effruiter

VER — épicène

/ɛfʁɥite/

Syllabes : ɛ.fʁɥi.te Orthocode : e.ffrui.ter

Définitions

  1. 1. Ôter le fruit de.
    Effruiter un arbre, un verger.

Étymologie

De l'ancien français effruiter ; voir effriter.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
effruita /ɛfʁɥita/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛ.fʁɥi.ta e.ffrui.ta
effruitai /ɛfʁɥitɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛ.fʁɥi.tɛ e.ffrui.tai
effruitaient /ɛfʁɥitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tɛ e.ffrui.taie°n°t°
effruitais /ɛfʁɥitɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ.fʁɥi.tɛ e.ffrui.tais°
effruitais /ɛfʁɥitɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ.fʁɥi.tɛ e.ffrui.tais°
effruitait /ɛfʁɥitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ.fʁɥi.tɛ e.ffrui.tait°
effruitant /ɛfʁɥitɑ̃/ participe, present ɛ.fʁɥi.tɑ̃ e.ffrui.tant°
effruitas /ɛfʁɥita/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛ.fʁɥi.ta e.ffrui.tas°
effruitasse /ɛfʁɥitas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ.fʁɥi.tas e.ffrui.tasse°
effruitassent /ɛfʁɥitas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tas e.ffrui.tasse°n°t°
effruitasses /ɛfʁɥitas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ.fʁɥi.tas e.ffrui.tasse°s°
effruitassiez /ɛfʁɥitasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.ta.sje e.ffrui.ta.ssiez
effruitassions /ɛfʁɥitasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.ta.sjɔ̃ e.ffrui.ta.ssions°
effruite /ɛfʁɥit/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛ.fʁɥit e.ffruite°
effruite /ɛfʁɥit/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛ.fʁɥit e.ffruite°
effruite /ɛfʁɥit/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛ.fʁɥit e.ffruite°
effruite /ɛfʁɥit/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛ.fʁɥit e.ffruite°
effruite /ɛfʁɥit/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛ.fʁɥit e.ffruite°
effruitent /ɛfʁɥit/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛ.fʁɥit e.ffruite°n°t°
effruitent /ɛfʁɥit/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛ.fʁɥit e.ffruite°n°t°
effruiter /ɛfʁɥite/ infinitif ɛ.fʁɥi.te e.ffrui.ter
effruitera /ɛfʁɥitəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛ.fʁɥi.tə.ʁa e.ffrui.te.ra
effruiterai /ɛfʁɥitʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛ.fʁɥi.tʁɛ e.ffrui.te°rai
effruiteraient /ɛfʁɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tə.ʁɛ e.ffrui.te.raie°n°t°
effruiterais /ɛfʁɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛ.fʁɥi.tə.ʁɛ e.ffrui.te.rais°
effruiterais /ɛfʁɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛ.fʁɥi.tə.ʁɛ e.ffrui.te.rais°
effruiterait /ɛfʁɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛ.fʁɥi.tə.ʁɛ e.ffrui.te.rait°
effruiteras /ɛfʁɥitəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛ.fʁɥi.tə.ʁa e.ffrui.te.ras°
effruiterez /ɛfʁɥitəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tə.ʁe e.ffrui.te.rez
effruiteriez /ɛfʁɥitəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tə.ʁje e.ffrui.te.riez
effruiterions /ɛfʁɥitəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tə.ʁjɔ̃ e.ffrui.te.rions°
effruiterons /ɛfʁɥitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tə.ʁɔ̃ e.ffrui.te.rons°
effruiteront /ɛfʁɥitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tə.ʁɔ̃ e.ffrui.te.ront°
effruites /ɛfʁɥit/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛ.fʁɥit e.ffruite°s°
effruites /ɛfʁɥit/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛ.fʁɥit e.ffruite°s°
effruitez /ɛfʁɥite/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.te e.ffrui.tez
effruitez /ɛfʁɥite/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.te e.ffrui.tez
effruitiez /ɛfʁɥitje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tje e.ffrui.tiez
effruitiez /ɛfʁɥitje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tje e.ffrui.tiez
effruitions /ɛfʁɥitjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tjɔ̃ e.ffrui.tions°
effruitions /ɛfʁɥitjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tjɔ̃ e.ffrui.tions°
effruitons /ɛfʁɥitɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tɔ̃ e.ffrui.tons°
effruitons /ɛfʁɥitɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tɔ̃ e.ffrui.tons°
effruitâmes /ɛfʁɥitam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tam e.ffrui.tâme°s°
effruitât /ɛfʁɥita/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ.fʁɥi.ta e.ffrui.tât°
effruitâtes /ɛfʁɥitat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tat e.ffrui.tâte°s°
effruitèrent /ɛfʁɥitɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛ.fʁɥi.tɛʁ e.ffrui.tère°n°t°
effruité /ɛfʁɥite/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛ.fʁɥi.te e.ffrui.té
effruitée /ɛfʁɥite/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛ.fʁɥi.te e.ffrui.tée°
effruitées /ɛfʁɥite/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛ.fʁɥi.te e.ffrui.tée°s°
effruités /ɛfʁɥite/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛ.fʁɥi.te e.ffrui.tés°