urbanifier

VER — épicène

/yʁbanifje/

Syllabes : yʁ.ba.ni.fje Orthocode : ur.ba.ni.fier

Définitions

  1. 1. Urbaniser.
    Après avoir critiqué la ville industrielle qui « urbanifie » le citoyen, au détriment du contact avec la nature et du développement de la personnalité, il prône un individualisme forcené, qu'il qualifie de « démocratie, lié à une dépolitisation de la société au profit de la technique.
    Ce ne sont point de telles exploitations, ni de telles migrations qui conviennent à notre vieux pays, profondément urbanifié et cultivé.

Étymologie

Dérivé de urbain, avec le suffixe -fier.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
urbanifia /yʁbanifja/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier yʁ.ba.ni.fja ur.ba.ni.fia
urbanifiai /yʁbanifjɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier yʁ.ba.ni.fjɛ ur.ba.ni.fiai
urbanifiaient /yʁbanifjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fjɛ ur.ba.ni.fiaie°n°t°
urbanifiais /yʁbanifjɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier yʁ.ba.ni.fjɛ ur.ba.ni.fiais°
urbanifiais /yʁbanifjɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.fjɛ ur.ba.ni.fiais°
urbanifiait /yʁbanifjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier yʁ.ba.ni.fjɛ ur.ba.ni.fiait°
urbanifiant /yʁbanifjɑ̃/ participe, present yʁ.ba.ni.fjɑ̃ ur.ba.ni.fiant°
urbanifias /yʁbanifja/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.fja ur.ba.ni.fias°
urbanifiasse /yʁbanifjas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier yʁ.ba.ni.fjas ur.ba.ni.fiasse°
urbanifiassent /yʁbanifjas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fjas ur.ba.ni.fiasse°n°t°
urbanifiasses /yʁbanifjas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.fjas ur.ba.ni.fiasse°s°
urbanifiassiez /yʁbanifjasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fja.sje ur.ba.ni.fia.ssiez
urbanifiassions /yʁbanifjasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fja.sjɔ̃ ur.ba.ni.fia.ssions°
urbanifie /yʁbanifi/ indicatif, present, 1e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi ur.ba.ni.fie°
urbanifie /yʁbanifi/ indicatif, present, 3e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi ur.ba.ni.fie°
urbanifie /yʁbanifi/ imperatif, present, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi ur.ba.ni.fie°
urbanifie /yʁbanifi/ subjonctif, present, 1e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi ur.ba.ni.fie°
urbanifie /yʁbanifi/ subjonctif, present, 3e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi ur.ba.ni.fie°
urbanifient /yʁbanifi/ indicatif, present, 3e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fi ur.ba.ni.fie°n°t°
urbanifient /yʁbanifi/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fi ur.ba.ni.fie°n°t°
urbanifier /yʁbanifje/ infinitif yʁ.ba.ni.fje ur.ba.ni.fier
urbanifiera /yʁbanifiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi.ʁa ur.ba.ni.fie°.ra
urbanifierai /yʁbanifiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi.ʁɛ ur.ba.ni.fie°.rai
urbanifieraient /yʁbanifiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fi.ʁɛ ur.ba.ni.fie°.raie°n°t°
urbanifierais /yʁbanifiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi.ʁɛ ur.ba.ni.fie°.rais°
urbanifierais /yʁbanifiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi.ʁɛ ur.ba.ni.fie°.rais°
urbanifierait /yʁbanifiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi.ʁɛ ur.ba.ni.fie°.rait°
urbanifieras /yʁbanifiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi.ʁa ur.ba.ni.fie°.ras°
urbanifierez /yʁbanifiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fi.ʁe ur.ba.ni.fie°.rez
urbanifieriez /yʁbanifiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fi.ʁje ur.ba.ni.fie°.riez
urbanifierions /yʁbanifiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fi.ʁjɔ̃ ur.ba.ni.fie°.rions°
urbanifierons /yʁbanifiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fi.ʁɔ̃ ur.ba.ni.fie°.rons°
urbanifieront /yʁbanifiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fi.ʁɔ̃ ur.ba.ni.fie°.ront°
urbanifies /yʁbanifi/ indicatif, present, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi ur.ba.ni.fie°s°
urbanifies /yʁbanifi/ subjonctif, present, 2e pers., singulier yʁ.ba.ni.fi ur.ba.ni.fie°s°
urbanifiez /yʁbanifje/ indicatif, present, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fje ur.ba.ni.fiez
urbanifiez /yʁbanifje/ imperatif, present, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fje ur.ba.ni.fiez
urbanifiiez /yʁbanifije/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fi.je ur.ba.ni.fi.iez
urbanifiiez /yʁbanifije/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fi.je ur.ba.ni.fi.iez
urbanifiions /yʁbanifijɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fi.jɔ̃ ur.ba.ni.fi.ions°
urbanifiions /yʁbanifijɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fi.jɔ̃ ur.ba.ni.fi.ions°
urbanifions /yʁbanifjɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fjɔ̃ ur.ba.ni.fions°
urbanifions /yʁbanifjɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fjɔ̃ ur.ba.ni.fions°
urbanifiâmes /yʁbanifjam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fjam ur.ba.ni.fiâme°s°
urbanifiât /yʁbanifja/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier yʁ.ba.ni.fja ur.ba.ni.fiât°
urbanifiâtes /yʁbanifjat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fjat ur.ba.ni.fiâte°s°
urbanifièrent /yʁbanifjɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel yʁ.ba.ni.fjɛʁ ur.ba.ni.fière°n°t°
urbanifié /yʁbanifje/ participe, passe_simple, singulier, masculin yʁ.ba.ni.fje ur.ba.ni.fié
urbanifiée /yʁbanifje/ participe, passe_simple, singulier, feminin yʁ.ba.ni.fje ur.ba.ni.fiée°
urbanifiées /yʁbanifje/ participe, passe_simple, pluriel, feminin yʁ.ba.ni.fje ur.ba.ni.fiée°s°
urbanifiés /yʁbanifje/ participe, passe_simple, pluriel, masculin yʁ.ba.ni.fje ur.ba.ni.fiés°