Adjectif — épicène
/lamɑ̃tatœʁ/
Syllabes : la.mɑ̃.ta.tœʁ
Orthocode : la.men.ta.teur
Définitions
-
1.
Qui pousse des cris comparables à une lamentation.
Les hurlements prolongés des chiens lamentateurs. - (Léon Bloy, Exégèse des lieux communs ; Mercure de France, Paris, 1922, p. 204.)
Étymologie
Composé du verbe lamenter avec le suffixe -ateur.
Dérivés
Hyperonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| lamentateur | /lamɑ̃tatœʁ/ | qualificatif, masculin, singulier | la.mɑ̃.ta.tœʁ | la.men.ta.teur |
| lamentateurs | /lamɑ̃tatœʁ/ | qualificatif, masculin, pluriel | la.mɑ̃.ta.tœʁ | la.men.ta.teurs° |
| lamentatrice | /lamɑ̃tatʁis/ | qualificatif, feminin, singulier | la.mɑ̃.ta.tʁis | la.men.ta.trice° |
| lamentatrices | /lamɑ̃tatʁis/ | qualificatif, feminin, pluriel | la.mɑ̃.ta.tʁis | la.men.ta.trice°s° |