VER — masculin
/kabotine/
Syllabes : ka.bo.ti.ne
Orthocode : ca.bo.ti.ner
Fréquence
0.2
composite /M
0.1
OpenSubtitles
0.8
LM10
0.2
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
- 1. Faire le cabotin.
-
2.
Se conduire en cabotin, jouer mal, avec excès, de manière délibérée ou non.
Jeune comédien, Stuart suit en effet docilement, et même avec un net excès de zèle, les instructions de Godfrey, qui insiste pour le voir cabotiner : c’est donc sous le signe d’un surjeu démentiel que Stuart Smith va accéder à un très relatif vedettariat.
-
3.
Se faire remarquer.
Enzo aime cabotiner sur le groupe de promo pour se donner de l'importance.
Étymologie
Dénominal de cabotin.
Synonymes
Dérivés
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| cabotina | /kabotina/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ka.bo.ti.na | ca.bo.ti.na |
| cabotinai | /kabotinɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ka.bo.ti.nɛ | ca.bo.ti.nai |
| cabotinaient | /kabotinɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ka.bo.ti.nɛ | ca.bo.ti.naie°n°t° |
| cabotinais | /kabotinɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ka.bo.ti.nɛ | ca.bo.ti.nais° |
| cabotinais | /kabotinɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ka.bo.ti.nɛ | ca.bo.ti.nais° |
| cabotinait | /kabotinɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ka.bo.ti.nɛ | ca.bo.ti.nait° |
| cabotinant | /kabotinɑ̃/ | participe, present | ka.bo.ti.nɑ̃ | ca.bo.ti.nant° |
| cabotinas | /kabotina/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ka.bo.ti.na | ca.bo.ti.nas° |
| cabotinasse | /kabotinas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ka.bo.ti.nas | ca.bo.ti.nasse° |
| cabotinassent | /kabotinas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ka.bo.ti.nas | ca.bo.ti.nasse°n°t° |
| cabotinasses | /kabotinas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ka.bo.ti.nas | ca.bo.ti.nasse°s° |
| cabotinassiez | /kabotinasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ka.bo.ti.na.sje | ca.bo.ti.na.ssiez |
| cabotinassions | /kabotinasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ka.bo.ti.na.sjɔ̃ | ca.bo.ti.na.ssions° |
| cabotine | /kabotin/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ka.bo.tin | ca.bo.tine° |
| cabotine | /kabotin/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ka.bo.tin | ca.bo.tine° |
| cabotine | /kabotin/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ka.bo.tin | ca.bo.tine° |
| cabotine | /kabotin/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ka.bo.tin | ca.bo.tine° |
| cabotine | /kabotin/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ka.bo.tin | ca.bo.tine° |
| cabotinent | /kabotin/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ka.bo.tin | ca.bo.tine°n°t° |
| cabotinent | /kabotin/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ka.bo.tin | ca.bo.tine°n°t° |
| cabotiner | /kabotine/ | infinitif | ka.bo.ti.ne | ca.bo.ti.ner |
| cabotinera | /kabotinəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ka.bo.ti.nə.ʁa | ca.bo.ti.ne.ra |
| cabotinerai | /kabotinəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ka.bo.ti.nə.ʁɛ | ca.bo.ti.ne.rai |
| cabotineraient | /kabotinəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ka.bo.ti.nə.ʁɛ | ca.bo.ti.ne.raie°n°t° |
| cabotinerais | /kabotinəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ka.bo.ti.nə.ʁɛ | ca.bo.ti.ne.rais° |
| cabotinerais | /kabotinəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ka.bo.ti.nə.ʁɛ | ca.bo.ti.ne.rais° |
| cabotinerait | /kabotinəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ka.bo.ti.nə.ʁɛ | ca.bo.ti.ne.rait° |
| cabotineras | /kabotinəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ka.bo.ti.nə.ʁa | ca.bo.ti.ne.ras° |
| cabotinerez | /kabotinəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ka.bo.ti.nə.ʁe | ca.bo.ti.ne.rez |
| cabotineriez | /kabotinəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ka.bo.ti.nə.ʁje | ca.bo.ti.ne.riez |
| cabotinerions | /kabotinəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ka.bo.ti.nə.ʁjɔ̃ | ca.bo.ti.ne.rions° |
| cabotinerons | /kabotinəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ka.bo.ti.nə.ʁɔ̃ | ca.bo.ti.ne.rons° |
| cabotineront | /kabotinəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ka.bo.ti.nə.ʁɔ̃ | ca.bo.ti.ne.ront° |
| cabotines | /kabotin/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ka.bo.tin | ca.bo.tine°s° |
| cabotines | /kabotin/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ka.bo.tin | ca.bo.tine°s° |
| cabotinez | /kabotine/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ka.bo.ti.ne | ca.bo.ti.nez |
| cabotinez | /kabotine/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ka.bo.ti.ne | ca.bo.ti.nez |
| cabotiniez | /kabotinje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ka.bo.ti.nje | ca.bo.ti.niez |
| cabotiniez | /kabotinje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ka.bo.ti.nje | ca.bo.ti.niez |
| cabotinions | /kabotinjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ka.bo.ti.njɔ̃ | ca.bo.ti.nions° |
| cabotinions | /kabotinjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ka.bo.ti.njɔ̃ | ca.bo.ti.nions° |
| cabotinons | /kabotinɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ka.bo.ti.nɔ̃ | ca.bo.ti.nons° |
| cabotinons | /kabotinɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ka.bo.ti.nɔ̃ | ca.bo.ti.nons° |
| cabotinâmes | /kabotinam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ka.bo.ti.nam | ca.bo.ti.nâme°s° |
| cabotinât | /kabotina/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ka.bo.ti.na | ca.bo.ti.nât° |
| cabotinâtes | /kabotinat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ka.bo.ti.nat | ca.bo.ti.nâte°s° |
| cabotinèrent | /kabotinɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ka.bo.ti.nɛʁ | ca.bo.ti.nère°n°t° |
| cabotiné | /kabotine/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ka.bo.ti.ne | ca.bo.ti.né |