VER — épicène
/ʁəfɥiʁ/
Syllabes : ʁə.fɥiʁ
Orthocode : re.fuir
Fréquence
0.1
composite /M
0.1
Frantext
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
- 1. S’enfuir.
- 2. Pour un animal qui est poursuivi, revenir sur ses pas afin de donner le change.
Étymologie
Du latin refugere (« reculer en fuyant, s’enfuir ; chercher un refuge »).
Synonymes
Dérivés
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| refui | /ʁəfɥi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.fɥi | re.fui |
| refuie | /ʁəfɥi/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.fɥi | re.fuie° |
| refuie | /ʁəfɥi/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.fɥi | re.fuie° |
| refuie | /ʁəfɥi/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.fɥi | re.fuie° |
| refuient | /ʁəfɥi/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.fɥi | re.fuie°n°t° |
| refuient | /ʁəfɥi/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.fɥi | re.fuie°n°t° |
| refuies | /ʁəfɥi/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.fɥi | re.fuie°s° |
| refuies | /ʁəfɥi/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.fɥi | re.fuie°s° |
| refuir | /ʁəfɥiʁ/ | infinitif | ʁə.fɥiʁ | re.fuir |
| refuira | /ʁəfɥiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.fɥi.ʁa | re.fui.ra |
| refuirai | /ʁəfɥiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.fɥi.ʁɛ | re.fui.rai |
| refuiraient | /ʁəfɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.fɥi.ʁɛ | re.fui.raie°n°t° |
| refuirais | /ʁəfɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.fɥi.ʁɛ | re.fui.rais° |
| refuirais | /ʁəfɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.fɥi.ʁɛ | re.fui.rais° |
| refuirait | /ʁəfɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.fɥi.ʁɛ | re.fui.rait° |
| refuiras | /ʁəfɥiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.fɥi.ʁa | re.fui.ras° |
| refuirent | /ʁəfɥiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.fɥiʁ | re.fuire°n°t° |
| refuirez | /ʁəfɥiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.fɥi.ʁe | re.fui.rez |
| refuiriez | /ʁəfɥiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.fɥi.ʁje | re.fui.riez |
| refuirions | /ʁəfɥiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.fɥi.ʁjɔ̃ | re.fui.rions° |
| refuirons | /ʁəfɥiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.fɥi.ʁɔ̃ | re.fui.rons° |
| refuiront | /ʁəfɥiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.fɥi.ʁɔ̃ | re.fui.ront° |
| refuis | /ʁəfɥi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.fɥi | re.fuis° |
| refuis | /ʁəfɥi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.fɥi | re.fuis° |
| refuis | /ʁəfɥi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.fɥi | re.fuis° |
| refuis | /ʁəfɥi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.fɥi | re.fuis° |
| refuis | /ʁəfɥi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.fɥi | re.fuis° |
| refuis | /ʁəfɥi/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.fɥi | re.fuis° |
| refuisse | /ʁəfɥis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.fɥis | re.fuisse° |
| refuissent | /ʁəfɥis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.fɥis | re.fuisse°n°t° |
| refuisses | /ʁəfɥis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.fɥis | re.fuisse°s° |
| refuissiez | /ʁəfɥisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.fɥi.sje | re.fui.ssiez |
| refuissions | /ʁəfɥisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.fɥi.sjɔ̃ | re.fui.ssions° |
| refuit | /ʁəfɥi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.fɥi | re.fuit° |
| refuit | /ʁəfɥi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.fɥi | re.fuit° |
| refuyaient | /ʁəfɥijɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.fɥi.jɛ | re.fuy².aie°n°t° |
| refuyais | /ʁəfɥijɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.fɥi.jɛ | re.fuy².ais° |
| refuyais | /ʁəfɥijɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.fɥi.jɛ | re.fuy².ais° |
| refuyait | /ʁəfɥijɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.fɥi.jɛ | re.fuy².ait° |
| refuyant | /ʁəfɥijɑ̃/ | participe, present | ʁə.fɥi.jɑ̃ | re.fuy².ant° |
| refuyez | /ʁəfɥije/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.fɥi.je | re.fuy².ez |
| refuyez | /ʁəfɥije/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.fɥi.je | re.fuy².ez |
| refuyiez | /ʁəfɥijje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.fɥij.je | re.fuy²i.ez |
| refuyiez | /ʁəfɥijje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.fɥij.je | re.fuy²i.ez |
| refuyions | /ʁəfɥijjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.fɥij.jɔ̃ | re.fuy²i.ons° |
| refuyions | /ʁəfɥijjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.fɥij.jɔ̃ | re.fuy²i.ons° |
| refuyons | /ʁəfɥijɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.fɥi.jɔ̃ | re.fuy².ons° |
| refuyons | /ʁəfɥijɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.fɥi.jɔ̃ | re.fuy².ons° |
| refuîmes | /ʁəfɥim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.fɥim | re.fuîme°s° |
| refuît | /ʁəfɥi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.fɥi | re.fuît° |
| refuîtes | /ʁəfɥit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.fɥit | re.fuîte°s° |