recuiteur

NOM — masculin

/ʁəkɥitœʁ/

Syllabes : ʁə.kɥi.tœʁ Orthocode : re.cui.teur

Définitions

  1. 1. Ouvrier qui recuit les métaux ou le verre.

Étymologie

Composé de recuire, recuit et -eur.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recuiteur /ʁəkɥitœʁ/ commun, masculin, singulier ʁə.kɥi.tœʁ re.cui.teur