NOM — masculin
/badinœʁ/
Syllabes : ba.di.nœʁ
Orthocode : ba.di.neur
Définitions
-
1.
Personne qui badine.
L’éternel badineur lui-même devient grave.
Étymologie
Dérivé de badiner, avec le suffixe -eur.
Dérivés
Hyperonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| badineur | /badinœʁ/ | commun, masculin, singulier | ba.di.nœʁ | ba.di.neur |