urbaniser

VER — épicène

/yʁbanize/

Syllabes : yʁ.ba.ni.ze Orthocode : ur.ba.ni.ser

Fréquence

0.3 composite /M
0.1 OpenSubtitles
0.1 Frantext
2.5 LM10
3.5 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Donner un caractère urbain, citadin, de ville à une région ; y promouvoir le développement de villes.
    Avec l'évolution de l'économie et de la société, l'Afrique est appelée à s’urbaniser.
    Avant le débarquement, la rue était urbanisée sur ses deux côtés.

Étymologie

Dérivé de urbain, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
urbanisa /yʁbaniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier yʁ.ba.ni.za ur.ba.ni.sa
urbanisai /yʁbanizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier yʁ.ba.ni.zɛ ur.ba.ni.sai
urbanisaient /yʁbanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zɛ ur.ba.ni.saie°n°t°
urbanisais /yʁbanizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier yʁ.ba.ni.zɛ ur.ba.ni.sais°
urbanisais /yʁbanizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.zɛ ur.ba.ni.sais°
urbanisait /yʁbanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier yʁ.ba.ni.zɛ ur.ba.ni.sait°
urbanisant /yʁbanizɑ̃/ participe, present yʁ.ba.ni.zɑ̃ ur.ba.ni.sant°
urbanisas /yʁbaniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.za ur.ba.ni.sas°
urbanisasse /yʁbanizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier yʁ.ba.ni.zas ur.ba.ni.sasse°
urbanisassent /yʁbanizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zas ur.ba.ni.sasse°n°t°
urbanisasses /yʁbanizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.zas ur.ba.ni.sasse°s°
urbanisassiez /yʁbanizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.za.sje ur.ba.ni.sa.ssiez
urbanisassions /yʁbanizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.za.sjɔ̃ ur.ba.ni.sa.ssions°
urbanise /yʁbaniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier yʁ.ba.niz ur.ba.nise°
urbanise /yʁbaniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier yʁ.ba.niz ur.ba.nise°
urbanise /yʁbaniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier yʁ.ba.niz ur.ba.nise°
urbanise /yʁbaniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier yʁ.ba.niz ur.ba.nise°
urbanise /yʁbaniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier yʁ.ba.niz ur.ba.nise°
urbanisent /yʁbaniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel yʁ.ba.niz ur.ba.nise°n°t°
urbanisent /yʁbaniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel yʁ.ba.niz ur.ba.nise°n°t°
urbaniser /yʁbanize/ infinitif yʁ.ba.ni.ze ur.ba.ni.ser
urbanisera /yʁbanizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier yʁ.ba.ni.zə.ʁa ur.ba.ni.se.ra
urbaniserai /yʁbanizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier yʁ.ba.ni.zə.ʁɛ ur.ba.ni.se.rai
urbaniseraient /yʁbanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zə.ʁɛ ur.ba.ni.se.raie°n°t°
urbaniserais /yʁbanizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier yʁ.ba.ni.zə.ʁɛ ur.ba.ni.se.rais°
urbaniserais /yʁbanizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.zə.ʁɛ ur.ba.ni.se.rais°
urbaniserait /yʁbanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier yʁ.ba.ni.zə.ʁɛ ur.ba.ni.se.rait°
urbaniseras /yʁbanizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.zə.ʁa ur.ba.ni.se.ras°
urbaniserez /yʁbanizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zə.ʁe ur.ba.ni.se.rez
urbaniseriez /yʁbanizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zə.ʁje ur.ba.ni.se.riez
urbaniserions /yʁbanizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zə.ʁjɔ̃ ur.ba.ni.se.rions°
urbaniserons /yʁbanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zə.ʁɔ̃ ur.ba.ni.se.rons°
urbaniseront /yʁbanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zə.ʁɔ̃ ur.ba.ni.se.ront°
urbanises /yʁbaniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier yʁ.ba.niz ur.ba.nise°s°
urbanises /yʁbaniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier yʁ.ba.niz ur.ba.nise°s°
urbanisez /yʁbanize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.ze ur.ba.ni.sez
urbanisez /yʁbanize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.ze ur.ba.ni.sez
urbanisiez /yʁbanizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zje ur.ba.ni.siez
urbanisiez /yʁbanizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zje ur.ba.ni.siez
urbanisions /yʁbanizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zjɔ̃ ur.ba.ni.sions°
urbanisions /yʁbanizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zjɔ̃ ur.ba.ni.sions°
urbanisons /yʁbanizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zɔ̃ ur.ba.ni.sons°
urbanisons /yʁbanizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zɔ̃ ur.ba.ni.sons°
urbanisâmes /yʁbanizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zam ur.ba.ni.sâme°s°
urbanisât /yʁbaniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier yʁ.ba.ni.za ur.ba.ni.sât°
urbanisâtes /yʁbanizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zat ur.ba.ni.sâte°s°
urbanisèrent /yʁbanizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel yʁ.ba.ni.zɛʁ ur.ba.ni.sère°n°t°
urbanisé /yʁbanize/ participe, passe_simple, singulier, masculin yʁ.ba.ni.ze ur.ba.ni.sé
urbanisée /yʁbanize/ participe, passe_simple, singulier, feminin yʁ.ba.ni.ze ur.ba.ni.sée°
urbanisées /yʁbanize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin yʁ.ba.ni.ze ur.ba.ni.sée°s°
urbanisés /yʁbanize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin yʁ.ba.ni.ze ur.ba.ni.sés°