wingsuiter

VER — masculin NOM — masculin

VER — masculin

/wiŋsɥite/

Syllabes : wi.ŋsɥi.te Orthocode : wi.ngsui.ter

Définitions

  1. 1. rare Sauter en wingsuit.
    Je vois assez fréquemment Jean Claude Armaing qui passe à l’ULM, club, plus rarement Francis Bessette. Michel Pissotte vient de passer et nous avons wingsuité ensemble.

Étymologie

Composé de wingsuit et du suffixe -er utilisé pour former les verbes du premier groupe.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
wingsuita /wiŋsɥita/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier wi.ŋsɥi.ta wi.ngsui.ta
wingsuitai /wiŋsɥitɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier wi.ŋsɥi.tɛ wi.ngsui.tai
wingsuitaient /wiŋsɥitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tɛ wi.ngsui.taie°n°t°
wingsuitais /wiŋsɥitɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier wi.ŋsɥi.tɛ wi.ngsui.tais°
wingsuitais /wiŋsɥitɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier wi.ŋsɥi.tɛ wi.ngsui.tais°
wingsuitait /wiŋsɥitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier wi.ŋsɥi.tɛ wi.ngsui.tait°
wingsuitant /wiŋsɥitɑ̃/ participe, present wi.ŋsɥi.tɑ̃ wi.ngsui.tant°
wingsuitas /wiŋsɥita/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier wi.ŋsɥi.ta wi.ngsui.tas°
wingsuitasse /wiŋsɥitas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier wi.ŋsɥi.tas wi.ngsui.tasse°
wingsuitassent /wiŋsɥitas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tas wi.ngsui.tasse°n°t°
wingsuitasses /wiŋsɥitas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier wi.ŋsɥi.tas wi.ngsui.tasse°s°
wingsuitassiez /wiŋsɥitasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel wi.ŋsɥi.ta.sje wi.ngsui.ta.ssiez
wingsuitassions /wiŋsɥitasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel wi.ŋsɥi.ta.sjɔ̃ wi.ngsui.ta.ssions°
wingsuite /wiŋsɥit/ indicatif, present, 1e pers., singulier wi.ŋsɥit wi.ngsuite°
wingsuite /wiŋsɥit/ indicatif, present, 3e pers., singulier wi.ŋsɥit wi.ngsuite°
wingsuite /wiŋsɥit/ imperatif, present, 2e pers., singulier wi.ŋsɥit wi.ngsuite°
wingsuite /wiŋsɥit/ subjonctif, present, 1e pers., singulier wi.ŋsɥit wi.ngsuite°
wingsuite /wiŋsɥit/ subjonctif, present, 3e pers., singulier wi.ŋsɥit wi.ngsuite°
wingsuitent /wiŋsɥit/ indicatif, present, 3e pers., pluriel wi.ŋsɥit wi.ngsuite°n°t°
wingsuitent /wiŋsɥit/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel wi.ŋsɥit wi.ngsuite°n°t°
wingsuiter /wiŋsɥite/ infinitif wi.ŋsɥi.te wi.ngsui.ter
wingsuitera /wiŋsɥitəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier wi.ŋsɥi.tə.ʁa wi.ngsui.te.ra
wingsuiterai /wiŋsɥitʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier wi.ŋsɥi.tʁɛ wi.ngsui.te°rai
wingsuiteraient /wiŋsɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tə.ʁɛ wi.ngsui.te.raie°n°t°
wingsuiterais /wiŋsɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier wi.ŋsɥi.tə.ʁɛ wi.ngsui.te.rais°
wingsuiterais /wiŋsɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier wi.ŋsɥi.tə.ʁɛ wi.ngsui.te.rais°
wingsuiterait /wiŋsɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier wi.ŋsɥi.tə.ʁɛ wi.ngsui.te.rait°
wingsuiteras /wiŋsɥitəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier wi.ŋsɥi.tə.ʁa wi.ngsui.te.ras°
wingsuiterez /wiŋsɥitəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tə.ʁe wi.ngsui.te.rez
wingsuiteriez /wiŋsɥitəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tə.ʁje wi.ngsui.te.riez
wingsuiterions /wiŋsɥitəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tə.ʁjɔ̃ wi.ngsui.te.rions°
wingsuiterons /wiŋsɥitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tə.ʁɔ̃ wi.ngsui.te.rons°
wingsuiteront /wiŋsɥitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tə.ʁɔ̃ wi.ngsui.te.ront°
wingsuites /wiŋsɥit/ indicatif, present, 2e pers., singulier wi.ŋsɥit wi.ngsuite°s°
wingsuites /wiŋsɥit/ subjonctif, present, 2e pers., singulier wi.ŋsɥit wi.ngsuite°s°
wingsuitez /wiŋsɥite/ indicatif, present, 2e pers., pluriel wi.ŋsɥi.te wi.ngsui.tez
wingsuitez /wiŋsɥite/ imperatif, present, 2e pers., pluriel wi.ŋsɥi.te wi.ngsui.tez
wingsuitiez /wiŋsɥitje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tje wi.ngsui.tiez
wingsuitiez /wiŋsɥitje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tje wi.ngsui.tiez
wingsuitions /wiŋsɥitjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tjɔ̃ wi.ngsui.tions°
wingsuitions /wiŋsɥitjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tjɔ̃ wi.ngsui.tions°
wingsuitons /wiŋsɥitɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tɔ̃ wi.ngsui.tons°
wingsuitons /wiŋsɥitɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tɔ̃ wi.ngsui.tons°
wingsuitâmes /wiŋsɥitam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tam wi.ngsui.tâme°s°
wingsuitât /wiŋsɥita/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier wi.ŋsɥi.ta wi.ngsui.tât°
wingsuitâtes /wiŋsɥitat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tat wi.ngsui.tâte°s°
wingsuitèrent /wiŋsɥitɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel wi.ŋsɥi.tɛʁ wi.ngsui.tère°n°t°
wingsuité /wiŋsɥite/ participe, passe_simple, singulier, masculin wi.ŋsɥi.te wi.ngsui.té

NOM — masculin

/wiŋsɥitœʁ/

Syllabes : wi.ŋsɥi.tœʁ Orthocode : wi.ngsui.ter

Définitions

  1. 1. Personne qui pratique le wingsuit.
    Eric Fournier, le maire de Chamonix, justifie son interdiction : « Le site du Brévent est très fréquenté chaque jour par des dizaines de parapentistes qui ont des trajectoires et des vitesses très différentes des wingsuiters. […]

Étymologie

De l’anglais wingsuiter.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
wingsuiter /wiŋsɥitœʁ/ commun, masculin, singulier wi.ŋsɥi.tœʁ wi.ngsui.ter
wingsuiters /wiŋsɥitœʁ/ commun, masculin, pluriel wi.ŋsɥi.tœʁ wi.ngsui.ters°