canoniser

VER — épicène

/kanonize/

Syllabes : ka.no.ni.ze Orthocode : ca.no.ni.ser

Fréquence

1.0 composite /M
0.7 OpenSubtitles
1.1 Frantext
1.1 LM10
1.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. catholicisme Admettre, après un procès canonique, une personne dans le catalogue des saints.
    Pour être canonisés, c'est-à-dire reconnus comme saints par l'Église catholique, ces hommes et ces femmes sont censés avoir réalisé au moins deux miracles de leur vivant ou après leur mort.
    Il n’a manqué à la gloire du Cid que d’être canonisé ; il l’aurait été si, avant de mourir, il n’avait pas eu l’idée arabo-hérétique et malsonnante de vouloir qu’on enterrât avec lui son fameux cheval Babieca : ce qui fit douter de son orthodoxie.
    Celui qui, se trouvant à la Mecque, irait insulter aux cendres de Mahomet, renverser ses autels, et troubler toute une mosquée, se ferait empaler, à coup sûr, et ne serait peut-être pas canonisé.
  2. 2. Glorifier comme sacré.
  3. 3. Codifier une décision dans un canon, un article du Code de droit canonique.
    Formule universellement admise et déjà canonisée par le concile.

Étymologie

Du latin canonizare.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
canonisa /kanoniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ka.no.ni.za ca.no.ni.sa
canonisai /kanonizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ka.no.ni.zɛ ca.no.ni.sai
canonisaient /kanonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ka.no.ni.zɛ ca.no.ni.saie°n°t°
canonisais /kanonizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ka.no.ni.zɛ ca.no.ni.sais°
canonisais /kanonizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ka.no.ni.zɛ ca.no.ni.sais°
canonisait /kanonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ka.no.ni.zɛ ca.no.ni.sait°
canonisant /kanonizɑ̃/ participe, present ka.no.ni.zɑ̃ ca.no.ni.sant°
canonisas /kanoniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ka.no.ni.za ca.no.ni.sas°
canonisasse /kanonizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ka.no.ni.zas ca.no.ni.sasse°
canonisassent /kanonizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ka.no.ni.zas ca.no.ni.sasse°n°t°
canonisasses /kanonizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ka.no.ni.zas ca.no.ni.sasse°s°
canonisassiez /kanonizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ka.no.ni.za.sje ca.no.ni.sa.ssiez
canonisassions /kanonizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ka.no.ni.za.sjɔ̃ ca.no.ni.sa.ssions°
canonise /kanoniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ka.no.niz ca.no.nise°
canonise /kanoniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ka.no.niz ca.no.nise°
canonise /kanoniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ka.no.niz ca.no.nise°
canonise /kanoniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ka.no.niz ca.no.nise°
canonise /kanoniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ka.no.niz ca.no.nise°
canonisent /kanoniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ka.no.niz ca.no.nise°n°t°
canonisent /kanoniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ka.no.niz ca.no.nise°n°t°
canoniser /kanonize/ infinitif ka.no.ni.ze ca.no.ni.ser
canonisera /kanonizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ka.no.ni.zə.ʁa ca.no.ni.se.ra
canoniserai /kanonizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ka.no.ni.zə.ʁɛ ca.no.ni.se.rai
canoniseraient /kanonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ka.no.ni.zə.ʁɛ ca.no.ni.se.raie°n°t°
canoniserais /kanonizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ka.no.ni.zə.ʁɛ ca.no.ni.se.rais°
canoniserais /kanonizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ka.no.ni.zə.ʁɛ ca.no.ni.se.rais°
canoniserait /kanonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ka.no.ni.zə.ʁɛ ca.no.ni.se.rait°
canoniseras /kanonizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ka.no.ni.zə.ʁa ca.no.ni.se.ras°
canoniserez /kanonizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ka.no.ni.zə.ʁe ca.no.ni.se.rez
canoniseriez /kanonizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ka.no.ni.zə.ʁje ca.no.ni.se.riez
canoniserions /kanonizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ka.no.ni.zə.ʁjɔ̃ ca.no.ni.se.rions°
canoniserons /kanonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ka.no.ni.zə.ʁɔ̃ ca.no.ni.se.rons°
canoniseront /kanonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ka.no.ni.zə.ʁɔ̃ ca.no.ni.se.ront°
canonises /kanoniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ka.no.niz ca.no.nise°s°
canonises /kanoniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ka.no.niz ca.no.nise°s°
canonisez /kanonize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ka.no.ni.ze ca.no.ni.sez
canonisez /kanonize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ka.no.ni.ze ca.no.ni.sez
canonisiez /kanonizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ka.no.ni.zje ca.no.ni.siez
canonisiez /kanonizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ka.no.ni.zje ca.no.ni.siez
canonisions /kanonizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ka.no.ni.zjɔ̃ ca.no.ni.sions°
canonisions /kanonizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ka.no.ni.zjɔ̃ ca.no.ni.sions°
canonisons /kanonizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ka.no.ni.zɔ̃ ca.no.ni.sons°
canonisons /kanonizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ka.no.ni.zɔ̃ ca.no.ni.sons°
canonisâmes /kanonizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ka.no.ni.zam ca.no.ni.sâme°s°
canonisât /kanoniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ka.no.ni.za ca.no.ni.sât°
canonisâtes /kanonizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ka.no.ni.zat ca.no.ni.sâte°s°
canonisèrent /kanonizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ka.no.ni.zɛʁ ca.no.ni.sère°n°t°
canonisé /kanonize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ka.no.ni.ze ca.no.ni.sé
canonisée /kanonize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ka.no.ni.ze ca.no.ni.sée°
canonisées /kanonize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ka.no.ni.ze ca.no.ni.sée°s°
canonisés /kanonize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ka.no.ni.ze ca.no.ni.sés°