostasier /apɔstazje/ infinitif a.pɔs.ta.zje a.pos.ta.sier
apostasiera /apɔstaziʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.pɔs.ta.zi.ʁa a.pos.ta.sie°.ra
apostasierai /apɔstaziʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.pɔs.ta.zi.ʁɛ a.pos.ta.sie°.rai
apostasieraient /apɔstaziʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.pɔs.ta.zi.ʁɛ a.pos.ta.sie°.raie°n°t°
apostasierais /apɔstaziʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.pɔs.ta.zi.ʁɛ a.pos.ta.sie°.rais°
apostasierais /apɔstaziʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.pɔs.ta.zi.ʁɛ a.pos.ta.sie°.rais°
apostasierait /apɔstaziʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.pɔs.ta.zi.ʁɛ a.pos.ta.sie°.rait°
apostasieras /apɔstaziʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.pɔs.ta.zi.ʁa a.pos.ta.sie°.ras°
apostasierez /apɔstaziʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.pɔs.ta.zi.ʁe a.pos.ta.sie°.rez
apostasieriez /apɔstaziʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.pɔs.ta.zi.ʁje a.pos.ta.sie°.riez
apostasierions /apɔstaziʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.pɔs.ta.zi.ʁjɔ̃ a.pos.ta.sie°.rions°
apostasierons /apɔstaziʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.pɔs.ta.zi.ʁɔ̃ a.pos.ta.sie°.rons°
apostasieront /apɔstaziʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.pɔs.ta.zi.ʁɔ̃ a.pos.ta.sie°.ront°
apostasies /apɔstazi/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.pɔs.ta.zi a.pos.ta.sie°s°
apostasies /apɔstazi/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.pɔs.ta.zi a.pos.ta.sie°s°
apostasiez /apɔstazje/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.pɔs.ta.zje a.pos.ta.siez
apostasiez /apɔstazje/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.pɔs.ta.zje a.pos.ta.siez
apostasiiez /apɔstazije/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.pɔs.ta.zi.je a.pos.ta.si.iez
apostasiiez /apɔstazije/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.pɔs.ta.zi.je a.pos.ta.si.iez
apostasiions /apɔstazijɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.pɔs.ta.zi.jɔ̃ a.pos.ta.si.ions°
apostasiions /apɔstazijɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.pɔs.ta.zi.jɔ̃ a.pos.ta.si.ions°
apostasions /apɔstazjɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.pɔs.ta.zjɔ̃ a.pos.ta.sions°
apostasions /apɔstazjɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.pɔs.ta.zjɔ̃ a.pos.ta.sions°
apostasiâmes /apɔstazjam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.pɔs.ta.zjam a.pos.ta.siâme°s°
apostasiât /apɔstazja/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.pɔs.ta.zja a.pos.ta.siât°
apostasiâtes /apɔstazjat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.pɔs.ta.zjat a.pos.ta.siâte°s°
apostasièrent /apɔstazjɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.pɔs.ta.zjɛʁ a.pos.ta.sière°n°t°
apostasié /apɔstazje/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.pɔs.ta.zje a.pos.ta.sié