VER — épicène
/enaʁe/
Syllabes : e.na.ʁe
Orthocode : é.na.rrer
Définitions
- 1. Raconter longuement.
Étymologie
Du latin enarrare → voir é- et narrer.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| énarra | /enaʁa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | e.na.ʁa | é.na.rra |
| énarrai | /enaʁɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | e.na.ʁɛ | é.na.rrai |
| énarraient | /enaʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | e.na.ʁɛ | é.na.rraie°n°t° |
| énarrais | /enaʁɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | e.na.ʁɛ | é.na.rrais° |
| énarrais | /enaʁɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | e.na.ʁɛ | é.na.rrais° |
| énarrait | /enaʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | e.na.ʁɛ | é.na.rrait° |
| énarrant | /enaʁɑ̃/ | participe, present | e.na.ʁɑ̃ | é.na.rrant° |
| énarras | /enaʁa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | e.na.ʁa | é.na.rras° |
| énarrasse | /enaʁas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | e.na.ʁas | é.na.rrasse° |
| énarrassent | /enaʁas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | e.na.ʁas | é.na.rrasse°n°t° |
| énarrasses | /enaʁas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | e.na.ʁas | é.na.rrasse°s° |
| énarrassiez | /enaʁasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | e.na.ʁa.sje | é.na.rra.ssiez |
| énarrassions | /enaʁasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | e.na.ʁa.sjɔ̃ | é.na.rra.ssions° |
| énarre | /enaʁ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | e.naʁ | é.narre° |
| énarre | /enaʁ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | e.naʁ | é.narre° |
| énarre | /enaʁ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | e.naʁ | é.narre° |
| énarre | /enaʁ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | e.naʁ | é.narre° |
| énarre | /enaʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | e.naʁ | é.narre° |
| énarrent | /enaʁ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | e.naʁ | é.narre°n°t° |
| énarrent | /enaʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | e.naʁ | é.narre°n°t° |
| énarrer | /enaʁe/ | infinitif | e.na.ʁe | é.na.rrer |
| énarrera | /enaʁəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | e.na.ʁə.ʁa | é.na.rre.ra |
| énarrerai | /enaʁəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | e.na.ʁə.ʁɛ | é.na.rre.rai |
| énarreraient | /enaʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | e.na.ʁə.ʁɛ | é.na.rre.raie°n°t° |
| énarrerais | /enaʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | e.na.ʁə.ʁɛ | é.na.rre.rais° |
| énarrerais | /enaʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | e.na.ʁə.ʁɛ | é.na.rre.rais° |
| énarrerait | /enaʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | e.na.ʁə.ʁɛ | é.na.rre.rait° |
| énarreras | /enaʁəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | e.na.ʁə.ʁa | é.na.rre.ras° |
| énarrerez | /enaʁəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | e.na.ʁə.ʁe | é.na.rre.rez |
| énarreriez | /enaʁəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | e.na.ʁə.ʁje | é.na.rre.riez |
| énarrerions | /enaʁəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | e.na.ʁə.ʁjɔ̃ | é.na.rre.rions° |
| énarrerons | /enaʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | e.na.ʁə.ʁɔ̃ | é.na.rre.rons° |
| énarreront | /enaʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | e.na.ʁə.ʁɔ̃ | é.na.rre.ront° |
| énarres | /enaʁ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | e.naʁ | é.narre°s° |
| énarres | /enaʁ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | e.naʁ | é.narre°s° |
| énarrez | /enaʁe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | e.na.ʁe | é.na.rrez |
| énarrez | /enaʁe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | e.na.ʁe | é.na.rrez |
| énarriez | /enaʁje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | e.na.ʁje | é.na.rriez |
| énarriez | /enaʁje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | e.na.ʁje | é.na.rriez |
| énarrions | /enaʁjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | e.na.ʁjɔ̃ | é.na.rrions° |
| énarrions | /enaʁjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | e.na.ʁjɔ̃ | é.na.rrions° |
| énarrons | /enaʁɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | e.na.ʁɔ̃ | é.na.rrons° |
| énarrons | /enaʁɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | e.na.ʁɔ̃ | é.na.rrons° |
| énarrâmes | /enaʁam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | e.na.ʁam | é.na.rrâme°s° |
| énarrât | /enaʁa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | e.na.ʁa | é.na.rrât° |
| énarrâtes | /enaʁat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | e.na.ʁat | é.na.rrâte°s° |
| énarrèrent | /enaʁɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | e.na.ʁɛʁ | é.na.rrère°n°t° |
| énarré | /enaʁe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | e.na.ʁe | é.na.rré |
| énarrée | /enaʁe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | e.na.ʁe | é.na.rrée° |
| énarrées | /enaʁe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | e.na.ʁe | é.na.rrée°s° |
| énarrés | /enaʁe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | e.na.ʁe | é.na.rrés° |